آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

سه رویداد نگران‌کننده، سه تز در یک هفته

سه رویداد نگران‌کننده، سه تز در یک هفته

در طول هفته گذشته، سه رویداد مهم رخ داد. برای تأکید بیش‌تر بر اهمیت آن‌ها، اجازه دهید آن‌ها را در قالب سه تز بیان کنیم: ۱- رزمایش «ائتلاف داوطلبان»، نقض پنهان و محتاطانه کنوانسیون مونترو را در بر دارد. ۲- فراخوان‌ها برای ذخیره‌سازی مواد غذایی در اروپا، تهدید به بمب‌گذاری در هواپیماها و حملات سایبری به سوپرمارکت‌ها، همگی بخشی از یک عملیات ناتو است. ۳- پیمان مکه، زمینه‌ساز شکل‌گیری یک انجمن مخفیِ حامیان اسرائیل شد.

۲۰۲۶-۱۱-۱۴ ادامه

پیمان مکه، رمزگشایی دوباره از آن

پیمان مکه، اگرچه در چارچوب تاریخی متفاوتی شکل گرفته، نخستین نمونه از این دست نیست. ۷۱ سال پیش، در سال ۱۹۵۵، با تشخیص ضرورت از سوی آمریکا، پیمان بغداد تأسیس شد. ترکیه، ایران، عراق، پاکستان و انگلستان به این پیمان پیوستند؛ پیمانی که هدف آن محاصره اتحاد شوروی و تضعیف نفوذ این کشور در منطقه بود. امپریالیسم آمریکا نیز در مقام قدرت مسلط و حامی اصلی این پیمان، در نشست‌های مربوط به آن به‌عنوان ناظر حضور داشت. همان‌گونه که پیمان بغداد در پی انقلاب‌هایی که در کشورهای عضو آن به وقوع پیوست، فروپاشید، پیمان مکه نیز پیش از آنکه ۱۰ سال از عمرش بگذرد، در پی انقلاب‌هایی در این کشورها از میان خواهد رفت. و این بار، ترکیه نزدیک‌ترین نامزد آن است.

۲۰۲۶-۱۱-۰۳ ادامه

جمهوری سوسیالیستی در ایالات متحده آمریکا؟

جلد شمارهٔ این هفته نیوزویک، جمهوری سوسیالیستی آمریکا را به تصویر می‌کشد. این طرح یادآور انقلاب چین در سال ۱۹۴۹ است و سوسیال‌دموکرات‌های آمریکایی، برنی سندرز، الکساندریا اوکاسیو-کورتز، زهران ممدانی، عبدالالسید و حسن پایکر را در این فضا و با این نوع پوشش به نمایش می‌گذارد. این واقعیت که تصویر روی جلد، به‌جای اتحاد شوروی، ارتباطی با چین برقرار می‌کند - کشوری که یکی از عوامل اصلی بحران کنونی هژمونی امپریالیستی به شمار می‌رود - و نیز بر افرادی تأکید می‌کند که به‌تازگی مهاجرت کرده‌اند، از نظر حسن‌نیت و صداقت، به‌شدت پرسش‌برانگیز است.

۲۰۲۶-۱۰-۲۴ ادامه

سرمایه‌‌داری در اروپا در حال فروپاشی است

اروپا این مقاومت و مبارزه برای برابری و آزادی را نیز نشان می‌دهد. امروز، کسانی که به نام نظم [موجود] درباره بحران اروپا می‌نویسند، گله‌مندند که قوانین نظارتی مانعی در برابر رقابت تکنولوژیک است و از هزینه‌های دولت رفاه شکایت دارند. با این حال، این موارد آثاری برجامانده از مبارزات طبقات کارگر در اروپا هستند، و اگر اکنون به موضوع بحث درباره بحران سرمایه‌داری تبدیل شده‌اند، ما فقط می‌توانیم به آن‌ها افتخار کنیم. سرمایه‌داری اروپا که اکنون مطلق و خدشه‌ناپذیر به نظر می‌رسد، در حال مرگ است؛ عوامل متعددی که بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند و یک دور باطل را تشکیل می‌دهند، همگی به یک فروپاشی اشاره دارند.

۲۰۲۶-۱۰-۱۷ ادامه

پرسش‌هایی از بشریت درباره هوش مصنوعی

دیدن افرادی که مردم را به این تشویق می‌کنند که در مورد همه چیز از هوش مصنوعی بپرسند، معمول است. در این مقاله بیایید برعکس عمل کنیم و پرسش‌هایی را از بشریت در مورد هوش مصنوعی بپرسیم.۱- آیا ترس، اضطراب و تردیدهای موجود نسبت به هوش مصنوعی، در واقع تفاوتی با ترس، اضطراب و تردیدهای موجود نسبت به طبقه سرمایه‌دار دارد؟ ۲- آیا لایحه محدودیت هوش مصنوعی که برنی سندرز و همکارانش به سنای آمریکا ارائه دادند، گمراه کردن مردم نیست؟ ۳- آیا مصرف این حجم عظیم از انرژی و آب در طول روند تولید هوش مصنوعی، تحت کنترل بشریت قرار دارد؟ ۴- آیا شرکت‌های هوش مصنوعی چین معصوم هستند؟

۲۰۲۶-۱۰-۰۳ ادامه

آیا باید مجارستان را با نام اوربان به یاد بیاوریم؟

کسانی که در سال ۲۰۰۰ به دنیا آمده‌اند احتمالاً وقتی نام مجارستان می‌آید، چیزی جز اوربان را به یاد نمی‌آورند. حافظه ما نیز توسط مبارزات طبقاتی شکل می‌گیرد؛ طبقه حاکم می‌کوشد تعیین کند که ما چه چیزی را به خاطر بسپاریم و چه چیزی را فراموش کنیم. چرا که ما بر اساس آنچه به یاد می‌آوریم، فکر و عمل می‌کنیم. با در نظر گرفتن این موضوع، ما باید مجارستان را به عنوان مرحله‌ای مهم در تاریخ خود به یاد داشته باشیم. مجارستان در نبرد خود برای برابری و آزادی، شاهد مبارزات طبقاتی حیاتی بوده است، و در طول این مبارزات، میان انقلاب‌ها و ضد‌انقلاب‌ها در نوسان بوده است.

۲۰۲۶-۰۴-۱۸ ادامه

سرنوشت «انقلاب بولیواری» نشان داد: ارزشمندترین چیز برای بشریت، استقلال از سرمایه است

با توجه به این‌که جهان بخش زیادی از عقل و وجدان خود را از دست داده است، ما درک می‌کنیم که ارزشمندترین چیز برای بشریت، یک فاعل سیاسی مستقل از سرمایه است. یک برنامه سیاسی مستقل، یک سازمان مستقل، روابط ائتلافی مستقل. برای ایجاد مقاومت، تجهیز جامعه به خرد، و رهایی بشریت از سرمایه‌داری. داستان‌های هشداردهنده‌ای در این مورد وجود دارد: داستان «انقلاب بولیواری» یکی از آن‌هاست... و حزب کمونیست ونزوئلا که به مثابه یک فاعل سیاسی مستقل از سرمایه، این روزها را پیش‌بینی می‌کرد و توانست از خود محافظت کند، پرسید: «چگونه می‌توانید با رئیس سیا ملاقات کنید؟»

۲۰۲۶-۰۲-۱۰ ادامه

آیا ایالات متحده وقتی رئیس حکومت یک کشور مستقل را می‌رباید، قوی است یا ضعیف؟

خلاصه این‌که، ما وارد یک دوره تاریخی دشوار اما انقلابی شده‌ایم. کل حوزه نفوذ ایالات متحده به یک جغرافیای انقلابی تبدیل خواهد شد. به شرطی که طبقات کارگر خود را سازماندهی کنند، یک پیشاهنگ سیاسی ایجاد نمایند، پیوندهای خود را با هر مؤلفه‌ای از سرمایه قطع کنند، به چین و روسیه امید نبندند، و بر قدرت سیاسی و اهداف برنامه‌ای خود تمرکز نمایند. باشد که شهامت، خرد و امید در طول این روند تاریخی با ما باشد.

۲۰۲۶-۰۱-۱۸ ادامه

اکتبر باشکوه (۱) : یادداشت‌هایی از سفر به اتحاد شوروی

انقلاب اکتبر در مقایسه با انقلاب‌های پیشین که به برابری و آزادی بشریت اختصاص داشتند، فوق‌العاده گسترده بود. این تجربه که هفتاد سال به طول انجامید، با تلاش ده‌ها میلیون نفر که نام آن‌ها را هرگز نشنیدیم، خلق شد. برای درک کامل این تجربه، ما به مؤسسه‌ای با صدها محقق نیاز داریم. این فرهنگی که ما تسلیم ضدانقلاب کردیم، از بسیاری جهات واقعاً «مانند یک رویا» بود. درود بر کسانی که آن را به نمایندگی از تمام بشریت خلق کردند.

۲۰۲۵-۱۰-۲۵ ادامه

اندونزی، مردمی که با تلفن‌های هوشمند بی‌هوش شده‌‌اند

این به بزرگ‌ترین پارادوکس سرمایه‌داری معاصر اشاره دارد. تلفن‌ها هوشمندند، اما مردم احمق‌اند! ما درباره نوعی حماقت صحبت می‌کنیم که بدون هیچ مرجع تاریخی عمل می‌کند، فاقد توانایی درک درست و غلط است، آماده است هر چیز که در مقابلش قرار می‌گیرد را بدون چون و چرا ببلعد، از درک مکانیسم‌های علمی که در تلفن همراهش عمل می‌کنند، بسیار دور است و فاقد توانایی انتزاعی برای تجزیه و تحلیل داده‌هایی است که با سرعت سرسام‌آوری از طریق تلفن هوشمند جریان دارد.

۲۰۲۵-۰۹-۰۶ ادامه