آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

نشست «بریکس+»: بین وعده‌ها و تضادها

نشست «بریکس+»: بین وعده‌ها و تضادها

ایران، حتی در حالی که ایالات متحده و اسرائیل را به تجاوز متهم می‌کند و از اقدامات تلافی‌جویانه خود دفاع می‌کند، بیانیه‌ای را امضا کرد که در آن خواستار خویشتن‌داری و کاهش تنش شد. این، نشان‌دهنده چالش بزرگ‌تری است که «بریکس‌+» با آن روبه‌رو است: مخالفت با سلطه غرب، به طور خودکار به یک برنامه منسجم ضد-امپریالیستی منجر نمی‌شود. دولت‌های شرکت‌کننده، دولت‌های سرمایه‌داری هستند که منافع ملی خود را دنبال می‌کنند. طبقات حاکم بر آن‌ها ممکن است در برابر جنبه‌های مشخصی از سلطه ایالات متحده مقاومت کنند، اما در عین حال برای سازش با نظام مالی جهانی یا قدرت‌های مرتجع منطقه‌ای نیز آمادگی دارند. در نتیجه، «بریکس‌+» عرصه‌ای برای مبارزه در درونِ نظمِ در حال تغییرِ جهانی است، نه یک آلترناتیو از‌پیش‌شکل‌گرفته برای اَبر-امپریالیسم.

۲۰۲۶-۰۹-۲۴ ادامه

بریکس: آرزوها در میان تضادها

بریکس یک جبهه ضد-امپریالیستی نیست؛ بلکه همایشی است که چندجانبه‌گرایی را در برابر پروژه تک‌قطبی تحت حمایت آمریکا تقویت می‌کند. این مرزبندی اهمیت دارد. [این] گروه‌بندی کشورهایی با نظام‌های اجتماعی کاملاً متفاوت را در خود جای داده است: اقتصاد دارای سمت‌گیری سوسیالیستی‌ چین، سرمایه‌داری الیگارشیک روسیه، و دولت بورژوا-ملاک هند با محوریت بورژوازی بزرگ که اکنون توسط نیروهای شرکتی-فرقه‌ایِ هندوتوا اداره می‌شود. بنابراین، این اعضا متحدانی در یک مبارزه مشترک ضد-سرمایه‌داری نیستند؛ بلکه همگی دولت‌هایی هستند که می‌کوشند در یک نظم بین‌المللی غیردموکراتیک، دلار-محور و آمریکا‌-محور، فضایی را برای خود دست‌وپا کنند.

۲۰۲۶-۰۹-۲۲ ادامه

توهم چندقطبی: دو ماه، دو حرکت زلزله‌آسا در ونزوئلا و ایران؛ و جهان نظاره‌‌گر، قدرت هنوز یک نشانی دارد

دو دهه است که به ما گفته می‌شود این سبک از قدرت‌نمایی دیگر به پایان رسیده است. عبارت «ظهور دیگران» از فرید زکریا به یک شعار تبدیل شد: چین در حال اوج‌گیری بود، روسیه بازگشته بود، «بریکس» آینده بود، و دلارزدایی در همین نزدیکی‌ها بود. مدام می‌شنیدیم که «دوران تک‌قطبی» دیگر به تاریخ پیوسته است. سیاره زمین چندقطبی شده بود. گفتمان‌های دانشگاهی، اندیشکده‌های سیاست‌گذاری، و لفاظی‌های دیپلماتیک همگی حول این فرض به تفاهم رسیدند و «چندقطبی‌» را نه به عنوان یک احتمال دور، بلکه به عنوان واقعیتی که در حال وقوع است، معرفی کردند.

۲۰۲۶-۰۴-۰۲ ادامه

هند عضو دردسر ساز سازمان همکاری شانگهای و بریکس

واقعیت غیر قابل انکاری که وجود دارد آن است که هند بنا به جهت‌گیری که برای خود تعریف کرده است به سازمان همکاری شانگهای و سازوکار بریکس بیش‌تر به‌عنوان ابزارهایی برای مقابله و مهار نفوذ چین نگاه می‌کند تا به‌عنوان بستری برای تعمیق سطح همکاری با کشورهای عضو. همین موضوع به نوبه خود موجب شده تا با توجه به آنکه تصمیم‌گیری در سازمان بر اساس اجماع میان اعضا است، از این رو، به لحاظ سیاسی، اقتصادی و امنیتی سازمان همکاری شانگهای با چالش‌های عدیده ای به شرح زیر روبرو شود...

۲۰۲۵-۰۸-۰۲ ادامه