مانیفست مارکسیسم غربی
سازمان «سیا»، مسلماً یک «مارکسیسم سالنی» را که به راهروهای دانشگاه محدود شده، از طبقه کارگر ناامید است، زبانی پیچیده دارد و اقدام و عمل در آن ناممکن است، به مارکسیسمی که به خیابانها میآید، اتحادیهها را تشکیل میدهد و هدفش دستیابی به قدرت است، ترجیح میدهد. هدف آنها روشن بود: خلق یک روشنفکریِ چپگرا که به جای تغییر دادن جهان، تا ابد تنها به «تفسیر» آن بسنده کند. به عبارت دیگر، همان نیهیلیسم روشنفکرانهای که در ظاهر خود را به سازماندهی، جنبشهای خیابانی و فعالیتهای اتحادیهای نزدیک نشان میدهد، اما در عمل از آنها فرسنگها فاصله دارد؛ جریانی که احزاب لنینیست را با برچسب «دگماتیک/توتالیتر» طرد میکند.
۲۰۲۶-۰۵-۰۵ ادامه
