دولت بهار
۲ اسفند ۱۴۰۲
سفرهای استانی استحاله شده!
به گزارش دولت بهار، امیرعلی رضایی، سردبیر هفته نامه نسیم قزوین نوشت:
ابداع سفرهای استانی همانند برخی طرحهای عامالمنفعه مانند پرداخت یارانهها، سهام عدالت و مسکن مهر برای اولین بارتوسط دولت احمدینژاد صورت گرفت و دولتهای بعداز ایشان بخاطر توقعی که در مردم ایجاد شده بود، دیگر نه میتوانستند تعطیل کنند و نه دیگر همانند سفرهای دولت نهم و دهم جذاب و حقیقی بود.
در سفرهای استانی استحاله نشده فرصت کافی و وافی وجود داشت و همه مشکلات احصاء میگردید و علاوه بر اینکه صدها پروژه از راه روستایی کوچک تا طرحهای بزرگ ملی و استانی کلید میخورد، درمردم نیزامید واعتماد ایجاد میشد، فاصلههای فیزیکی بین مردم برداشته میشد و مردم با دست کشیدن بر روی شانه و دوش رییسجمهور و دست دادن با او احساس میکردند که رییسجمهور نیز از جنس خود آنهاست و…
سفرهای بدون استحاله، امید را حتی در کودکان مدارس ابتدایی ایجاد میکرد و با ارسال میلیونها نامه از بچهها گرفته تا زنان خانهدار، ماهها امید و انگیزه را در مردم تقویت میکرد و رییس دولت فریاد تک تک ملتی را که به او رای داده بودند میشنید.
درسفرهای استانی دولت شیخ حسن روحانی که خودش خوی تجمل گرایانه داشت، اعتقادی به این کار نداشت. اما سفرهای استانی را برای بقای دو دوره ریاست خود لازم میدانست و ایشان بخاطر کسادی مهر و محبت مردمی شیوه کار را تغییرداد و با ایجاد گیتهای امنیتی و حلقههای انتظامی خود را از دسترس مردم دور نگه میداشت و برای جلوگیری از افتضاح. عدم استقبال مردمی در سفرهای استانی متوسل به احزاب خانوادگی و دانش آموزان مدارس ابتدایی و دبیرستانهای دخترانه و پسرانه میشد.
ایشان دیگر مثل دکتر احمدینژاد اهل «عدسی خوردن نبود». فاکتور هزینههای میلیاردی ایشان صدای نمایندگان مجلس و روزنامهها را درآورد. حمل و نقل تشک مخصوص برای ایشان با طیاره، افسانه سفرهای پادشاهان قاجار و اعلی حضرت همایونی را در یادها زنده کرد. این سفرهای بیحاصل باعث قطع امید در مردم شد.
با شروع بکار دولت سیزدهم آقای رئیسی دیگر فرصت سوزی را جایز ندانست و در همان ابتدای کار روزهای جمعه و استراحت را بر خود حرام کرد و به استانهای مختلف با چراغ خاموش رفت.
ایشان نیز ملتفت است که اعتماد مردم آسیب دیده و سفرهای خود را خیلی زود شروع کرد. ایشان دهها سفر استانی در مدت کوتاه انجام داده، هرچند بر کمیت سفرافزوده اما بر کیفیت آن چیزی اضافه نکرده است.
نقطه قوت سفرهای آقای رئیسی این است که قائل به صرفه جویی اقتصادی در هزینههاست، اما فاصلههای امنیتی روز به روز بیشتر شده تا جایی که تیم حفاظت نهاد ریاست جمهوری، دراستانها تصمیم میگیرند که چه تعداد خبرنگار و با چه گرایشی را دعوت کنند.
سفر ۸ ساعته که با تاخیر صورت گرفت تبدیل به ۵ ساعت شد، شما ۲ ساعت بازدید از شرکت فیروز و اقامه نماز و صرف افطار را از این زمان کم کنید، بفرمایید مشکلات یک استان، ۴ شهرستان و دهها بخش و دهستان چگونه احصاء و شناخته میشود؟! من قضاوت نمیکنم ! اما فرشتهها نیز قادر به این توانمندی نیستند.
دعوت از تعدادی دانشجو، روحانی، کارمندان ادارات، البته تعداد کمی اقشار و صدور صدها کارت دعوت برای آشنایان و دوستان مدیران استانی و فعالان ستادهای انتخاباتی و پرکردن یک سالن با ۱۵۰۰ ظرفیت بدون فاصله گذاری هیچگاه مشت نمونه خروار از مردم گرفتار نیست. اینها کسانی نبودند که در خیابانهای فقیر شهر و یا شهرکهای اقماری نون قرضی از نانواییها طلب میکنند.
اینها افرادی نبودند که فیش حقوقی نداشته باشند، اینها همه پارتی داشتند که به جلسه دیدار با رییسجمهور رفتند. اینها اگر پارتی نداشتند مانند ما که ۳۰ سال در این شهر خبرنگاری کردیم نمیتوانستند به جلسه راه پیدا کنند و …
اما سوال اساسی ما این است که چرا سفرهای استانی بدون کیفیت برگزار میشود؟ چه عجلهای دارید که با برنج کیلویی ۱۰۰ هزارتومانی و نون بربری ۷ هزار تومانی «آزادپز» و گوشت ۱۷۰ تا ۲۵۰ هزار تومانی و اجاره خانههای ۲ تا ۷ میلیون تومانی «درمناطق جنوبی شهر» به سفر استانی تشریف بیاورید.
الحمدلله سفر جناب آقای رئیسی به گفته اعضای دولت همراه با تزریق ۱۰ هزار میلیارد اعتبار بود که قرار است به پروژههای نیمه تمام اختصاص یابد.
سید عزیز! شما را بجدت قسم از صدها هزار نامه که ظرف ۳ ساعت از سوی مردم ارسال شد، حداقل ۱۰۰ تا را شخصاً یک نگاه بیندازید تا ببینید مشکل مردم چیست؟
آیا مشکل مردم تزریق چند هزار میلیارد تومان اعتبار برای پروژههای نیمه کاره است، یا معیشت و نان.
قداست سفرهای استانی در بین مردم بودن است نه اینکه در یک دانشگاه محصور از مامورین که در داخل سالن نیز نرده کشیدهاند برایشان سخنرانی کنید.
با استحاله سفرهای استانی نه شما به هدف خود خواهید رسید و نه در مردم باز تولید اعتماد و امید صورت خواهد گرفت.