تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

یک‌شنبه، ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

تعمیق شکاف میان ایالات متحده و اروپا: خروج ۵,۰۰۰ نیروی آمریکایی از آلمان

 

شکاف در محور اورو-آتلانتیک عمیق‌تر می‌شود. در تازه‌ترین قسمت از تقابل میان ایالات متحده و اروپایی‌ها، پنتاگون اعلام کرد که حدود ۵,۰۰۰ سرباز آمریکایی را از آلمان خارج می‌کند؛ این تعداد تقریباً معادل ۱۵ درصد از کل نیروهای آمریکایی مستقر در این کشور است.

شان پارنل، سخنگوی وزارت جنگ ایالات متحده، گفت «روند خروج ظرف ۶ تا ۱۲ ماه آینده تکمیل خواهد شد.» او همچنین افزود که این تصمیم «پس از ارزیابی دقیق» وضعیت استقرار نیروهای آمریکایی در اروپا اتخاذ شده و «نیازهای عملیاتی و شرایط میدانی را در نظر گرفته است.»

فضای میان ایالات متحده و آلمان در روزهای اخیر به‌ویژه پس از اظهارات پیاپی رئیس‌جمهور آمریکا و صدراعظم آلمان درباره جنگ در ایران، بسیار متشنج شده است. این اظهارات بازتاب‌دهنده حادتر شدن تضادها و منافع متضاد میان «شرکا» در زمانی است که اروپایی‌ها به‌طور فزاینده‌ای تحت فشار برنامه‌های آمریکا برای مقابله با چین هستند و بورژوازیِ هر کشور به دنبال تأمین سهم خود از غنایم جنگی است.

ایالات متحده در حال حاضر بیش از ۳۶,۰۰۰ نیرو در آلمان دارد که تقریباً نیمی از کل نیروهای مستقر در اروپا را شامل می‌شود. پایگاه‌های آمریکایی متعددی در خاک آلمان وجود دارد که نقش مهمی در برنامه‌ریزی‌های ایالات متحده ایفا می‌کنند؛ از جمله پایگاه رامشتاین که نقشی حیاتی در جنگ اوکراین دارد.

بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان، تصمیم آمریکا را «قابل انتظار» خواند، و افزود که حضور سربازان آمریکایی در اروپا و در این کشور «هم به نفع ما و هم به نفع ایالات متحده است.» وی همچنین به «همکاری نزدیک» با آمریکایی‌ها در پایگاه‌هایی که در آلمان دارند، «برای صلح و امنیت در اروپا، برای اوکراین و برای بازدارندگی مشترک» اشاره کرد

در همین حال، وی گفت «ما باید در داخل ناتو، اروپایی‌تر شویم تا بتوانیم فراآتلانتیک باقی بمانیم؛ به عبارت دیگر، ما اروپایی‌ها باید مسئولیت بیش‌تری را برای امنیت خود بر عهده بگیریم.» او افزود: «برای تمامی مأموریت‌های آتی، ما به‌طور نزدیک با متحدان خود، برای مثال در چارچوب گروه پنج (یعنی با انگلستان، فرانسه، لهستان و ایتالیا) هماهنگ خواهیم بود.» وی در عین حال، از برنامه تسلیحاتی عظیم و «نوسازی» نیروهای مسلح آلمان تمجید کرد.

آلیسون هارت، سخنگوی ناتو، اظهار داشت که این ائتلاف «به‌طور نزدیک» با ایالات متحده در حال همکاری است تا «تصمیم آن‌ها را درک کند.» وی افزود: «این تعدیل نیرو، بر ضرورت تداوم سرمایه‌گذاری بیش‌تر اروپا در بخش دفاعی و بر عهده گرفتن سهم بیش‌تری از مسئولیت امنیت مشترک‌مان تأکید می‌کند.» او همچنین خاطرنشان کرد که پس از نشست سال گذشته ناتو، که در آن توافقی برای افزایش هزینه‌های نظامی به ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی حاصل شد، شاهد «پیشرفت‌هایی» در این زمینه بوده‌ایم.

دوشنبه گذشته، مرتس از «تحقیر ایالات متحده توسط ایران» سخن گفت و اظهار داشت که واشینگتن «آشکارا هیچ استراتژی خروجی ندارد.» به گفته او، مشکل چنین عملیات‌های نظامی نحوه ورود به آن‌ها نیست، بلکه چگونگی خروج از آن‌هاست: «ما این موضوع را به مدت بیست سال در افغانستان به‌طور بسیار دردناکی دیدیم؛ در ایران نیز شاهد آن بودیم.»

ترامپ در پاسخ گفت: «صدراعظم اصلاً نمی‌داند درباره چه چیزی صحبت می‌کند» و «تصادفی نیست که آلمان از نظر اقتصادی و حوزه‌های دیگر تا این حد بد عمل می‌کند.» پس از آن، مرتز تأکید کرد که روابط آلمان و آمریکا همچنان خوب است، اما افزود: «ما در آلمان و اروپا از بسته شدن تنگه هرمز رنج می‌بریم. این جنگ تأثیرات غیرقابل‌محاسبه‌ای بر تأمین انرژی و تاب‌آوری اقتصادی ما داشته است. بنابراین، من خواستار حل این مناقشه هستم.»

روز پنج‌شنبه، ترامپ بار دیگر به «صدراعظم بی‌کفایت» حمله کرد و از یک «کشور درهم‌شکسته، ، به‌ویژه در حوزه‌های انرژی و مهاجرت، » سخن گفت. او گفت برلین باید بر اوکراین تمرکز کند؛ جایی که به گفته او، آلمان هیچ نتیجه ملموسی به دست نیاورده است، و نباید در جنگ با ایران دخالت کند.

علاوه بر آلمان، ترامپ احتمال خروج نیروهای آمریکایی از ایتالیا و اسپانیا را نیز باز گذاشت. او در پاسخ به پرسش خبرنگاران در این باره گفت: «احتمالاً… چرا که نه؟ ایتالیا هیچ کمکی به ما نکرده و اسپانیا هم وحشتناک بوده است، واقعاً وحشتناک.»

تصمیم برای خروج نیروهای آمریکایی موجی از انتقادات را به‌ویژه از سوی «دموکرات‌ها» برانگیخت که بازتاب‌دهنده تقابل‌های درون‌حاکمیتی در ایالات متحده بر سر شیوه برخورد و «اتحادهایی» است که قرار است با آن‌ها در برابر چین صف‌آرایی کنند.