آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

تحلیل

وقفه‌‌ در جنگ و نماینده فحاش امپریالیسم

وقفه در مرحله‌ شدیدِ حمله‌ای که توسط اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران آغاز شد، به معنای پایان جنگ نیست. تهران نه از جنگ می‌هراسد و نه از میز دیپلماسی؛ در واقع، به خوبی آگاه است که بعید است از این گفتگوها یک توافق پایدار حاصل شود. مثبت‌ترین نتیجه‌ هرگونه مذاکره احتمالی، تنها تمدید آتش‌بس برای مدتی بیش‌تر خواهد بود. تضادها و اختلافات بنیادی همچنان پابرجا هستند. تا زمانی که ایران توانمندی‌های دفاعی و تهاجمی و همچنین ساختار حکومتی خود را حفظ کند، همچنان یک مانع جدی بر سر راه طراحی ایالات متحده برای خاورمیانه و جهان باقی خواهد ماند.

۲۰۲۶-۰۴-۲۰ ادامه

آخرین وضعیت در منازعه ایران-آمریکا، با نگاهی به «توئیت»بازی قالیباف و عراقچی با ترامپ!

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، روز جمعه در یک توئیت در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «با برقراری آتش‌بس در لبنان، تردد همه کشتی‌های تجاری از تنگه هرمز برای باقی‌مانده دوره آتش‌بس آزاد خواهد بود. در تحلیلی که توسط خبرگزاری «تسنیم» منتشر شد، عراقچی مورد انتقاد قرار گرفت؛ این خبرگزاری آن را «توئیت بد و ناقص وزیر» توصیف کرد. علاوه بر انتقاد خبرگزاری «تسنیم» از توئیت عراقچی در روز جمعه، ادعاهایی نیز مطرح شد مبنی بر این‌که قالیباف برای اظهار نظر در آن روز، تا بسته شدن بازارها صبر کرد؛ اقدامی که از سوی نیروهای مسلح به عنوان یک «سازش» تلقی شد.

۲۰۲۶-۰۴-۲۰ ادامه

مذاکرات ایران به این دلیل محکوم به شکست بود

مذاکرات آمریکا و ایران در اسلام آباد دقیقاً همانطور که تحت توازن قدرت فعلی باید به پایان می‌رسید، پایان یافت - بدون توافق، بدون دست دادن، بدون حتی کم‌ترین احساسی مبنی بر اینکه دو طرف به یک صلح پایدار نزدیک‌تر شده‌اند. نزدیک به ۲۱ ساعت مذاکره، سطح بی‌سابقه‌ای از نمایندگی، اقدامات امنیتی فوق‌العاده در پایتخت پاکستان، امیدهای فراوان به میانجی‌ها و آشفتگی بازارهای جهانی، هیچ یک از اصول اساسی را تغییر نداد. آنچه اکنون بین واشنگتن و تهران وجود دارد، دیگر صرفاً بی‌اعتمادی سیاسی نیست، بلکه لایه‌ای کامل از حافظه نظامی است و این لایه از پروتکل دیپلماتیک قوی‌تر عمل کرده است. اگر مذاکرات به گونه‌ای دیگر پیش می‌رفت، جای تعجب داشت.

۲۰۲۶-۰۴-۱۵ ادامه

مقاومت ایران واتیکان را دچار تفرقه کرده است

پیترو پارولین، وزیر امور خارجه واتیکان و دومین شخص با نفوذ در واتیکان پس از پاپ، در مصاحبه‌ای با «واتیکان نیوز» در چهارمین روز جنگ اظهار داشت که قوانین بین‌المللی «به‌طور فزاینده‌ای در حال بی‌اعتبار شدن است» و اگر قرار باشد معیار «جنگ پیشگیرانه» اعمال شود، تمام جهان در شعله‌های آتش فرو خواهد رفت... با افزایش مقاومت ایران، نیاز به استفاده از کلیشه‌های همیشگی مانند «آرزوی خویشتن‌داری طرفین درگیر» و «لزوم رهایی از مارپیچ خشونت» به تدریج کاهش می‌یابد. بیایید به همه کسانی که با ادعای «بی‌طرفی» هنوز به این کلیشه‌های همیشگی متوسل می‌شوند توصیه‌ای از کتاب «مادر» اثر گورکی ارائه نماییم: «بی‌طرف بودن یعنی لیسیدنِ دستِ کسی که ضربه می‌زند و لیسیدن خونِ کسی که ضربه می‌خورد...»

۲۰۲۶-۰۴-۱۴ ادامه

پشت پرده مذاکرات ایران-آمریکا: نبردی آشکار با سقفی دیپلماتیک

خوانشی از مذاکرات ایران-آمریکا از منظر «مدیریت تضاد» و «توازن قوا»، به دور از دوگانه انگاریِ شکست و پیروزی یا ادبیات مربوط به حل‌وفصل نهایی: ورود ایالات متحده به این روند تحت تأثیر واقعیت‌های فشارآور میدانی و استراتژیکی است که ضرب‌آهنگ خود را بر تصمیم‌گیرندگان در واشنگتن تحمیل کرده‌اند. بن‌بست در مسیرهای رسیدن به نتیجه‌ای قاطع، اختلال در خطوط انرژی و کشتیرانی، و افزایش احتمال لغزش به سمت درگیری‌های بزرگ، جملگی مذاکره را به ضرورتی برای «مدیریت هزینه‌ها» تبدیل کرده‌اند. میز مذاکره در اینجا بازتاب‌دهنده «محدودیت‌های قدرت» در لحظه‌ای است که این قدرت قادر به ترجمان برتری نظامی مطلق خود به یک کنترل سیاسی مؤثر و پایدار نیست.

۲۰۲۶-۰۴-۱۲ ادامه

پنج درس جنگ که اسرائیل را می‌ترساند

«جنگ پنج هفته و نیمه با ایران، درس‌های مهمی درباره محدودیت‌های توانمندی‌های اسرائیل به این رژیم آموخت. ایران ضعیف شد، اما توانست توازن جدیدی در بازدارندگی اقتصادی ایجاد کند. اگر دولت اسرائیل می‌دانست نتیجه به این شکل خواهد بود، بعید است آنچنان برای جنگ پافشاری می‌کرد.» رسانه‌های اسرائیلی روزی را که قرار بود مذاکرات آتش‌بس پس از هفته‌ها حملات سازماندهی‌شده علیه ایران توسط نتانیاهو، نخست‌وزیر نسل‌کش اسرائیل، و آمریکا برگزار شود، با این جملات آغاز کردند. تحلیلی با عنوان «پنج درس که اسرائیل از جنگ ایران آموخت» که در هاآرتص منتشر شد، اذعان می‌کند که اسرائیل بازنده این تجاوز بوده است.

۲۰۲۶-۰۴-۱۲ ادامه

دستاورد جنگ ایران برای تاریخ بشر

آیا جنگ آمریکا-ایران می‌تواند در بحران هژمونی امپریالیستی نقطه‌عطفی باشد که مورخان به دنبال آن هستند؟ ادعای چنین چیزی آسان نیست. با این حال، با نگاه به وضعیت کنونی، آشکار است که ایالات متحده در جنگی که بدون اعلام رسمی آغاز کرده بود - جنگی که حتی پیش از آغاز مذاکرات کلید خورد و از طریق ترورها پیش رفت - متحمل شکست سنگینی شده است. ناوهای هواپیمابری که شاهد پیشروی هولناک‌شان بودیم، اکنون برای یافتن پناهگاه به هر سو می‌گریزند. پایگاه‌های نظامی و ایستگاه‌های راداری آمریکا که ایران را محاصره کرده بودند، ویران شده‌اند. هواپیماهای «نامرئی» شناسایی شده‌اند، هواپیماهای «غیرقابل سرنگونی» سرنگون گشته‌اند و بسیاری از اهداف استراتژیک در اسرائیل که پیش‌تر «بمباران‌ناپذیر» تلقی می‌شدند، مورد اصابت قرار گرفته‌اند...

۲۰۲۶-۰۴-۱۱ ادامه

درباره «چهارشنبه سیاه» لبنان

حالِ اسرائیل را نمی‌توان از تاریخ آن جدا دانست، به‌ویژه از زمان ورود تروریسم به منطقه در دهه ۱۹۳۰ میلادی. این دولت اشغالگر دولتی است که: چاه‌های آب اعراب را مسموم کرده است؛ جان همه اعراب از هر نسل و جنسیتی را ناچیز می‌شمارد و بر صحنه‌های نابودی آن‌ها می‌خندد؛ از یهودیانِ ضدصهیونیست بیزار است؛ برای پیشبرد برنامه‌های خود، با یهودستیزان متحد می‌شود؛ به هیچ منشور یا توافق‌نامه‌ای احترام نمی‌گذارد و نقض آن‌ها را نشانه‌ای از قدرت و «اقتدار» تلقی می‌کند؛ در کنار غرب، یک نظام منطقه‌ای مبتنی بر استبداد را تحمیل می‌کند؛ در سراسر منطقه به تفرقه و جنگ‌های داخلی دامن می‌زند و هیزم بیار آتش آن‌هاست؛ حامل یک ایدئولوژی نژادپرستانه و استعماری است که نسبت به مسلمانان، مسیحیان عرب و یهودیان شرقی (مزراحی) کینه و تحقیر در دل دارد...

۲۰۲۶-۰۴-۱۰ ادامه

از «حقوق بشر» تا «پیروزی عیسی مسیح»: چگونه بنیادگرایی مذهبی بر تصمیم‌گیری‌های آمریکا مسلط شد؟

جنگ‌هایی که ایالات متحده بانی آن‌ها بود، زمانی تحت لوای حقوق بشر، عدالت، مبارزه با تروریسم و بهانه‌هایی از این دست به راه می‌افتادند. با این حال، در دو سال گذشته، تمامی جنگ‌ها تحت پرچم‌های مذهبی پیش رفته‌اند. حمله به ایران و ادبیات مذهبی به‌کارگرفته شده توسط برخی اعضای دولت ترامپ و همچنین برخی رهبران نظامی آمریکا، پرسشی حیاتی را برمی‌انگیزد: بنیادگرایی مسیحی پروتستان تا چه اندازه بر نهادهای آمریکایی، به‌ویژه ارتش، تأثیر می‌گذارد؟

۲۰۲۶-۰۴-۱۰ ادامه

آسیای مرکزی، هم از سقوط ایران، و هم از پیروزی آن می‌ترسد

یک ایران مقاوم، که در برابر فشارهای ایالات متحده و اسرائیل مقاومت کرده است، می‌تواند موضع منطقه‌ای قاطعانه‌تری اتخاذ کند. برای کشورهای آسیای مرکزی، این احتمالاً به معنای نیاز مجدد به همسویی بیشتر با ترجیحات مسکو و پکن خواهد بود. چنین نتیجه‌ای با سیاست‌های خارجی «چندوجهی» که به این کشورها اجازه داده است بین قدرت‌های رقیب تعادل برقرار کنند، سازگار نخواهد بود. از این نظر، آسیای مرکزی خود را در موقعیتی واقعاً دوپهلو یافته است. بی‌ثباتی در ایران خطرات آشکاری را به همراه دارد. اما ثبات، اگر به شکل یک دولت قدرتمند ایرانی باشد، ممکن است انعطاف‌پذیری استراتژیک منطقه را نیز محدود کند.

۲۰۲۶-۰۴-۰۹ ادامه