تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
پنجشنبه، ۱ آبان ۱۴۰۴
منبع: تئوری و پراکسیس (سایت انستیتوی بینالمللی کارگران)
۷ اکتبر ۲۰۲۵
جورج ماوریکوس: ما از گذشتههای دور میآییم، به آینده میرویم تا استثمار را لغو کنیم
سخنان جورج ماوریکوس، ریاست افتخاری فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری و رئیس انستیتوی بینالمللی کارگران (IWI)، در هشتادمین سالگرد فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری، پاریس، ۳ اکتبر ۲۰۲۵
برادران و خواهران گرامی، رفقای گرامی،
امروز، ۳ اکتبر ۲۰۲۵، ما از هر قاره اینجا در پاریس هستیم، تا ۸۰ سال از تأسیس فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری را گرامی بداریم.
ما با احترام، مسئولیت و افتخار در مقابل طبقه کارگر جهانی ایستادهایم. احترام – مسئولیت – افتخار.
آری، فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری ۸۰ سال پیش تأسیس شد. اما بذر و ریشههای آن به گذشتههای دور برمیگردد.
اصول و ارزشهای ما از دیرباز سرچشمه گرفتهاند و تا آیندهای دور ادامه خواهند داشت.
همه آنهایی که نخستین بذرها را کاشتند، همه پیشگامان، امروز خوشحالند زیرا میبینند که مبارزاتشان بیهوده نبوده است.
امروز در کنار ما:
اسپارتاکوس و بردگان شورشی هستند؛ فردا آنها با ما در خیابانهای پاریس راهپیمایی خواهند کرد.
اینجا با ما، غولهای اندیشه جهانی، کارل مارکس و فردریش انگلس، لبخند بر لب، حضور دارند.
اینجا همچنین کارگران ۱۸۸۶ از شیکاگو-آگوست اسپایز، گئورگ انگل، آدولف فیشر، آلبرت پارسونز- حضور دارند.
اینجا لوزوفسکی و رهبری «پروفینترن»، «انترناسیونال سرخ اتحادیههای کارگری»
، پیش قراول فدراسیون جهانی اتجادیههای کارگری نیز حضور دارند…
و رزمندگان بیشمار دیگری که جان خود را در مبارزات طبقاتی فدا کردند.
زیرا ما از گذشتههای بسیار دور در تاریخ آمدهایم، و به آیندهای بسیار دور سفر میکنیم.
ما این چنین به اکتبر ۱۹۴۵ رسیدیم:
نازیها توسط ارتش سرخ قهرمان شکست خوردند.
میلیتاریستهای ژاپنی توسط مردم قهرمان چین شکست خوردند.
فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری با روحیهای از امید و پیروزی تأسیس شد.
بر پایههای محکم، سیمانی و فولادین.
انترناسیونالیسم. پایان استثمار و استعمار. مبارزه طبقاتی. اتحادیههای کارگری و آزادیهای دموکراتیک.
وحدت طبقاتی و هماهنگی.
از ابتدا، ما در سمت درست تاریخ ایستادیم. در مبارزات کارگران در همه جا، برای کار، حقوق بازنشستگی، دستمزد و حقوق.
بسیاری از مطالبات کارگران برای نخستین بار بر بر روی پرچمهای فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری، نوشته شده بود.
از ابتدا، ما در خطوط مقدم مبارزات علیه استعمار و آپارتاید بودیم.
از همان ابتدا: در سمت کره شمالی، راهپیمایی طولانی چین، انقلاب کوبا، مبارزه قهرمانانه مردم ویتنام، مردم فلسطین.
در سمت همه خلقهایی که برای تعیین آینده خود جنگیدهاند و میجنگند: خلقهای ایران، لبنان، لیبی، عراق، افغانستان، ونزوئلا و بسیاری دیگر.
ما به فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری افتخار میکنیم که همیشه در کنار مردم عادی ایستاده است.
بورژوازی جهانی، انحصارات، شرکتهای چندملیتی، و امپریالیستها همیشه – با حملات، دروغها، تلاشها برای تفرقهافکنی بین ما- علیه ما بودهاند.
آنها به گروههای ضدکارگری در درون جنبش اتحادیههای بینالمللی پول میدادند و هنوز هم میدهند. بوروکراتهای پول بگیر، نخبگان فاسد، مثل سگهای وحشی پارس میکنند.
سگها پارس میکنند، اما کاروان به راه خود ادامه میدهد.
کاروان سرخ فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری به راه خود ادامه میدهد!
رفقای گرامی،
مراسم امروز فقط یک جشن نیست.
این یک جشن است، اما بیش از آن، قدردانی از کار بیش از ۸۰ سال فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری است.
این مراسم قدردانی از فداکاریها و مشارکتهاست.
ما با احترام میایستیم زیرا امروز، در برابر ما، شهدای بیشمار طبقه ما، کشتهشدگان مبارزات ما، رژه میروند. رهبران بزرگ فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری نیز رژه میروند.
سایان، لازارو پنیا، موسی مابهیدا، دانگه،
ابراهیم زکریا، گنسوس، جوزپه ویتوریو، کوزنتسوف.
این قدردانی است.
در عین حال، این تعهدی از سوی همه ما برای مبارزات دشوار پیش رو است. مبارزاتی که در هر سطح و در هر جبههای پیچیدهاند.
میخواهم بر یک مبارزه، یک وظیفه، که به باور من محوری است، تأکید کنم:
نبرد برای تاریخ.
من آن را «مادر نبردها» مینامم.
بورژوازی سعی میکند تاریخ را از نو بنویسد، ذهن جوانان را به نفع انحصارها و شرکتهای چندملیتی تسخیر کند.
آنها پول، برنامهها، دانشگاهها، اساتید، رسانهها را دارند؛ آنها همه جا عروسک خیمهشببازی دارند. ارتشی از افراد بیرحم در سراسر جهان.
این نبرد ایدئولوژیک و نظری را بسیار مهم میکند.
ما در یک جنگ ایدئولوژیک هستیم.
ما نباید به آنها اجازه دهیم حقیقت تاریخ – تاریخ مبارزات و درگیریهای اجتماعی – را پاک کنند.
با هم، ما باید نقشههای آنها را افشا کنیم. ما باید از دانشمندان و مورخان خود که به طبقه کارگر خدمت میکنند، برای نوشتن مقالات، کتابها، سمینارها، برنامههای سندیکایی استفاده کنیم و تاریخ ما، حقیقت ما را به نسلهای جوانتر ارائه دهیم.
زیرا تاریخ فقط گذشته نیست؛ ابزاری برای حال و آینده است.
زیرا دیروز هنوز درسهای زیادی برای مبارزات فردا دارد.
برای اینکه بدانیم به کجا میرویم، باید بدانیم از کجا آمدهایم.
در پایان، میخواهم از همه شما تشکر کنم.
ما شانه به شانه با اکثر شما جنگیدیم.
ما جانشینان شایسته آنهایی هستیم که پیش از ما آمدند.
ما یک فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری زخمی را تحویل گرفتیم، و با هم آن را دوباره نیرومند و توانا ساختیم.
ما فدراسیون جهانی اتجادیههای کارگری را به مثابه یک نیروی پیشرو تحویل دادیم، با بیش از ۱۱۰ میلیون عضو در هر گوشه از کره زمین. با اتحادهای نیرومند و دوستان نیرومند. نترس و شجاع در برابر بورژوازی و در برابر امپریالیستها، و مغرور در رویارویی با رهبری اتحادیههای کارگری زرد و عروسکهایشان.
کاروان سرخ به پیش میرود. ما متحد، با رهبری جدیدمان، با تمام کادرهایمان در خط مقدم، به پیش میرویم. من احساس خوششانسی میکنم که با هم راه رفتیم و خوششانس هستم که با هم ادامه میدهیم. همه با هم، بیایید به نسلهای بعدی کمک کنیم تا از ما توانمندتر شوند. کسانی که پس از ما میآیند باید از پیشینیان بهتر باشند. و فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری باید بیش از پیش در برآورده کردن خواستههای مدرن توانمند شود.
من از صمیم قلب از شما تشکر میکنم، و با یک درخواست از همه به پایان میرسانم: هرگز فراموش نکنید —
این مسئولیت شخصی و وظیفه جمعی ماست که فدراسون جهانی اتحادیههای کارگری را نیرومندتر کنیم و از آن محافظت نماییم.
این مسئولیت شخصی ماست که فدراسون جهانی اتحادیههای کارگری را در مسیر رزمنده؛ مسیر طبقاتی نگه داریم. این مسئولیت شخصی و وظیفه جمعی ماست که فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری را همیشه در خط مقدم مبارزات نگه داریم!
زنده باد فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری! مبارزه ادامه دارد – تا پیروزی نهایی.