آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

تحلیل

دلسی و ترامپ: دقیقاً همان است که می‌بینید: تصور کنید فیدل کاسترو پس از نبرد خلیج خوک‌ها، همراه با کندی جشن می‌گرفت!

اگر امروزه الگویی وجود داشته باشد که بتوان به آن چشم دوخت - همان‌طور که در سوم ژانویه شاهد آن بودیم - آن الگو «عزب‌نفس کوبایی» است؛ عزت‌نفسی که تا آخرین لحظه در برابر نیروهای ایالات متحده جنگید، و با وجود اینکه از نظر قدرت آتش در موضع ضعف قرار داشت و در همه زمینه‌ها در وضعیت نامساعدی بود، پاسخی سرسختانه و باوقار داد. در مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز، این هیئت نمایندگی کوبا بود که ایستاد و [در جریان سخنرانی ترامپ] سالن را ترک کرد. الگوی عزت‌نفس در همین‌جا نهفته است - الگویی که می‌توان بر پایه آن مبارزه کرد و با آن خود را سنجید.

۲۰۲۶-۱۰-۰۵ ادامه

عمامه و تانک (العمامة والدبّابة)

این مقاله به بررسی تقابل، تعامل و موازنه قدرت میان نهادهای دینی (با نماد عمامه) و نهادهای نظامی-امنیتی (با نماد تانک) در تحولات سیاسی خاورمیانه عربی می‌پردازد... آنچه در مورد «خط سوم» در سوریه (طی سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۱) و الجزایر (پس از ۱۱ ژانویه ۱۹۹۲) و همچنین مصر (از سال ۱۹۹۰ تا ۳ ژوئیه ۲۰۱۳) رخ داد، این بود که اکثریت نیروهای چپ‌گرای مارکسیست و ملی‌گرای عرب، و همچنین بخش عمده‌ای از لیبرال‌ها و سکولارها در مصر، با حمایت از کودتای ۳ ژوئیه ۲۰۱۳ به رهبری ژنرال عبدالفتاح السیسی، خلاف «راه سوم» را برگزیدند، و در تقابل میان «تانک» و «عمامه»، جانب تانک را گرفتند؛ تصمیمی که بعدها، زمانی که بسیار دیر بود، از آن پشیمان شدند.

۲۰۲۶-۱۰-۰۱ ادامه

«یک آلترناتیو برای آلمان»؟

مارگارت تاچر، با این عبارت که «هیچ آلترناتیوی وجود ندارد»، مخالفانِ سیاست‌های نئولیبرالیِ خود را خطاب قرار داد و روح زمانه را آشکار کرد. عبارت «هیچ آلترناتیوی وجود ندارد»، که زمانی توسط تاچر بیان شده بود، سال‌ها بعد در اروپا و باز هم توسط یک رهبر زن - یعنی آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان - در بحبوحه بحرانی دیگر تکرار شد؛ او با این سخن بر اجتناب‌ناپذیر بودن سیاست‌های خود تأکید می‌ورزید. دقیقاً در چنین شرایطی بود که عده‌ای به رهبری یک پروفسور اقتصاد به نام برند لوکه از حزب «اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان» حزب جدیدی را تأسیس کردند. نام حزبی که آن‌ها تأسیس کردند، متأثر از موج و جریانی بود که در مخالفت با عبارت «هیچ آلترناتیوی وجود ندارد» مرکل شکل گرفته بود: «آلترناتیو برای آلمان».

۲۰۲۶-۰۹-۲۳ ادامه

جان میرشایمر: «موضوع این نیست که ایالات متحده عربستان سعودی را به حال خود رها کرده است، بلکه ما دیگر توانایی تأمین امنیت آن‌ها را نداریم»

اندرو ناپولیتانو: می‌خواهم بدانم چرا ترامپ دست رد به سینه محمد بن سلمان زد؟ سلمان در طول جنگ دو تماس اضطراری برای درخواست کمک برقرار کرد. میرشایمر: خیلی ساده است. همان‌طور که همین الان گفتم، ما دیگر مهماتی برای جنگیدن با حوثی‌ها نداریم. موضوع این نیست که ما تصمیم گرفته باشیم این متحد را رها کنیم، بلکه ما دیگر قادر به تأمین امنیت عربستان سعودی نیستیم. عربستان سعودی تصمیم فوق‌العاده احمقانه‌ای برای ورود به جنگ با حوثی‌ها گرفت و این هرج‌ومرج را به پا کرد. عربستان سعودی چه خواهد کرد؟ به سمت روسیه یا چین خواهد چرخید؟

۲۰۲۶-۰۹-۲۰ ادامه

پیشروی حوثی‌‌ها بر ورطه عربستان سعودی افزود

دولت افغانستان از نقشه ۱۱ سپتامبر آگاه نبود، اما آمریکا به خود اجازه داد به افغانستان حمله کند و نظام حاکم را سرنگون سازد. در آن روزها، «جامعه بین‌المللی» و کشورهای عربی به این اقدام آمریکا اعتراضی نکردند. همین‌ها امروز اعتراض می‌کنند و حق ایران برای پاسخ‌دهی را نفی می‌نمایند؛ در حالی که مطبوعات غربی اذعان دارند که پاسخ ایران اهداف آمریکایی را با دقت هدف قرار می‌دهد. از سوی دیگر، پیشروی حوثی‌ها بر شدت مخمصه عربستان افزوده است؛ زیرا عربستان گمان می‌برد که گرسنه نگه داشتن مردم یمن، آن‌ها را به بردگانی برای او تبدیل خواهد کرد.

۲۰۲۶-۰۹-۱۷ ادامه

ضربه دمپایی به امپریالیسم

اگر تحلیلی دیدید که با عباراتی چون «حوثی‌ها/انصارالله وابسته به ایران در یمن» یا «حوثی‌ها، نیروی نیابتی ایران» شروع می‌شود، با گفتن یک «به سلامت!» به امپریالیسمی که تا قاب صفحه‌نمایش‌ شما جلو آمده، از آنجا دور شوید! این تحلیل‌ها که مرکز تولید آن‌ها واشنگتن، لندن و تل‌آویو است، معمولاً از دو کانال به دست شما می‌رسند؛ اولی، البته همان تیپ‌هایی هستند که عادت کرده‌اند اخبار و تحلیل‌های ترجمه‌شده از منابع غربی را منتقل کنند؛ کسانی که وقتی زیر پوستشان را چنگ می‌زنید، معمولاً ناتو از آن بیرون می‌زند. دومی نیز یک گروه کم‌عقل و کوته‌فکر هستند که با عینک فرقه-گرایی به دنیا نگاه می‌کنند و اصرار دارند که دیگران هم همین‌طور رفتار کنند.

۲۰۲۶-۰۹-۱۵ ادامه

دونالد ترامپ در سومین نسخه خود: نجات «جمهوری‌خواهان»… با لفاظی‌‌‌های پوچ

بنابر تمام آنچه گفته شد، ترامپ نمی‌تواند طی دو ماه آینده در رابطه با جنگ علیه ایران دست به ریسک بزرگی بزند. از آنجا که گزینه پیروزی دیگر دور از دسترس شده و گزینه شکست نیز نزدیک و حتمی است، کل کاری که او می‌تواند انجام دهد این است که تا زمان انتخابات، مانع از قطعی شدن و اعتراف به این شکست شود؛ و در این میان، وقت خود را با زیاده‌گویی درباره پیروزی، نابودی ایران و دیگر کلیشه‌هایی بگذراند که ترامپ روزانه آن‌ها را عینا به کار می‌برد. اگرچه این کلیشه‌ها این توهم را ایجاد می‌کنند که او از واقعیت فاصله گرفته است، اما حقیقت این است که او صرفاً یک تاکتیک سیاسی را برای تحریف حقایق پیش گرفته تا تصویر خود را در مجامع عمومی - که شاید همه آن‌ها دقیقاً از آنچه روی زمین می‌گذرد باخبر نباشند - قدرتمند نگه دارد.

۲۰۲۶-۰۹-۰۵ ادامه

در جستجوی برادری در دروازه یاووز-بدلیسی

اعتراضات علیه به‌روزرسانی مسأله کُرد در چارچوب نوعثمانیسم تشدید می‌شوند. این در حالی است که آن‌هایی که این روند را پیش می‌برند؛، یعنی جبهه حکومت و جناح « حزب برابری و دموکراسی خلق‌ها-اوجالان»، می‌کوشند این اعتراضات را با صدایی بلند سرکوب کنند. اوجالان می‌گوید: «جمهوریت، امت و کُردها را طرد کرد. اکنون با حزب عدالت و توسعه امت، و با پ‌ک‌ک کُردها بازگشته‌ است. این ائتلاف، مسأله بقای حکومت ترکیه را حل خواهد کرد و جایگاه ترکیه را در خاورمیانه تقویت خواهد نمود.» سال گذشته، نعمان کورتولموش، رئیس مجلس از «حزب عدالت و توسعه» گغت: «آن ائتلاف ما در سال ۱۵۱۴ در چالدران، سبب شد که جوامع مسلمان در آناتولی با سر افراشته‌تر قدم بردارند، و در صلح و وحدت همزیستی کنند.»

۲۰۲۶-۰۹-۰۴ ادامه

دیباچه‌‌ای بر پرترۀ ادریسِ دومِ بهشتِ نهم

یاووز سلیمِ جدید به ادریس بدلیسیِ جدید می‌نگرد، در حالی که به ایران چشم دوخته است آه حسرت می‌کشد، رویای یک امپراتوری عثمانی جدید را در سر می‌پروراند و برای لشکرکشی‌ها برنامه‌ریزی می‌کند. اما، مسأله اساسی آن دوران، تمایل عثمانی‌ها و ینی‌چری‌هایشان برای متحد کردن قوا و نابود ساختن تُرکان قزلباشِ فقیر در آناتولی بود. به همین دلیل است که پیروزی در چالدران، به یک «پیروزی پیروسی» برای عثمانی‌ها تبدیل شد... ادریس بدلیسی بود که کردستان را به نام عثمانی فتح کرد. پس می‌توان گفت که چالدران، افزون بر اینکه صحنه نخستین همکاری ترک و کرد بود، تاریخ آغازِ فرمانبرداری و تبعیت کردها از عثمانی نیز به شمار می‌رود.

۲۰۲۶-۰۹-۰۳ ادامه

معاون سابق فرمانده نیروی قدس از سوریه می‌گوید: «ما شکست خوردیم، مسئولین این وضعیت باید محاکمه شوند- سیاست خارجی جای اخلاقیات و نصیحت نیست»

شکست سنگین ایران در سوریه پس سرنگونی رژیم بشار اسد، در حال تبدیل شدن به یک تصفیه‌حساب علنی میان فرماندهان سابق نیروی قدس، یکی از حساس‌ترین یگان‌های سپاه پاسداران است. منصور حقیقت‌پور، معاون سابق فرمانده نیروی قدس، اظهار داشت که ایران باید «اشتباهات استراتژیک» خود را در سوریه بپذیرد و خواستار آن شد که مسئولان این سیاست در دادگاه نظامی محاکمه شوند. حقیقت‌پور همچنین روسیه و ترکیه را به «خنجر زدن از پشت به ایران» متهم کرد.»

۲۰۲۶-۰۸-۲۶ ادامه