تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: «چپ» (soL)
نویسنده: علی افق آریکان
۱ ژانویه ۲۰۲۵
بهترین هدیه سال نو در تاریخ
«زمانی که فیدل و رفقایش در ۱ ژانوه ۱۹۵۹وارد شهر شدند، مردم به خیابانها ریختند و با شادی فراوان از رهبرانقلاب استقبال کردند.»
پیش از ورود به سال ۲۰۲۵، ما با ورق زدن صفحات به عقب آغاز خواهیم کرد…
ایالات متحده آمریکا کشور جوانی است. آنها هر چه بگویند و بخواهند اتفاق میافتد.
فقر مانند طوق بسیار سنگین بر گردن مردم آویزان است.
نامی در قدرت است که نیرومند و شکستناپذیر به نظر میرسد.
حتی ذرهای از عدالت، آزادی و برابری در کشور باقی نمانده است.
اگر تاریکی هست، در اینجاست.
آنهایی که گفته میشود تغییر ناپذیرند، شکست ناپذیرند، دوباره در قدرتاند.
اما عدهای آگاهند و خود را به خط مقدم مبارزه میاندازند و میگویند، به هر صورت «تاریخ ما را تبرئه خواهد کرد».
آنها قوانین تاریخ و ایمان به انقلاب را بر پشت خود دارند، و به خود و به مردم فقیر خود اعتماد دارند.
آنها جادهها سخت، بسیار سختی را پشت سر میگذارند.
در لحظاتی که فکر میکنیم تمام شد، باختیم، له شدیم، آنها با یک باور انقلابی که فراتر از افقهای انسانی است زنده میمانند.
هنگامی که آنها ستبر ایستادهاند، هنگامی که آنها به انقلاب باور دارند، هنگامی که آنها تبدیل واکنش خاموش و درمانده خود به نظام، فقر، تاریکی و استبداد را به یک خشم قدرتمند و مطمئن آغاز میکنند، همه چیز تغییر میکند.
کشور بر میخیزد.
آنها یکی از زیباترین نمونههای حق قیام و انقلاب در تاریخ را، در اول ژانویه، در آغاز سال نو، بدست میدهند.
آنها در آغاز انقلاب وارد سال نو میشوند.
این بهترین هدیه سال نو است که به یک ملت داده میشود؛ تاریخ، پیش از این یک هدیه بیهمتاتر سال نو را در صفحات خود ثبت نکرده است.
هنگامی که فیدل و رفقایش وارد هاوانا، پایتخت شدند، دستنشانده ایالات متحده، باتیستای دیکتاتور، قبلاً از کشور فرار کرده بود.
با ورود فیدل و رفقایش یه شهر در ۱ ژانویه ۱۹۵۹، مردم به خیابانها ریختند و با نشان دادن شادی فراوان از رهبرانقلاب استقبال کردند.
برای مردم، نه هرج و مرج نه وحشت، وجود داشت؛ آنها گل در دست از فیدل و رفقایش استقبال کردند.
البته، بودند کسانی که وحشت کردند و ترسیدند. آنها یک مشت روسای انگلی و شرکای آنها بودند که با اولین هواپیماها و کشتیهایی که سوار شدند ثروتی را که میتوانستند با خود بردند.
رهبر انقلاب، فیدل، درست پس از آن هدیه بیهمتای سال نو، گفت: «ما مردم فقیری هستیم که در یک کشور ثروتمند زندگی میکنیم، ما اکنون میخواهیم از ثروت های کشورمان بهرهمند شویم.»
آنها هر آنچه را که تا آن زمان به رؤسا تعلق داشت، ملی کردند..
به همین سادگی بود.
آیا این واقعاً از اینجا غیرممکن به نظر میرسد؟
آنچه که ما باید انجام دهیم این است که واکنش خاموش و درمانده مردم خود را در برابر فقر، تاریکی، و راهزنی امپریالیستی به یک خشم نیرومند و مطمئن و به یک مبارزه سازمانیافته تبدیل کنیم.
این نیاز وجود دارد که زحمتکشان در کشور زیبای ما و در سرتاسر جهان به واقعاً به خود اعتماد داشته باشند و برای این اقدام کنند.
چه کسی میداند، شاید در سال نو مبارزه، مردم بار دیگر با هم زیباترین هدیهای را که ممکن است برایشان اتفاق بیفتد بسازند.
با این امید، سال نو مبارکی را برای شما آرزو میکنم…
https://haber.sol.org.tr/yazar/tarihin-gordugu-en-guzel-yeni-yil-hediyesi-397143