گروه ۸ منافع سرمايه بزرگ و انحصارات کشورهای خود را تأمين میکند. البته تضادها و رقابتهای سختی وجود دارد. آنها در عرصه اقتصادی و سياسی در طی سال، برای سهمی که هر يک از آنها خواهد برد، خود را نشان میدهند. اما هنگامی که زمان نشست سالانه فرا میرسد، گروه ۸ هدف مشترکی دارد که خلاف منافع خلقها، کارگران و دهقانان، و اکثريت وسيع جوامع ماست. تصميمات درباره آنچه که صندوق بينالمللی پول و بانک جهانی انجام خواهند داد در گروه ۸ مورد مشاوره قرار میگيرد، با توازن بين نيروهای امپرياليستی قدرتمند گوناگون در گروه ۸ برخورد میشود. تمام دولتهای گروه ۸، به استثنای روسيه و ژاپن، در ناتو هستند. ژاپن در عراق نيرو داشت و در نقشههای نظامی ايالات متحده در شرق دور آسيا شرکت دارد. و روسيه سال گذشته در شورای امنيت سازمان ملل، زمانی که بمباران ليبی قرار بود شروع شود، از حق وتو استفاده نکرد.
تارنگاشت عدالت – بایگانی دورۀ دوم
منبع: شورای صلح ايالات متحده
برگردان: ع. سهند
۱۱ خرداد ۱۳۹۱
امپرياليسم بشردوستانه، يا چگونه ۱% ارتش و ناتو را برای ثروتمند کردن خود به کار میگيرد
سخنرانی ايراکليس تساوداريديس، دبير اجرايی شورای جهانی صلح، در نشست گزينه برای صلح و عدالت اقتصادی در مقابل اجلاس ناتو و گروه ۸
دوستان و رفقای گرامی،
اجازه بدهيد از شورای صلح ايالات متحده به خاطر دعوت حضور در اينجا با شما در شيکاگو- شهری که مُهر خود را بر تاريخ جنبش کارگری زده – تشکر کنم. ما به ميليونها مردم صلحدوست در ايالات متحده آمريکا، زحمتکشان و تمام فقرا و ستمديدگان در اين مرکز امپرياليسم درود میفرستيم.
به مناسبت اجلاس ناتو در شيکاگو، شورای جهانی صلح مايل است يک بار ديگر بزرگترين ماشين جنگی در تاريخ بشر را، که از بدو تأسيس آن تا به امروز، مسؤول جنايت عليه بشريت است، محکوم نمايد.
ناتو هرگز يک ساختار دفاعی نبود، نه در سال ۱۹۵۲ زمانی که يونان و ترکيه با هم به «اتحاد» پيوستند و نه طی حيات پيمان ورشو، که بعد از ناتو تشکيل شد و در سال ۱۹۹۱ محل گرديد.
ناتو خويشاوند و ياور تمام رژيمهای ارتجاعی خونريز و جنبشهای ضدانقلابی در جهان بود. دولتها و رهبران آن برای پينوشه و رهبران آپارتايد فرش قرمز پهن میکردند، آنها در پشت کودتاها و ديکتاتوریهای نظامی در آمريکای لاتين و اروپا قرار داشتند.
به ويژه پس از ۱۹۹۱، مردم جهان با رشد فزايندهتر تجاوزگری امپرياليسم و ناتو، با مداخلات نظامی در يوگسلاوی سابق، که به بمباران ۷۸ روزه در ۱۹۹۹ منجر شد، روبهرو بوده اند. آن نخستين باری بود که ناتو آشکارا نه تنها سازمان ملل متحد و حقوق بينالمللی، بلکه همچنين مقررات خود را زير پا نهاد، و دکترين جديدی وضع کرد که در اجلاس آن در واشنگتن، به مناسبت پنجاهمين سال تأسيس آن، تصويب شد.
در بحبوحه بحران جهانی اقتصادی، که ميليونها انسان جديد حتا در اتحاديۀ اروپايی فقير میشوند، سودهای صنايع جنگی برقرار است. سال گذشته، مجموع هزينههای نظامی به سطح بیسابقه ۱٫۵۴ تريليون دلار رسيد، که ايالات متحده آمريکا به تنهايی نيمی از آن را خرج کرد. تعديلات بودجه نظامی در برخی دولتهای عضو ناتو با بحران اقتصادی و به هماهنگی بهتر تلاشهای آنها مربوط است، و هيج ارتباطی با رويکرد صلحخواهانه دولتها ندارد. اين يعنی «ارزش بهتر برای پول» برای اينکه آن ماشين جنگی بتواند کارآمدتر «دفاع هوشمند» خود را دنبال کند.
تمام دولتهای حکومتهای عضو ناتو، بدون توجه به نقش سرکردگی دولت ايالات متحده، مسؤولند. اختلاف رويکردهای آنها درباره برخی موضوعات هر چه باشد، نظرات و رقابتهای ويژه را منعکس میکند، اما آنها هميشه به سمت درگيری تجاوزگرانه مشترک با خلقها حرکت میکنند.
متأسفانه توهماتی نيز درباره دولت کنونی ايالات متحده در ارتباط و در مقايسه با دولت پيش از آن وجود داشت. زندگی به اثبات رساند که دولت اوباما کمترين تغييری نه در سياست و رفتار امپرياليستی خود، نه نسبت به سرمايه و انحصارات آمريکايی و حرکت آنها برای سودهای بيش از پيش، و نه نسبت به مردم خود و مردم جهان، نداده است. تجاوزگری ايالات متحده آمريکا، فرانسه، بريتانيا و ناتو عليه ليبی در ۲۰۱۱، اين کشتار خونبار مردم ليبی برای به دست آوردن ذخاير نفتی و بعد از آن تغيير خشونتبار رژيم، مطلقاً قابل مقايسه با چيزی است که دولتهای پيشين (کلينتون) در يوگسلاوی، و (جورج دبليو بوش) در افغانستان و عراق انجام دادند. اين واضح است که هيچ چيز تغيير نکرده است؛ بالعکس، دولت ايالات متحده، همراه با ديگر قدرتهای امپرياليستی نيرومند از اروپا، نقشهها را برای «خاورميانه بزرگ» که امروز سوريه و فردا ايران را هدف دارند، هدايت میکند.
شورای جهانی صلح خواهان خروج بدون قيدوشرط و کامل تمام نيروهای ايالات متحده و ناتو از افغانستان، از عراق، و از منطقه کوزوو در صربستان است. «صلح و سعادت» نمیتواند از طريق تحتالحمايگی و محدوديت حاکميت مردم، به ويژه تحت اشغال، اعطا شود.
ما خواهان توقف همه نوع مداخله خارجی در امور داخلی سوريه هستيم و نگرانی رياکارانه امپرياليستها نسبت به مردم سوريه را محکوم میکنيم. شورای جهانی صلح حمايت خود را از تقاضاهای اصيل مردم برای تغييرات دمکراتيک اجتماعی و اقتصادی در سوريه و آرزوی آنها برای صلح و ثبات اعلام میدارد. آمال و آرزوهای مردم سوريه، به گروههای مسلح مزدورانی که از حمايت، آموزش و دستورات ترکيه، قطر يا عربستان سعوی برخوردارند، و سوريه را به سمت يک جنگ داخلی سوق میدهند، هيچ ربطی ندارد.
همزمان با اين، تحريمهای هرچه بيشتری، که به رنج مردم آن میانجامد، بر سوريه تحميل میشود. شورای جهانی صلح طی سفر اخير خود به سوريه شرايط را در آنجا مشاهده کرد. مردم در سوريه ممکن است از چيزهای زيادی در نظام سياسی انتقاد کنند، و مطمئناً شکايات و تقاضاهای اجتماعی- اقتصادی دارند، اما به هيچوجه مداخله خارجی يا تجاوز نظامی به کشور خود را نمیپذيرند. مردم سوريه خواهان يک ليبی ديگر نيستند- جايی که پس از کشتار سال گذشته ناتو، کشور به قسمتهای مختلف تجزيه شده و قبايل يکديگر را میکشند.
و بعد از همه اينها، چه کسی اخلاقيات و شهامت آن را دارد که دمکراسی را به سوريه بياموزد و صادر کند؟ اميرنشينان خليج؟ چرا طی اين دوره کسی در ناتو پيرامون تجاوز عربستان سعودی به بحرين حرفی نزده است؟ چه کسی میتواند به خلقهای عرب چگونگی ايجاد حکومتهای دمکراتيک را بياموزد، آيا دولتهای يونان که، با پايگاههای ايالات متحده و ناتو در خاک يونان، در حالی که مردم يونان با حمله مشترک نيروهای حاکم، سرمايه و اتحاديه اروپايی و صندوق بينالمللی پول فقيرتر میشوند، در تمام تجاوزات قبلی مشارکت داشته اند؟
دوستان، همرزمان گرامی برای صلح،
دو سال پيش (نوامبر ۲۰۱۰) ناتو دکترين نظامی جديد خود را در ليسبون تصويب نمود، و بازوی نظامی امپرياليسم را در ارتباط با نقشههای جديد خود و با به اصطلاح تهديدهای نامتقارن «کارآمد»تر کرد. منظور آنها امنيت انرژی (يعنی چگونه به نفت و گاز ارزان و کنترل خط لولهها دست يافت)، يا دزدی دريايی (چگونه امنيت تجارت سرمايهداری جهانی و حملونقل نفت و گاز را تأمين کرد)، و البته تهديدات نسبت به دمکراسی و ثبات در جوامع (يعنی ايجاد مکانيسمهای آمرانه سرکوب عليه قيام خلقها و اعتراضات) بود. ناتو، دست در دست اتحاديۀ اروپايی، سياستهای حرکت جنگی خود را تدوين کرده است، و سال گذشته تبلور جامع آن را با عمليات نظامی و بمباران ليبی از طرف ناتو شاهد بوديم. ناتو هر چه بيشتر شعاع عمليات خود را گسترش میدهد، عمليان آن اشکال همکاری دو و چندجانبه بسيار دارد، و بلاانقطاع شرکايی را درگير نقشههای خود میکند.
گروه ۸ منافع سرمايه بزرگ و انحصارات کشورهای خود را تأمين میکند. البته تضادها و رقابتهای سختی وجود دارد. آنها در عرصه اقتصادی و سياسی در طی سال، برای سهمی که هر يک از آنها خواهد برد، خود را نشان میدهند. اما هنگامی که زمان نشست سالانه فرا میرسد، گروه ۸ هدف مشترکی دارد که خلاف منافع خلقها، کارگران و دهقانان، و اکثريت وسيع جوامع ماست. تصميمات درباره آنچه که صندوق بينالمللی پول و بانک جهانی انجام خواهند داد در گروه ۸ مورد مشاوره قرار میگيرد، با توازن بين نيروهای امپرياليستی قدرتمند گوناگون در گروه ۸ برخورد میشود. تمام دولتهای گروه ۸، به استثنای روسيه و ژاپن، در ناتو هستند. ژاپن در عراق نيرو داشت و در نقشههای نظامی ايالات متحده در شرق دور آسيا شرکت دارد. و روسيه سال گذشته در شورای امنيت سازمان ملل، زمانی که بمباران ليبی قرار بود شروع شود، از حق وتو استفاده نکرد.
دوستان گرامی،
شورای جهانی صلح دو سال پيش با متحدين خود در ليسبون (آری به صلح، نه به جنگ) يک کنفرانس شبيه کنفرانس امروز در اينجا، و يک راهپيمايی عظيم با شرکت بيش از ۳۰٫۰۰۰ نفر در خيابانهای ليسبون، برگزار کرد. شعار ما «ناتو دشمن صلح و خلقهاست- آن را منحل کنيد!» بود.
ما در اينجا در شيکاگو در ادامه ضد اجلاس ناتوی مردم شرکت نموده، همبستگی و امتنان خود را نسبت به جنبش صلح در ايالات متحده آمريکا، که در شرايط دشوار عليه دشمن مشترک میرزمد، اعلام میداريم. چهلويک ميليون دلاری که شهر شيکاگو و دولت ايالات متحده برای اجلاس ناتو خرج میکنند، مستقيماً از خدمات اجتماعی مردم آمريکا میآيد.
در اين روزها ناتو با متحدين خود نشست دارد، بيش از ۶٠ تن از سران حکومتی و دولتی در شيکاگو خواهند بود، اين شهر را به يک دژ مبدل خواهند کرد. ناتو برای تدقيق دکترينی که در ليسبون تصويب شد، و پيش از اين در ليبی به اجرا گذاشه شد، در جهت مقابله با «چالشهای جديد» نشست دارد. آنها در باره «تهديدات نامتقارن» و ايجاد «نيروهای واکنش سريع ناتو» (NRF)، برای مداخله سريع در هر نقطه که منافع سرمايه و انحصارات به خطر بيافتد، حرف میزنند. ناتو در جهت ايجاد «سپر دفاع موشکی» حر کت میکند، در حالی که گزينه ضربه اول را کنار نمیگذارد.
ناتو برای مداخلات محتمل در داخل دولتهای عضو خود تدارک میبيند و تمرين میکند، زيرا نارضايتی و خشم مردم، به ويژه با پیآمدهای بحران سرمايهداری، رو به رشد است. زمانی که ناتو از پاسداری از صلح و امنيت حرف میزند منظور آن تدارک ديدن تجاوزات و جنگهای جديد عليه خلقها و ملتهاست.
ناتو دست در دست اتحاديه اروپا نقشههای ارتجاعی جديدی را طراحی میکند، که ايجاد ارتش اروپايی و گردانهای جنگی آن را در نظر دارد. تمام اقدامات برای سرکوب هر اعتراض و قيام مردم، در جهت حمايت از جريان نفت و سود شرکتهای چندمليتی هماهنگ میشوند.
آنها درباره تهديدات و خطرات غيرنظامی- همچون تغييرات اقليمی، «جنگ سايبری»، امنيت انرژی- حرف میزنند و کل کره زمين را به عنوان فضای حياتی عمل خود ترسيم میکنند. اين شامل افغانستان، سومالی، کوزوو، دريای چين جنوبی يا استراليا و نيوزيلند میشود. اين شامل خاورميانه میشود- جايی که نقشههايی در مقياس کامل در حال اجراست. هدف ناتو اين است که با ابزار جنايتکارانه بيشتر، «انعطافپذيرتر، مؤثرتر و کارآمدتر» بشود. عنوان نشست ناتو در شيکاگو «صلح و ثبات در منطقه اروپا آتلانتيک» است، عنوانی رياکارانه، زيرا سالهاست که ناتو به مثابه ژاندارم جهان عمل کرده است.
ناتو سامانه جديد خود، «اتحاد نظارت زمينی» (AGS)، با هواپيماهای بدون سرنشين بسيار پيشرفته برای نظارت بر دريای مديرترانه را تدارک میبيند، که اين ثابت میکند برای تجاوزات جديد تدارک ديده میشود.
ناتو تحت «دفاع هوشمند» سعی میکند ساختار فرماندهی نظامی واحد دولتهای عضو را به وجود آورد، اولويتهای مشترک را تعيين نموده و در منابع و هزينهها صرفهجويی نمايد. ناتو از اعضای خود زيرساخت واحد و پذيرش مسؤوليت در عمليات چندمليتی را میطلبد. همه اينها در سايه مشکلات بودجهای دولتها در طی بحران اقتصادی جهانی در جريان است.
دوستان گرامی،
مادام که امپرياليسم بر جهان مسلط است صلح و عدالت نمیتواند وجود داشته باشد. ما از مردم جهان میخواهيم مبارزه عليه امپرياليسم را در هر کشور تقويت نمايند، صداها و تلاشهایمان برای انحلال ناتو و برای خارج شدن کشورهای ما که عضو آن هستند را متحد کنيم. جنبش جهانی صلح بايد نيروهای خود را در مقابل تلاش متحد سرمايه و انحصارات- آنطور که به عنوان مثال از طرف گروه ۸ ابراز میشود- متحد نمايد.
امپرياليسم قدرقدرت، و مطمئناً شکستناپذير نيست!