تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: خبرگزاری فرات
پنجشنبه، ۲۷ فوریه ۲۰۲۵
هیأت امرالی فراخوان تاریخی عبدالله اوجالان را اعلام کرد
این هیأت هفت نفره پس از دیدار با عبدالله اوجالان در جزیره امرالی، فراخوان تاریخی رهبر کردها را اعلام کرد.
خبرگزاری فرات- استانبول- یک هیأت ۷ نفره اوایل امروز با عبدالله اوجالان، رهبر خلق کرد در زندان فوق امنیتی نوع «اف» امرالی دیدار کردند. این هیأت از از سیری سوریا اوندرو پروین بولدان، روسای مشترک «حزب دمکرات ترکیه»، تولای هاتیموگلاری و تونسر باکرهان، احمد ترک اعضای «حزب دمکرات ترکیه»، و چنگیز چیچک نماینده «حزب دموکرات ترکیه» از استانبول، و وکیل فایک اوزگور ارول از «دفتر حقوقی اسرین» تشکیل میشد. عمر حائری کُنار، حمیلی یلدیریم و ویسی آکتاش، هم زندانیان اوجالان در امرالی نیز روز پنجشنبه در این جلسه حضور داشتند.
هیأت امرالی در «هتل الیت ورلد» در استانبول یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد تا فراخوان تاریخی اوجالان را منتقل کند.
این هیأت از عبدالله اوجالان و همه طرفهایی که در این روند مشارکت داشتند تشکر کرد.
««فراخوان برای صلح و جامعه دموکراتیک» که توسط احمد ترک به زبان کردی و توسط پروین بولدان به ترکی قرائت شد، در برگیرنده موارد زیر است:
«پ.ک.ک در قرن بیستم، در خشنترین دوران تاریخ بشر، در گیر و دار دو جنگ جهانی، زیر سایه تجربه سوسیالیسم واقعی و جنگ سرد در سراسر جهان متولد شد. انکار آشکار واقعیت کردی، محدودیت در حقوق و آزادیهای اساسی – به ویژه آزادی بیان – نقش مهمی در ظهور و توسعه آن داشت.
پ.ک.ک از نظر تئوری، برنامه، استراتژی و تاکتیک پذیرفته شده آن تحت تأثیر واقعیتهای سنگین قرن و نظام سوسیالیسم واقعی قرار داشته است. در دهه ۱۹۹۰، با فروپاشی سوسیالیسم واقعی به دلیل دینامیسمهای داخلی، انحلال انکار هویت کردی در کشور، و بهبود آزادی بیان، به تضعیف بنیادین هدفمندی پ.ک.ک و تکرار بیش از حد آن منجر شد. بنابراین، پ.ک.ک مانند همتایان خود، مسیر خود را طی نموده و انحلال آن را ضروری ساخته است.
در طول تاریخ بیش از ۱۰۰۰ سال، روابط ترکها و کردها بر اساس همکاری و اتحاد متقابل تعریف شده است، و ترکها و کردها ماندن در این اتحاد داوطلبانه را برای حفظ موجودیت و بقای خود در برابر قدرتهای سلطهگر ضروری دانستهاند.
دویست سال اخیر مدرنیته سرمایهداری عمدتاً با هدف شکستن این اتحاد مشخص شده است. نیروهای درگیر، در راستای منافع طبقاتی خود، نقشی کلیدی در پیشبردن این هدف ایفا کردهاند. با تفاسیر مونیستی از جمهوری، این روند سرعت گرفته است. امروز، بدون حذف درنظر گرفتن باورها به روحیه برابری، وظیفه اصلی بازسازی روابط تاریخی است که به شدت شکنندهاند.
نیاز به یک جامعه دموکراتیک اجتنابناپذیر است. پ.ک.ک، طولانیترین و گستردهترین شورش و جنبش مسلحانه در تاریخ جمهوری، پایگاه و حمایت اجتماعی پیدا کرد، و عمدتاً از این واقعیت که کانالهای سیاست دموکراتیک مسدود بودند الهام گرفت.
پیامد اجتنابناپذیر انحرافات افراطی ناسیونالیستی – مانند دولت-ملت جداگانه، فدراسیون، خودمختاری اداری، یا راه حلهای فرهنگی- نمیتواند به جامعه شناسی تاریخی جامعه پاسخ دهد.
احترام به هویتها، آزادی بیان، خود-سازماندهی دموکراتیک هر بخش از جامعه بر اساس ساختارهای اجتماعی-اقتصادی و سیاسی آن، تنها از طریق وجود یک جامعه و فضای سیاسی دموکراتیک امکانپذیر است.
قرن دوم جمهوری تنها در صورتی میتواند به تداوم دایمی و برادرانه دست یابد که تاج دموکراسی را بر سر نهد. در طلب و رسیدن به یک نظام سیاسی، هیچ گزینهای برای دموکراسی وجود ندارد. اجماع دموکراتیک راه اساسی است.
زبان عصر صلح و جامعه دموکراتیک باید مطابق با این واقعیت توسعه یابد.
فراخوان آقای دولت باحچلی در کنار اراده آقای رئیسجمهور و پاسخ مثبت سایر احزاب سیاسی به این فراخوان، فضایی را ایجاد کرده است که در آن من خواهان زمین گذاشتن سلاح هستم و مسئولیت تاریخی این فراخوان را بر عهده میگیرم.
همانطور که در مورد هر جامعه و حزب مدرنی که وجودش با زور از بین نرفته است، کنگره خود را برای ادغام داوطلبانه در دولت و جامعه تشکیل دهید و تصمیم بگیرید. همه گروهها باید سلاحهای خود را زمین بگذارند و پ.ک.ک باید خود را منحل کند.
درودهای خود را به همه کسانی که به همزیستی معتقدند و منتظر فراخوان من هستند میرسانم.
۲۵ فوریه ۲۰۲۵
عبدالله اوجالان»