تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: چپ (soL)
۱۳ اوت ۲۰۲۴
تولد مبارک، فیدل!
امروز، ۱۳ اوت، زادروز فیدل کاسترو رهبر افسانهای کوبا است. او تا زمانی که در سال ۲۰۱۶ درگذشت برای بشریت امید بود، و مُهر و نشان خود را بر قرن گذشته بر جا نهاد.
فیدل الهاندرو کاسترو روز، رهبر انقلاب کوبا، ۹۸ سال پیش بدنیا آمد.
مردم کوبا، که تحت رهبری فیدل قیام کردند، در ۱ ژانویه ۱۹۵۹به تمام جهان نشان دادند که تسلیم نخواهند شد.
هنگامی که فیدل و رفقایش استعمارگران را از میهن خود بیرون راندند، کارگران سراسر جهان امید را دیدند و طبقه روسأ در ترس غرق شد. اگرچه فیدل دیگر در میان ما نیست، اما مبارزه مصمم مردم کوبا همچنان امپریالیسم و هواداران آنرا نگران میکند.
مبارزه فیدل با بیعدالتی در سنین پایین آغاز شد
فیدل دوره ابتدایی را دریک مدرسه کاتولیک گذراند، و سپس به تحصیلات متوسطه خود در دبیرستان کاتولیک هاوانا ادامه داد.
فیدل جوان پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان کاتولیک وارد دانشکده حقوق دانشگاه هاوانا شد.
مبارزه فیدل جوان با بیعدالتی از سنین پایین آغاز شد. فیدل که از دوران دانشگاه در سیاست درگیر بود و از سازماندهی علیه بیعدالتی حمایت میکرد، در سال ۱۹۵۰فارغالتحصیل شد.
تنها دو سال پس از فارغالتحصیلی از دانشکده حقوق، فیدل جوان برای نمایندگی در مجلس نمایندگان کشورش برای انتخابات ۱۹۵۰ نامزد شد. با این حال، پس از اعلام دیکتاتوری فولخنسیو باتیستا، انتخابات برگزار نشد.
فیدل کاسترو سازماندهی مبارزه علیه دیکتاتوری باتیستا را آغاز کرد. در ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۳، فیدل و رفقایش، به امید جرقه زدن به قیام سراسری، به پادگان مونکادا در سانتیاگو دو کوبا حمله کردند.
اما، حمله به مونکادا با شکست به پایان ، و ۱۰۰ نفر به دلیل «حمله»دستگیر شدند. فقط ۳۵ نفر از دستگیرشدگان در این حمله شرکت کرده بودند.
فیدل پس از حمله به پادگان مونکادا در سال ۱۹۵۳ دستگیر شد
زمانی که ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۳ او را به دادگاه بردند، فیدل آماده بود دفاع تاریخی خود را انجام دهد.
هنگامی که در دادگاه از او پرسیده شد چه کسی در پشت حمله بوده است، فیدل بدون تردید پاسخ داد: «مغز متفکر این انقلاب خوزه مارتی، پیامبر استقلال ما است.» پس از دفاعیات وی که در آن اعلام کرد از کشورش دفاع میکند، بازداشت فیدل ادامه یافت.
در آخرین جلسه در ۱۶ اکتبر ۱۹۵۳، فیدل پس از ایراد سخنرانی۲ ساعته «تاریخ مرا تبرئه خواهد کرد» به ۱۵ سال، و برادر او رائول به ۱۳ سال زندان محکوم شدند.
در سال ۱۹۵۵، در پی فشارهای سیاسی، دیکتاتوری باتیستا عفو عمومی اعلام کرد. با این حال، عفوی که دیکتاتوری دست نشانده آمریکا سعی کرد از آن به عنوان یک بازی سیاسی استفاده کند نتیجه معکوس داشت. برادران آزاد شده کاسترو برای ادامه مبارزه برای آزادی کوبا به مکزیک رفتند.
فیدل در آنجا کوباییها را در «جنبش ۲۶ ژوئیه» سازماندهی کرد.
در ۲ دسامبر ۱۹۵۶، فیدل، رائول و ۸۱ انقلابی با قایقی به نام «گرانما» به سواحل کوبا رسیدند، اما دیکتاتوری باتیستا در آنجا منتظر آنها بود. فیدل و رفقایش بمحض پا گذاشتن به خشکی مورد حمله قرار گرفتند و فقط ۱۲ نفر از آنها جان سالم بدر بردن، و یکی از آنها ارنستو چه گوارا بود.
فیدل کاسترو و رفقایش در سیرا مائسترا، ۲ دسامبر ۱۹۵۶
هنگامی که مردم متحد شدند، سربازان اسلحه را زمین گذاشتند
فیدل و رفقایش تسلیم نشدند، و برای جنگ چریکی علیه نیروهای باتیستا به سیرا مائستر عقبنشینی کردند. با سازماندهی دوباره و پیشرفت میهندوستان کوبایی در سراسر جزیره، ضعف دولت باتیستا آشکار شد. با سازماندهی مردم ، حتی سربازان در صفوف رژیم باتیستا نیز سلاحهای خود را زمین میگذاشتند و هر از گاهی تغییر سمت میدادند.
باتیستا در روز سال نو، در ۱ ژانویه ۱۹۵۹، در جوار حامی خود، ایالات متحده آمریکا ایالات متحده، با هواپیما به آمریکا فرار کرد. ۸۰۰ رفیق کاسترو ارتش حرفهای ۳۰ هزار نفری دولت کوبا را شکست دادند.
«جنبش ۲۶ ژوئیه» که توسط کسانی که از استثمار خسته شده بودند و سر تعظیم فرود نیاوردند شکل گرفت، با ورود به پایتخت هاوانا با شور و شوق مورد استقبال قرار گرفت و با این پرسش روبهرو شد که چگونه کشور را اداره خواهد کرد.
فیدل، چه گوارا، ویلیام الکساندر مورگان و دیگر انقلابیون پیشرو برای اعتراض به انفجار لا کوبر، ۵ مارس ۱۹۶۰ راهپیمایی کردند
[لا کوبر، کشتی بار فرانسوی، در حال تخلیه ۷۶ تن نارنجک و تسلیحات در بندر هاوان منفجر شد، فیدل خرابکاری آریکا را عامل این انفجار و کشته شدن ۱۰۰ نفر دانست- عدالت]
ابتدا یک دولت موقت به ریاست مانوئل اوروتیا تشکیل شد، سپس در فوریه ۱۹۵۹ فیدل رئیسجمهور کوبا شد.
فیدل برای جلوگیری از تبدیل شدن کوبا به «حیاط خلوت» آمریکا، همه بنگاهها را ملی کرد، و کوبا را که یک کشور مستعمره عقبمانده بود در مدت زمان کوتاهی در راه رشد و استقلال اقتصادی قرار دارد.
تاکنون در مجموع ۶۳۸ سوءقصد آمریکا علیه فیدل ثبت شده است
در حالیکه کوبای نوین به سمت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و دیگر کشورهای سوسیالیستی میرفت، ایالات متحده آمریکا کهنمی توانست کوبای آزاد را در کنار خود تحمل کند، اقدام به تهاجم ناموفقی کرد که بعدها تحت عنوان «فرود درخلیج خوکها» معروف شد. فیدل باز هم در میان کسانی بود که از کشورش در برابر تهاجم دفاع کردند.
فیدل در قفقاز در سفر خود به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
پس از ضدانقلابهایی که در اواخر قرن بیستم در اروپا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی رخ داد، کوبا که با محاصره آمریکا علیه این کشور تنها مانده بود، تسلیم نشد. تحت رهبری فیدل و حزب کمونیست، مردم کوبا از بحران بزرگی که در سال ۱۹۹۱ آغاز شد، بدون تسلیم بیرون آمدند.
فیدل کاسترو، رهبر مارکسیست-لنینیست، که در طول زندگی خود علیه امپریالیسم و سرمایهداری مبارزه کرده بود، پس از ترک ریاست جمهوری کوبا در سال ۲۰۰۸، به مبارزه خود برای اتحاد کشورهای آمریکای لاتین علیه ایالات متحده ادامه داد.
فیدل و یوری گاگارین، اولین انسان در فضا
فیدل در سال ۲۰۱۱ سمت دبیرکلی حزب کمونیست کوبا را ترک کرد.
فیدل آلهاندرو کاسترو روز در سال ۲۰۱۶ درگذشت، اما کوبا با وجود تمام توطئههای یانکیها همچنان پابرجاست و همچنان پرچم برابری، آزادی، برادری و سوسیالیسم را به اهتزاز درمیآورد.
کوبای فیدل از اول ژانویه ۱۹۵۹ همچنان طلوع امید برای جهان است.
سخنرانی «جهان بهتری ممکن است» توسط انقلابی کوبا در آرژانیتن در سال ۲۰۰۳، هنوز در توصیح نقش کوبا در جهان مهم است:
«من چون خوشبین هستم، فکر میکنم علیرغم قدرتهای عظیم و هژمونیکی که ایجاد شده است، علیرغم اشتباهاتی که رخ داده است، میتوان این جهان را نجات داد، زیرا معتقدم که ایدهها بر زور برتری دارند… کشور ما بر روی مردم دیگر بمب نمیریزد، هزاران هواپیما را برای بمباران نمیفرستد، کشور ما سلاح هستهای، سلاحهای شیمیایی یا سلاحهای بیولوژیکی ندارد. دهها هزار دانشمند و پزشک کشور ما درباره ایده نجات زندگی آموزش دیدهاند. قرار دادن یک دانشمند یا پزشک برای تولید مواد، باکتریها یا ویروسها برای کشتن مردم دیگر قطعاً با این مفهوم در تناقض است. در کشور ما، برای درمان بیماریهایی شخت مانند مننژیت و هپاتیت، تولید واکسنهایی با تکنیکهای مهندسی ژنتیک، یا یافتن چیزی که اهمیت زیادی از طریق ایمونولوژی مولکولی دارد، تحقیقاتی در حال انجام است. این مطالعات میتواند از برخی بیماریها پیشگیری و برخی دیگر را درمان کند. این مایه افتخار پزشکان و مراکز تحقیقاتی ماست. دهها هزار پزشک کوبایی در دورافتادهترین و نامناسبترین شرایط محیطی خدمات انترناسیونالیستی ارائه مینمایند. من در گذشته گفتم که ما نمیتوانیم در گوشههای تاریک جهان حملات «پیشگیرانه» یا غافلگیرکننده انجام دهیم و هرگز انجام نخواهیم داد. بجای آن، کشور ما میتواند پزشکان مورد نیاز را به تاریکترین نقاط جهان بفرستد. پزشکان، نه بمب. پزشکان اسلحه هوشمند نیستند.»