آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

آنچه در هفتاد و ششمین برلیناله گذشت

آنچه در هفتاد و ششمین برلیناله گذشت

جشنواره بین‌المللی فیلم برلین (برلیناله) در سال ۱۹۵۱ در برلین غربی تحت اشغال ایالات متحده، نه چندان از یک دغدغه هنری، بلکه به عنوان بخشی از دیوار ضد-کمونیستی که غرب علیه اردوگاه سوسیالیستی برپا کرده بود، متولد شد. این جشنواره به عنوان ملموس‌ترین شاهد تاریخی از استراتژی محاصره ایدئولوژیک مرکز امپریالیستی، که سینما را به عنوان سلاحی «قدرت نرم» معرفی می‌کرد، عمل می‌کند. اراده پشت تأسیس آن بر اساس همکاری تاریک بین اسکار مارتا، افسر آمریکایی، و آلفرد باوئر، مورخ هنری سابق نازی که برای شرکت‌های فیلمسازی گوبلز کار می‌کرد، بنا شده بود.

۲۰۲۶-۰۲-۱۷ ادامه