تروریسم امپریالیستی

ربودن تروریستی رئیس‌جمهور نیکولاس مادورو و همسرش، سیلیا فلورس، در ساعات اولیه سوم ژانویه امسال، توسط دولت دونالد ترامپ، نقض شدید حاکمیت و استقلال کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب محسوب می‌شود. روابط بین ایالات متحده و رهبران آمریکای لاتین و کارائیب که با سیاست امپریالیستی آن مبتنی بر دکترین مونرو مخالف هستند، همیشه، حداقل، پرتنش بوده است. در طول قرن بیستم، در بستر جنگ سرد و سیاست مهار کمونیسم، ایالات متحده به طور مستقیم یا غیرمستقیم در اقداماتی که به عزل، مرگ یا ناپدید شدن رهبران آمریکای لاتین انچامید، درگیر شد.

موضع پاپ فرانسیس درباره جنگ غزه بهتر از اکثر مسلمانان بود

پاپ فرانسیس از ارتجاعیون کلیسایی جدا شد و تحت تأثیر الهیات رهایی‌بخش قرار گرفت: اولین پاپ لیبرال. تا آن‌جا که به ما مربوط می‌شود، موضع او درباره جنگ غزه بهتر از اکثر مسلمانان عمامه به سر، ریش‌دار، صوفی و ​​سلفی بود. او مطمئناً از شیوخ الازهر و نجف بهتر بود.

ارتباط پاپ با خونتا

کنشگران حقوق بشر آرژانتین امروز نسبت به گذشته تاریک فرانسیس پاپ جدید با دیکتاتوری سابق کشور، هشدار دادند. بدترین اتهام علیه پاپ جدید این است که بعنوان رهبر یسوعی‌های آرژانتین، از دو کشیش که یاران کنشگر آن‌ها در جنبش الهیات رهایی‌بخش ناپدید می‌شدند حمایت نکرد. اورلاندو یوریو و فرانسیسکو یالیکس ربوده و شکنجه شدند. آقای یوریو بعداً آقای برگولیو را متهم کرد که با امتناع از تأیید علنی کار آن‌ها، در عمل آن‌ها را به جوخه‌های مرگ تحویل داد.

پاپ فرانسیس اول و فقرا

کاتولیک‌های ترقی‌خواه در یک نبرد طولانی و مستمر علیه این رفتار آشکارا ریاکارانه نسبت به «فقرا» درگیر بوده‌اند. در این نزاع جهان‌بینی‌های سیاسی، شخص باید سخنان اسقف اعظم برزیل، مرحوم «دُم هلدر کامارا» را به خاطر بیاورد، که شهامت آن را داشت که به وضوح و مداوم علیه تلاش‌های دیکتاتوری برای سرکوب امیدهای مردمش سخن بگوید. او گفت: «وقتی من به فقرا غذا می‌دهم، آن‌ها مرا قدیس می‌نامند. وقتی می‌پرسم چرا فقرا غذا ندارند می‌گویند من کمونیستم.»

یک بوسه برادارانه بین شبح کمونیسم و روح‌القدس؟

این خط به طرز چشم‌گیری در اظهارات فرانسیس طنین‌انداز است که «در قرن‎‌های نخستین مسیحیت، شماری از متفکرین در تأملات خود پیرامون مقصد مشترک کالاهای تولیدشده یک بینش جهانی آفریدند. این بینش آن‌ها را به این نتیجه رساند که اگر شخصی فاقد چیزهای ضروری برای زندگی است، به این دلیل است که شخص دیگری آن چیزها را مصادره کرده است.

تفاوت پاپ فرانسیس با اشرافیت مذهبی ایران!

حقیقت این است که فرانسیس مانند سلف خارق‌العاده خود، پاپ لئو سیزدهم (که از ١۸۷۸ تا ١۹٠٣ رهبر کلیسای کاتولیک بود) بطور مشخص حکومت کامل بازار بر انسان‌ها، سنگ بنای تئوری نئوکلاسیک میلتون فریدمن، آلن گرین‌اسپن و بخش عمده نظام سیاسی آمریکا [و نظام جمهوری اسلامی ایران] را محکوم کرده است. او نوشت: «بعضی‌ها به دفاع از تئوری‌های چکیدن از بالا که تصور می‌کند رشد اقتصادی از طریق بازار آزاد، نهایتاً موفق به آوردن عدالت و شمول بیش‌تر در جهان خواهد شد، ادامه می‌دهند.…»

پاپ فرانسیس دربارۀ سرمایه‌داری

این فاکت غیرقابل انکار که سرمایه‌داری ذاتاً مولد فقر است سنگ بنای پراکسیس چپ را تشکیل می‌دهد. هر قدر با سرو‌صدا افول چپ را اعلام کنند، هر قدر عربده جویانه پیروزی سرمایه‌داری و سقوط سوسیالیسم را جشن بگیرند، مادام‌که این فاکت باقی است، مرکزیت پراکسیس چپ برای آزادی انسان باقی است. اظهار نظر پاپ فرانسیس، گرچه از یک منبع بسیار متفاوت و غیرمتعارف می‌آید، برسمیت شناختن این فاکت است که سرمایه‌داری ذاتاً مولد فقر است.

۲۰۰۰ سال يهودی‌-ستيزی الهيات مسيحی: تدارک هولوکاست

مارکسیست‌ها درباره مذهب چه می‌گویند؟

محسن هاشمی: پدرم، بانی بورژوازی در کشور بودند/روشن نیست با میراث او چه خواهد شد