تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: هدف، نشریه حزب کمونیست سوئد
نویسنده: جوزف برانت
۱۰ آوریل ۲۰۲۵
پاسخ به تودور هاگبرگ: هوش مصنوعی دشمن نیست – یک سلاح جدید در دست طبقه کارگر است
جوزف برانت در پاسخ به تودور هاگبرگ مینویسد: هوش مصنوعی آگاهی طبقاتی در یک مرحله جدید از فناوری است – نظر شما چیست؟
تودور هاگبرگ در مقاله مناظرهای خود به شدت از استفاده از هوش مصنوعی در تبلیغات و تهییج کمونیستی انتقاد میکند. او استدلال مینماید که هوش مصنوعی یک فناوری بورژوایی است که روح فرهنگ پرولتاریا را تهدید میکند – و جنبشهای انقلابی که از هوش مصنوعی استفاده میکنند، هدف استراتژیک و ایدئولوژیک خود را دارند.
من مخالفم. برعکس، من معتقدم که هوش مصنوعی – اگر درست بکار گرفته شود – ابزاری برای تقویت مبارزه ما، نه تضعیف آن است. مشکل خود هوش مصنوعی نیست، بلکه این است که چه کسی و برای چه هدفی این فناوری را کنترل میکند.
فناوری بیطرف است – اما قدرت سیاسی است
نه مارکس و نه لنین مخالف فناوری جدید نبودند. آنها آن را به مثابه تجلی توسعه کار میدیدند. مارکس در کتاب سرمایه نوشت که «ماشین، کارگر را از کار یکنواخت رها میکند […] این روند کار را به یک کاربرد علمی از قوانین طبیعت تبدیل میکند.» لنین برای تأمین مطبوعات پرولتری، در پراودا تبلیغات- یک ابزار سرمایهداری- میفروخت. پس چرا ما نباید از هوش مصنوعی، که محصول دانش فنی طبقه کارگر است، برای پیشبرد مبارزه خود در یک واقعیت دیجیتال جدید استفاده کنیم؟
گرامشی نوشت که تغییرات در فناوری به معنای تغییرات در روابط تولید است – و آنها به سلاحهایی در دست طبقهای، که میداند چگونه از آنها استفاده کند، تبدیل میشوند. بنابراین، ما باید هوش مصنوعی را بیاموزیم، بر آن مسلط شویم، و مطابق با نیازهای خود به آن شکل بدهیم. این تسلیم نیست – این انطباق انقلابی است.
هوش مصنوعی به مثابه یک کمک – نه یک بدیل
هوش مصنوعی نباید جایگزین رفقای خلاق ما شود – اما میتواند به ما کمک کند، آنها را تقویت کند، و دامنه فعالیت ما را گسترش دهد. ما در زمانی هستیم که جنبش انقلابی ضعیف، پراکنده و فاقد منابع است. بسیاری از رفقا ساعتهای طولانی کار میکنند، و نه وقت و نه فرصت آنرا دارند که پوستر، متن یا مطالب تبلیغاتی را از ابتدا خلق کنند. هوش مصنوعی به این رفقا فرصت میدهد، علیرغم شرایط محدود، در فعالیتهای تهیجی شرکت کنند.
این هوش مصنوعی نیست که کارگر را از خود بیگانه میسازد – این جامعهای است که در آن کارگر هیچ قدرتی بر فناوری ندارد. وظیفه ما به عنوان کمونیستها تغییر این وضعیت است.
زیباییشناسی و سیاست – بستر تعیین کننده است
تودور هشدار میدهد که محتوای هوش مصنوعی فاقد شخصیت طبقاتی، دیالکتیک و روحیه انقلابی است. اما یک تصویر هوش مصنوعی فقط زمانی معنا پیدا میکند که در بستر قرار گیرد: هنگامی که هوش مصنوعی با یک شعار، یک متن، یک کارزار ترکیب شود – هنگامی که بوسیله رفقای دارای شناخت طبقاتی تفسیر و بکار برده شود. ما مضمون را کنترل میکنیم، نه الگوریتم را.
اینکه بگوییم مضمون هوش مصنوعی همیشه بورژوایی است، انکار توانایی خودمان در شکل دادن به مضمون است. هوش مصنوعی یک ایدئولوژی نیست – یک ابزار است. کاربر است که جهت را تعیین میکند، نه فناوری.
فرهنگ پرولتری – با فناوری، نه علیه آن
این درست است که فرهنگ یک سلاح است. بنابراین، ما باید خود را با ابزارهایی که داریم مسلح کنیم. ما در جامعهای که طبقه ما در همه جبههها به حاشیه رانده شده است، نمیتوانیم از کمکهای مدرن چشمپوشی کنیم. هوش مصنوعی میتواند نیروی برابری باشد که به ما کمک میکند تا به دیگران برسیم، کارهای بیشتری انجام دهیم و به اهداف دورتری دست یابیم.
البته ما باید تولید هنری، آفرینش جمعی و پوسترهای دستساز را تشویق کنیم – اما نه به قیمت حذف آن دسته از رفقایی که با کمک هوش مصنوعی میتوانند در مبارزه اینجا و اکنون مشارکت نمایند.
مبارزه به همه ابزارهای ما نیاز دارد
استفاده از هوش مصنوعی در تبلیغات خیانت نیست – بلکه یک استراتژی است. مصرف نیست – بلکه مبارزه است. فتیشیسم کالایی نیست – بلکه آگاهی طبقاتی در یک مرحله جدید فناوری است. بنابراین من پیشنهاد میکنم:
● آری به هوش مصنوعی در تهیج و تبلیغات.
● آری به کاردانی فنی طبقه کارگر.
● آری به یک زیباییشناسی انقلابی نوین شکلگرفته بوسیله زمان ما.
● آری به رفقایی که، چه با قلم مو یا صفحه کامپیوتر، عمل میکنند.