جستاری دربارۀ اودیسه: سقوط ابدی قهرمان
نبوغ فرزندان هومر در جاودانه کردن اودیسه نیست؛ بلکه در توانایی آن‌ها در تبدیل «اشغالگری به قهرمانی» و «مقاومت به بربریت» است.در اثر نولان، اشغالگر در حالی که عقب می‌نشیند، پرده را پایین می‌کشد. قهرمان از تخت فرود می‌آید، و اسطوره از هم می‌پاشد؛ اما او مرکز روایت را به یک اشغالگر جدید واگذار می‌کند که هنوز گناهی مرتکب نشده و همان داستان را تکرار خواهد کرد: به تلماخوس... سایکلوپ بر آستان روایت ایستاده است؛ در، نیمه‌باز است. اما آن کس که در را تا آخر خواهد گشود، نه هومر است و نه نولان: بلکه اراده برقراری نظمی است که در آن، آن تک‌چشمِ سه‌هزارسال‌خاموش، حق سخن گفتن را از اشغالگران پس خواهد گرفت...
۲۰۲۶-۰۸-۰۵ ادامه
