آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

تحلیل

سه رویداد نگران‌کننده، سه تز در یک هفته

در طول هفته گذشته، سه رویداد مهم رخ داد. برای تأکید بیش‌تر بر اهمیت آن‌ها، اجازه دهید آن‌ها را در قالب سه تز بیان کنیم: ۱- رزمایش «ائتلاف داوطلبان»، نقض پنهان و محتاطانه کنوانسیون مونترو را در بر دارد. ۲- فراخوان‌ها برای ذخیره‌سازی مواد غذایی در اروپا، تهدید به بمب‌گذاری در هواپیماها و حملات سایبری به سوپرمارکت‌ها، همگی بخشی از یک عملیات ناتو است. ۳- پیمان مکه، زمینه‌ساز شکل‌گیری یک انجمن مخفیِ حامیان اسرائیل شد.

۲۰۲۶-۱۱-۱۴ ادامه

دستورکارهای امپریالیستی در میز مذاکرات صلح: آمریکا و روسیه بر سر میز، اروپا در پی ایجاد «نظم امنیتی» خود

ازسرگیری مذاکرات میان روسیه و اوکراین با میانجی‌گری آمریکا، موضوعاتی فراتر از پایان دادن به جنگ را مطرح کرده و شکل‌دهی به نظم امنیتی آینده اروپا را نیز به یکی از محورهای اصلی بحث تبدیل کرده است. مسکو خواهان ایجاد یک ساختار امنیتی جدید در سراسر قاره اروپاست، در حالی که واشنگتن می‌کوشد از طریق میانجی‌گری خود به نوعی مصالحه دست یابد. کشورهای اروپایی نیز هم‌زمان تلاش می‌کنند جایگاه و مواضع خود را در میز مذاکرات حفظ کنند و توانمندی‌های نظامی‌شان را افزایش دهند. به این ترتیب، مذاکراتی که با هدف پایان دادن به جنگ آغاز شده‌اند، به‌تدریج به روندی تبدیل می‌شوند که در آن، توازن قوای جدید میان قدرت‌های امپریالیستی مورد بحث قرار می‌گیرد.

۲۰۲۶-۱۱-۱۲ ادامه

دردسرهای الاغ پیروز

نگاهی دقیق‌تر به نتایج نشان می‌دهد که حزب جمهوری‌خواهِ نه‌تنها در انتخابات کنگره، بلکه در انتخابات محلی نیز شکست سنگینی متحمل شده است. در تحلیل این شکست، فراموش نکنیم که به مردم ایران به‌خاطر اینکه بار دیگر نشان دادند امپریالیسم را می‌توان شکست داد و به عقب راند، درود بفرستیم. همان‌طور که می‌دانید، نماد حزب دموکرات آمریکا الاغ و نماد حزب جمهوری‌خواه فیل است. به‌عبارت دیگر، اگر الاغ موفق شده باشد فیل را از پا درآورد، بی‌راه نیست اگر بگوییم ایران در این مهم‌ترین نقش را ایفا کرده است. راستی، حالا که صحبت از نمادهای حیوانی به میان آمد، بد نیست این نکته را هم اضافه کنیم که حیوان نمادین ایران شیر نیست، بلکه یوزپلنگ آسیایی است؛ گونه‌ای که فقط در ایران زندگی می‌کند.

۲۰۲۶-۱۱-۱۰ ادامه

از انحلال جنوب سوسیالیستی تا پیمان مکه؛ پرونده یمن: دیروز چه گذشت و امروز چه می‌گذرد؟

تاریخ معاصر یمن نمونه‌ای بارز از این واقعیت است که چگونه مداخلات امپریالیستی، تحمیل‌های نهادهای مالی بین‌المللی و جاه‌طلبی‌های هژمونیک پادشاهی‌های خلیج فارس می‌توانند کشوری را به دهه‌ها ویرانی محکوم کنند. از استعمار انگلیس تا نسخه‌های صندوق بین‌المللی پول، از بمباران‌های ائتلاف مورد حمایت آمریکا تا سال‌ها قحطی، ردپای امپریالیسم در تمامی مراحل این روند آشکار است. کشورهایی چون ترکیه، پاکستان و مصر که از سرمایه‌های خلیج فارس تأمین مالی می‌شوند و با استراتژی واشنگتن همسو هستند، برای حفاظت از پادشاهی سعودی، انحصارات نفتی و امنیت اسرائیل، در برابر یمن به میدان آورده می‌شوند.

۲۰۲۶-۱۱-۰۷ ادامه

بدترین روزهای ترامپ… و نتانیاهو: آغاز پایان کابوس

آنچه در ایالات متحده رخ داد، چیزی کم‌تر از یک زلزله سیاسی نبود؛ زلزله‌ای که تمام آنچه را ترامپ از زمان پیروزی‌ خود در نخستین دوره ریاست‌جمهوری در سال ۲۰۱۶، سعی کرده بود بنا کند، درهم شکست. پس از آن، او با شکست در انتخابات ۲۰۲۰، که هرگز نتیجه آن را نپذیرفت، رهبری اپوزیسیون جمهوری‌خواه را بر عهده گرفت و سرانجام در انتخابات سال ۲۰۲۴ با پیروزی‌ چشمگیر به کاخ سفید بازگشت؛ انتخاباتی که در آن به نظر می‌رسید تحولی که در سیاست آمریکا رخ داده، به سرنوشتی گریزناپذیر برای جهان تبدیل شده است. اما در ادامه، تصمیم به آغاز جنگ علیه ایران، این تصویرِ «پیروزی» را دگرگون کرد و پس از آن، همه‌چیز را تغییر داد. این زلزله از نوع زلزله ایرانی بود؛ زلزله‌ای که چیزی را باقی نمی‌گذارد و همه‌چیز را با خود می‌برد.

۲۰۲۶-۱۱-۰۵ ادامه

رقص هژمون‌ها در یمن

در اواسط اکتبر، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در جریان ارائه استراتژی امنیت ملی این کشور، نقشه‌ای را به نمایش گذاشت که آرایش ائتلاف‌ها در غرب آسیا و مناطق پیرامونی آن را نشان می‌داد. این نقشه را «بنیاد فریدریش ابرت»، یک نهاد نزدیک به حزب سوسیال‌دموکرات آلمان، تهیه کرده بود. در این تقسیم‌بندی، یک بلوک با عنوان «محور مقاومت» وجود. «بنیاد فریدریش ابرت» در برابر این محور، بلوک سنی به رهبری عربستان سعودی و مصر را قرار می‌دهد که ترکیه و پاکستان، همراه با پادشاهی‌های متحد آن‌ها در خلیج فارس و دیگر شرکای غربی، از جمله اردن و سوریه تحت رهبری احمد الشرع، رهبر جهادی، نیز به آن افزوده شده‌اند. در کنار این دو بلوک، یک بلوک سوم نیز ترسیم شده که اسرائیل و امارات متحده عربی در مرکز آن قرار دارند...

۲۰۲۶-۱۱-۰۵ ادامه

درباره انتخابات آمریکا

حزب دمکرات دیگر از پایگاه‌های اجتماعی مستحکمی برخوردار نیست. حزب جمهوری‌خواه می‌تواند بر اکثریت جمعیت سفیدپوست، به‌ویژه مردان سفیدپوست، تکیه کند؛ نسبت در میان مردان سفیدپوست بالاتر است. حزب دموکرات تا دوران ریاست‌جمهوری ریگان می‌توانست به کارگران سفیدپوست متکی باشد. اما این کارگران جذب ریگان شدند و حزب دموکرات اکنون برای جلب دوباره حمایت آنان با دشواری روبه‌روست. مجله «اکونومیست» در این ارزیابی حق دارد که سرنوشت انتخابات را آرای لاتین‌تبارها و آسیایی‌تبارها تعیین خواهد کرد؛ دو گروهی که از نظر رفتار انتخاباتی با یکدیگر تفاوت دارند.

۲۰۲۶-۱۱-۰۴ ادامه

در لهستان چه می‌گذرد؟

در لهستان جنگی میان روسیه و اتحادیه اروپا در جریان نیست؛ بلکه دو نیروی طرفدار سرمایه‌داری و دشمن منافع مردم، برای به دست گرفتن قدرت با یکدیگر رقابت و جدال می‌کنند. نمی‌دانم این وضعیت چه سودی برای مردم لهستان خواهد داشت، اما از آنجا که بار دیگر حقیقتی را به ما یادآوری می‌کند، می‌توان آن را تحولی آموزنده و سودمند برای مردم سراسر جهان دانست. نظام‌های سرمایه‌داری اروپا که خود را برای جنگ آماده می‌کنند، به‌سادگی می‌توانند همان چیزی را که سال‌ها به خورد تمام جهان داده‌اند، یعنی یاوه‌های مربوط به «استانداردها و معیارهای دموکراتیک» را، هرگاه منافع‌شان اقتضا کند، زیر پا بگذارند.

۲۰۲۶-۱۱-۰۳ ادامه

پیمان مکه، رمزگشایی دوباره از آن

پیمان مکه، اگرچه در چارچوب تاریخی متفاوتی شکل گرفته، نخستین نمونه از این دست نیست. ۷۱ سال پیش، در سال ۱۹۵۵، با تشخیص ضرورت از سوی آمریکا، پیمان بغداد تأسیس شد. ترکیه، ایران، عراق، پاکستان و انگلستان به این پیمان پیوستند؛ پیمانی که هدف آن محاصره اتحاد شوروی و تضعیف نفوذ این کشور در منطقه بود. امپریالیسم آمریکا نیز در مقام قدرت مسلط و حامی اصلی این پیمان، در نشست‌های مربوط به آن به‌عنوان ناظر حضور داشت. همان‌گونه که پیمان بغداد در پی انقلاب‌هایی که در کشورهای عضو آن به وقوع پیوست، فروپاشید، پیمان مکه نیز پیش از آنکه ۱۰ سال از عمرش بگذرد، در پی انقلاب‌هایی در این کشورها از میان خواهد رفت. و این بار، ترکیه نزدیک‌ترین نامزد آن است.

۲۰۲۶-۱۱-۰۳ ادامه

لهستان در کانون بحران سرمایه‌داری: خیزش ناسیونالیسم و نظامی‌سازی دولت

این رویدادها، در یکی از سطوح بنیادین خود، بیانگر بحرانی عمیق‌تر در سرمایه‌داری جهانی‌اند؛ بحرانی که لزوماً به معنای نزدیک بودن فروپاشی نظام نیست. پرسشی که باید مبنای تحلیل ما از وضعیت لهستان و تحولات جاری در دیگر کانون‌های سرمایه‌داری قرار گیرد، صرفاً این نیست که: چه کسی در منازعه سیاسی پیروز می‌شود؟ بلکه باید پرسید: این پیروزی نماینده کدام منافع اجتماعی و اقتصادی است؟ هزینه آن را چه کسانی می‌پردازند؟ و چه مسیری را پیش روی جامعه می‌گشاید: بازتولید نظام موجود در قالب‌هایی تازه یا گسترش امکان‌های تغییر آن؟

۲۰۲۶-۱۱-۰۲ ادامه