تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
جمعه، ۵ دی ۲۰۲۵
منبع: تلهسور
نویسنده: آتیلیو بورون*
۴ دسامبر ۲۰۲۵
فقط چین میتواند تجاوز آمریکا به ونزوئلا را متوقف کند
دونالد ترامپ گفته است که در روزهای آینده، عملیاتی را، که ظاهراً هدف آن حمله به مناطق قاچاق مواد مخدر در خاک ونزوئلا است، آغاز خواهد کرد.
این تشدید تهاجمی که کاملاً با منشور سازمان ملل و قوانین بینالمللی مغایرت دارد، با نوعی محاصره دریایی اعلام نشده آغاز شد، با اعلام بسته شدن کامل حریم هوایی ونزوئلا ادامه یافت و اکنون با تهدید بمباران – و در نهایت حمله به – خاک آن کشور به اوج خود رسیده است.
با این تصمیم، رئیسجمهور ایالات متحده آخرین بیل خاک را بر گور «نظم جهانی مبتنی بر قانون» از بین رفته ریخت، و به طور قابل توجهی شرایطی را که بازیگران نظام بین المللی در آنچه اکنون یک جهان چندقطبی غیرقابل تغییر است، فعالیت میکنند، تغییر داد.
قوانین قدیمی منسوخ شدهاند و تصمیم ترامپ، یک سناریوی هابزی را آغاز کرده است که در آن قانون قویتر غالب است.
بدیهی است که با توجه به فروپاشی نظم کهن و ناتوانی سازمان ملل متحد در جلوگیری از جنایاتی مانند جنایاتی که دولت ایالات متحده با کشتارهای فراقضایی خود در کارائیب مرتکب شده است (و البته نسلکشی وحشیانه در غزه)، تجاوز علیه جمهوری بولیواری ونزوئلا تنها در صورتی میتواند خنثی شود که برخی از بازیگران اصلی در صفحه شطرنج ژئوپلیتیک جهان، حرکتی جسورانه انجام دهند که جایگاه مهرهها را در بازی شطرنج درهمتنیده سیاست بینالملل بازتعریف کند. بیانیهها و درخواستهای سازمان ملل کافی نیست.
عمل لازم است، نه حرف. و از این منظر، فقط چین در موقعیتی است که میتواند اقدامی انجام دهد که حمله به ونزوئلا را خنثی کند.
چگونه؟ با انتقال بخشی از نیروی دریایی خود به تنگه تایوان و محاصره تایوان، تقلید از کاری که ایالات متحده در کارائیب انجام داد. در ابتدا، باید فقط همین باشد: استقرار نیروهای دریایی بدون شلیک حتی یک گلوله.
اما اگر علیرغم این، واشنگتن از اقدامات ایذایی به حمله روی آورد، چین کاملاً حق دارد که به طور مشابه پاسخ دهد و استان سرکشی را که ایالات متحده به یک دژکوب علیه پکن تبدیل کرده است، پس بگیرد.
من معتقدم که اقدام چین در محاصره تایوان – تکرار میکنم، فقط محاصره، بدون توسل به تجاوز علیه این جزیره – گامی مهم در جهت ارزیابی مجدد مذاکرات دیپلماتیک بر سر نیروی نظامی خواهد بود، و پیام روشنی به جنگطلبترین قدرت روی کره زمین، همانطور که رئیسجمهور سابق جیمی کارتر ایالات متحده را توصیف کرد، ارسال خواهد کرد.
پیامی که خواهد گرفت ایالات متحده دیگر نمیتواند، آنطور که مدتهاست انجام داده است هر کاری که میخواهد انجام دهد، دولتها را سرنگون کند، کودتا ترتیب دهد، سرزمینها را اشغال یا نابود کند و ثروت آنها را تصاحب نماید.
اگر به واشنگتن اجازه داده شود که منشور سازمان ملل و قوانین بینالمللی را با مصونیت زیر پا بگذارد، و اگر سیاستهای فشار، باجگیری و خشونت آن بدون هیچ هزینهای اعمال شود، نتیجه تشدید تمایل ریشهدار آن به استفاده از وزن عظیم دستگاه نظامی خود به عنوان ابزاری ممتاز برای اقداماتش در نظام بینالملل خواهد بود، و به وسوسه تکرار همان الگوی تجاوز در سایر مناطق جهان دامن میزند.
در نتیجه: اگر بازگشت به «دیپلماسی کشتی توپدار» با واکنش قوی چین دفع نشود، امپریالیسم تا محاصره کامل این غول آسیایی پیشروی خواهد کرد، حتی تا آنجا پیش خواهد رفت که استقلال تایوان را از طریق خشونت ارتقاء دهد و اسلحههای خود را برای حمله به چین آماده کند، چینی که در اسناد رسمی ایالات متحده دیگر نه به عنوان یک رقیب تجاری، بلکه به عنوان یک «بازیگر شیطانی» که باید نابود شود، ظاهر میشود.
به همین دلیل است که چین نباید حتی یک ثانیه دیگر در برقراری محاصره با کشتیهای جنگی خود در اطراف تایوان تعلل کند. نه تنها برای نجات جان انسانها در ونزوئلا و جلوگیری از تخریب زیرساختها، ساختمانهای عمومی، دانشگاهها، مدارس و بیمارستانهای آن، همانطور که رژیم اسرائیل در غزه انجام داد، بلکه برای دفاع از خود. یعنی برای حفظ چین از حرص سیریناپذیر واشنگتن برای سلطه بر جهان.
https://www.telesurenglish.net/opinion/only-china-us-venezuela-atilio/
———————-
* همچنین نگاه کنید به «ژئوپلیتیک، مقاومت و نبرد برای ونزوئلا، گفتوگو با آتیلیا بورون»