آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

معامله ننگین: ونزوئلا نفت خود را به دزدان دریایی کارائیب تسلیم می‌کند

معامله ننگین: ونزوئلا نفت خود را به دزدان دریایی کارائیب تسلیم می‌کند

در مقابل، از درون جبهه چاوزی‌ها، رافائل رامیرز، وزیر نفت و رئیس پیشین «شرکت ملی نفت ونزوئلا» طی نزدیک به یک دهه در دوران حکومت چاوز، این توافق را شکل جدیدی از استعمار آمریکا و تسلیم کشور در ازای باقی ماندن در قدرت توصیف کرد. او از «حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا» خواست که شرم‌کند و تصویر چاوز را از بیانیه حمایتی خود حذف نماید. ویلیام رودریگز، نماینده پیشین سوسیالیست، این معامله را بزرگ‌ترین خیانت نفتی در تاریخ کشور دانست و آن را به دور زدن پارلمان و قانون اساسی پیوند داد؛ در مرکز شهر کاراکاس، ده‌ها تن از اعضای «جبهه مردمی ضدامپریالیستی»، «اتحادیه انقلابی کارگران» و دیگر سازمان‌های چپ‌گرا تجمع کردند و با در دست داشتن بنرهایی، خواستار اخراج آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها شدند و مردم را به دفاع از میهن در برابر فروش نفت فراخواندند. آن‌ها هر دو طرف را به انعقاد یک توافق مخفیانه پشت سر مردم متهم کردند.

۲۰۲۶-۰۹-۰۵ ادامه

پزشکیان: آن‌ها فکر می‌کردند ایران مانند ونزوئلا فرو می‌‌پاشد، اما جهان از مقاومت ما شگفت‌‌زده شد

مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران گفت که فشارهای نظامی و اقتصادی آمریکا بر کشورش نتوانسته به هدف خود یعنی فروپاشی ایران دست یابد. پزشکیان با بیان اینکه ایران در یک «جنگ تمام‌عیار اقتصادی، نظامی و امنیتی» قرار دارد، به اظهارات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا درباره تشدید هرچه بیش‌تر تحریم‌ها علیه ایران واکنش نشان داد. پزشکیان گفت: «دشمن ارزیابی کرده بود که ایران فرو می‌پاشد و فکر می‌کرد در نتیجه حملات و فشارها ما به ونزوئلا تبدیل خواهیم شد. اما ما نه‌تنها ونزوئلا نشدیم، بلکه ایران به چنان قدرتی تبدیل شد که جهان از مقاومت، همبستگی و اتحاد ما شگفت‌زده شد.»

۲۰۲۶-۰۸-۲۴ ادامه

سخنرانی نماینده حزب کمونیست ونزوئلا در بیست‌و‌چهارمین نشست بین‌المللی احزاب کمونیست و کارگری در هاوانا

مبارزه طبقاتی و دیکتاتوری جهانی سرمایه‌های انحصاری؛ فاشیسم جهانی و تهاجم جدید ضدکمونیستی؛ تهاجم امپریالیستی به آمریکای لاتین؛ ونزوئلا تحت قیمومیت یانکی‌ها؛ تسلیم سه‌گانه بی‌شرمی (دلسی رودریگز - خورخه رودریگز - دیوسدادو کابیو)؛ از تسلیم‌طلبی حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا به قیمومیت امپریالیستی؛ چگونه یک ملت مستقل، که توسط نخبگان حاکمی اداره می‌شود که هنوز خود را «انقلابی» می‌خوانند، توانست به یک مستعمره نوین نفتی و تحت قیمومیت تبدیل شود؟؛ برای یک بدیل دموکراتیک، مردمی و مستقل؛ درباره احزاب کمونیست جهان: وحدتِ ضروری و ممکن.

۲۰۲۶-۰۸-۲۳ ادامه

چرخش در مواضع ونزوئلا: برقراری مجدد رابطه با اسرائیل پس از ۱۷ سال

در ونزوئلا، تغییر در سیاست خارجیِ دوران پس از مادورو به یکی دیگر از نمادین‌ترین تصمیمات دوره هوگو چاوز نیز تسری یافته است. ونزوئلا و اسرائیل توافق کرده‌اند که ۱۷ سال پس از قطع روابط در دوران هوگو چاوز، خدمات کنسولی متقابل را مجدداً برقرار کنند. این تصمیم، به دنبال ربوده شدن مادورو توسط ایالات متحده، یکی از جدیدترین نشانه‌های نزدیک شدن کاراکاس به واشنگتن و فاصله‌گرفتن از اتحاد تاریخی‌ آن با ایران است. اکنون، دولت پس از مادورو به طور هم‌زمان در حال احیای روابط دیپلماتیک با واشنگتن، باز کردن درهای بخش نفت ونزوئلا به روی شرکت‌های آمریکایی، و برقراری مجدد کانال‌های رسمی ارتباط با اسرائیل است.

۲۰۲۶-۰۸-۱۲ ادامه

گام جدید در مسیر «عادی‌ سازی روابط»: عملیات مشترک ونزوئلا و ایالات متحده آمریکا

در پی ربوده شدن مادورو، دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، اقداماتی را در جهت «عادی‌سازی روابط» با ایالات متحده آغاز کرد. قانون عفو عمومی که از سوی اپوزیسیون تحت حمایت آمریکا مطالبه شده بود به تصویب رسید، قوانین نفت کشور برای باز شدن راه انحصارات آمریکا اصلاح شد، و به نیروهای نظامی آمریکا اجازه داده شد در خاک ونزوئلا رزمایش‌های نظامی برگزار کنند... اکنون ونزوئلا و ایالات متحده عملیات مشترکی را در ایالت بولیوار انجام داده‌اند.

۲۰۲۶-۰۶-۱۴ ادامه

ترور آیت‌الله خامنه‌‌ای و سکوت بریکس: آیا رویای «جنوب جهانی» به آخر رسیده است؟

نخستین آزمون جدی بریکس این واقعیت را آشکار می‌سازد؛ هدف قرار گرفتن نظام‌های ایران و ونزوئلا - که هر دو بخشی از جبهه تلاش برای درهم‌شکستن سلطه تحریم‌های غرب به شمار می‌روند ــ با یک ظرفیت جمعی برای فراهم کردن یک «چتر حمایتی» واقعی مواجه نشد، بلکه صرفاً با بیانیه‌های محکومیت و هشدار همراه بود، بدون آنکه این مواضع به اقدامات ملموس اقتصادی یا امنیتی ترجمان یابند. شکاف اصلی دقیقاً در همین‌ جا نهفته است؛ میان لفاظی‌هایی که وعده ایجاد یک وزنه تعادل در برابر غرب را می‌دهند، و توانایی واقعی برای پرداختت هزینه این موازنه،..

۲۰۲۶-۰۶-۰۲ ادامه

ونزوئلا پس از سوم ژانویه: نه یک گذار، بلکه قیمومت مالی

پس از سرنگونی مادورو در یک عملیات ایالات متحده، دلسی رودریگز که به قدرت رسید، روند عادی‌سازی سریع روابط با واشنگتن را آغاز کرد. روابط دیپلماتیک دوباره برقرار شد و معاملات در زمینه‌های نفت، معدن، بدهی‌ها و امور بانک مرکزی مشروط به دریافت مجوزهای خزانه‌داری آمریکا گردید. دلسی رودریگز یک چهره‌ گذار میان ادبیات ضدامپریالیستی گذشته چاوزیسم و سیاست‌های اقتصادی جدید تحت حمایت ایالات متحده نیست؛ بلکه او تلاش می‌کند با به‌کارگیری هم‌زمان هر دو رویکرد، قدرت خود را حفظ کند. او در داخل، پیام «تداوم چاوزیسم» را منتقل می‌کند، در حالی که در خارج، «سازگاری با واشنگتن» را ترویج می‌دهد. با این حال، این بازی دوگانه شکاف عمیقی را نیز در درون جریان چاوزیسم ایجاد کرده است.

۲۰۲۶-۰۵-۲۰ ادامه

چپ نو: ستون پنجم

آزادی، اصول حقوقی جهانی، کثرت‌گرایی، دموکراسی... این مفاهیمِ جهانی پس از شکستِ سوسیالیسم معنای خود را از دست دادند و در زبان انگلیسی به «بولشیت» (مهملات/مزخرفات) تبدیل شدند. چپِ نو مدام در حال «بولشیت‌گویی» و بافتنِ مطالبِ بی‌معنی است. این‌که بگوییم «اگر در ایران دموکراسی وجود داشت، نیازی به این کارها نبود»، نشان‌دهنده عشق یا علاقه جهانی به دموکراسی نیست؛ بلکه نشان‌دهنده همکاری با امپریالیسم است. «چپ نو» هنوز حتی از این موضوع آگاه هم نیست. لازم بود کسی بگوید که «چپ نو» دیگر «چپ» نیست؛ و این حرف مدت‌هاست که زده شده است. اما واکنش‌های «چپ نو» به حمله علیه ایران نشان داد که این موضوع نه تنها یک ضرورت آکادمیک و فکری، بلکه یک فوریتِ سیاسی است.

۲۰۲۶-۰۴-۰۲ ادامه

توهم چندقطبی: دو ماه، دو حرکت زلزله‌آسا در ونزوئلا و ایران؛ و جهان نظاره‌‌گر، قدرت هنوز یک نشانی دارد

دو دهه است که به ما گفته می‌شود این سبک از قدرت‌نمایی دیگر به پایان رسیده است. عبارت «ظهور دیگران» از فرید زکریا به یک شعار تبدیل شد: چین در حال اوج‌گیری بود، روسیه بازگشته بود، «بریکس» آینده بود، و دلارزدایی در همین نزدیکی‌ها بود. مدام می‌شنیدیم که «دوران تک‌قطبی» دیگر به تاریخ پیوسته است. سیاره زمین چندقطبی شده بود. گفتمان‌های دانشگاهی، اندیشکده‌های سیاست‌گذاری، و لفاظی‌های دیپلماتیک همگی حول این فرض به تفاهم رسیدند و «چندقطبی‌» را نه به عنوان یک احتمال دور، بلکه به عنوان واقعیتی که در حال وقوع است، معرفی کردند.

۲۰۲۶-۰۴-۰۲ ادامه

ترامپ در مخمصه‌ای گرفتار شده که رهایی از آن دشوار است

مشکل ترامپ (مانند مشکل جان اف کندی در خلیج خوک‌ها در سال ۱۹۶۱) این بود که او شیفته‌ توانایی سازمان «سیا» و نیروهای ویژه‌اش در انجام معجزات بود. کندی فکر می‌کرد که نظام نوپای کوبا را سرنگون خواهد کرد. ترامپ از پیروزی خود در ونزوئلا سرمست بود: او رئیس‌جمهور ونزوئلا را از محل اقامتش ربود، و سپس کل نظام تحت کنترل او بود. مادورو از حمایت مردمی گسترده‌ چاوز برخوردار نبود. رژیم‌های خلیج فارس نمی‌توانند جنگ را به طور نامحدود تحمل کنند. آن‌ها به صادرات نفت و اقتصاد مبتنی بر خدمات متکی هستند.

۲۰۲۶-۰۳-۱۰ ادامه