آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

تحریریه

گزارش‌های جدید درباره تماس‌های رودریگز و آمریکا پیش از حمله نظامی به ونزوئلا

این تحولات تأیید چیزی است که اسکار فیگوئرا، دبیر کل کمیته مرکزی حزب کمونیست ونزوئلا در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد. او شاره کرد که سفر راتکلیف «به کشور و جهان نشان داد که چه کسانی با این دستگاه سرکوبگر و جنایتکار دولت ایالات متحده روابط نزدیک دارند»، وی هم‌چنین یادآور شد که تا همین اواخر مقامات ارشد دولت مادورو «دیگران، "چپ‌گرایان" و "راست‌گرایان: را به "مامور سیا" بودن بودند متهم می‌کردند، اما به طور فزاینده‌ای آشکار می‌شود که چه کسی به سیاست‌های امپریالیسم متعهد است و در نتیجه، مطیع ابزارهای سلطه آن است.»

۲۰۲۶-۰۱-۲۷ ادامه

بیانیه حزب کمونیست نروژ: جایزه صلح نوبل شیرین عبادی را هم پس بگیرید!

جایزه صلح نوبل یک جایزه جنگی نیست. این جایزه باید به کسانی اعطا شود که برای ایجاد و تقویت تلاش‌های صلح در کشورهای گوناگون و در سطح جهان تلاش می‌کنند - نه به کسانی که تشنه جنگ هستند، در جنگ‌افروزی درگیرند، و رهبر خونخوار امپریالیسم جهانی را به حمله نظامی به کشور خود تشویق می‌کنند. شیرین عبادی، به همراه شش عضو دیگر از به اصطلاح اپوزیسیون دولت ایران، رسماً در نامه‌ای به ترامپ از ایالات متحده خواستند که به ایران حمله کند. کمیته نوبل نروژ را محکوم کنید!

۲۰۲۶-۰۱-۲۷ ادامه

برگ «فاشیسم» بورژوازی

در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ در اروپا، یک جنبش سوسیالیستی در حال ظهور، یک مبارزه طبقه کارگر، وجود داشت. به این معنا، یک «تهدید کمونیستی» برای بورژوازی وجود داشت. امروزه، برخلاف دوران کلاسیک فاشیسم، هیچ «تهدید کمونیستی» وجود ندارد، اما نظام سرمایه‌داری بار دیگر در بحران است و فقر در بسیاری از کشورها رو به افزایش است. رکود اقتصادی و بیکاری فزاینده، به ویژه پس از بحران ۲۰۰۸، قابل توجه است. به همین ترتیب، کاهش توانایی رژیم‌های بورژوایی موجود برای اداره جوامع و مشکل مهاجرت، طبقات حاکم را به سمت ایجاد پیوند با جنبش‌های فاشیستی سوق می‌دهد.

۲۰۲۶-۰۱-۲۶ ادامه

چگونه تهران استارلینک را خنثی نمود و دستور‌‌العمل انقلاب رنگی واشنگتن را نقش بر آب کرد

شواهد نشان می‌دهد که قطع موفقیت‌آمیز ارتباطات ایران، الزامات عملیاتی تغییر رژیم را مختل کرد. بدون استارلینک، زیرساخت هماهنگی اعتراضات از هم پاشید. بدون پخش مداوم ویدیوهای «قساوت رژیم» به صورت زنده برای مخاطبان جهانی، ماشین تبلیغات سوخت خود را از دست داد. بدون امکان برقراری ارتباط با مأموران و منابع داخل کشور، عملیات اطلاعاتی کور شد. کتاب راهنمای انقلاب رنگی که بسیار در مورد آن اغراق شده بود، و در اوکراین ۲۰۱۴ پالایش یافت، در بلاروس ۲۰۲۰ به آن مبادرت شد، و در ایران ۲۰۲۲ بخشاً اجرا شد، به یک دیوار تکنولوژیکی برخورد کرده بود.

۲۰۲۶-۰۱-۲۶ ادامه

پیشنهاد آمریکا به «نیروهای دموکراتیک سوریه»: آتش‌بس در سوریه در ازای مشارکت در عملیات علیه «حشد الشعبی» در عراق

صالح مسلم، عضو شورای ریاست مشترک «یگان‌های مدافع خلق»، اظهار داشت که ایالات متحده به «نیروهای دموکراتیک سوریه» پیشنهاد یک معامله‌ داد: «مشارکت در عملیات علیه حشد الشعبی» در ازای توقف حملات به کوبانی و روژاوا. مسلم گفت که این پیشنهاد رد شد و پس از آن حملات شدت گرفت: «در نشست پاریس، اسرائیل، ترکیه، فرانسه، انگلیس و ایالات متحده حضور داشتند. این تصویر نشان می‌دهد که این حملات در چارچوب یک طرح بین‌المللی انجام شده است. ترکیه پشتیبانی لجستیکی ارائه داد، در حالی که کشورهای خلیج فارس نیز از طریق روش‌های جنگی ویژه از طریق رسانه‌ها در این روند شرکت کردند.»

۲۰۲۶-۰۱-۲۵ ادامه

بررسی کتاب: «قتل سزار: یک تاریخ مردمی از رم باستان»، نوشته مایکل پارنتی

آنچه که ما درباره رم باستان می‌دانیم عمدتاً توسط مورخین- هم باستان و هم مدرن- نوشته شده که هوادار طبقات صاحب امتیاز هستند. پارنتی هم‌چنین نشان می‌دهد اغلب منابع مکتوب مورد استفاده آن مورخین از نوشته‌های مرتجعین ثروتمندی مانند سیسرو اقتباس شده است. مردم فقیر نه تاریخ را نوشتند و نه رویدادها را به طور مکتوب ثبت کردند، ثروتمندان این‌کار را انجام دادند. پارنتی به این نتیجه‌گیری عینی می‌رسد که «تاریخ از مواردی پُر است که نخبگان سیاسی-اقتصادی هر نوع چالش نسبت به نظم اجتماعی تضمین کننده امتیازات خود را با یک چالش نسبت به کل نظم اجتماعی، و دعوت به هرج‌ومرج و تباهی برابر قرار می‌دهند…»

۲۰۲۶-۰۱-۲۵ ادامه

جهان در سوگ مایکل پارنتی- صدای مارکسیست مخالف امپراتوری، در ۹۲ سالگی درگذشت

چپ جهانی در مرگ مایکل پارنتی، محقق، مورخ و روشنفکر مارکسیست تأثیرگذار، که آثارش سازوکار سرمایه‌داری، امپریالیسم و قدرت ایدئولوژیک را با وضوحی بی‌نظیر افشا می‌کرد، سوگوار است. پارنتی در ۲۴ ژانویه در سن ۹۲ سالگی درگذشت و مجموعه‌ای از آثار را از خود به جا گذاشت که نسل‌هایی از محققان، سازمان‌دهندگان و جنبش‌های ضد امپریالیستی را در سراسر جهان آموزش داد. پارنتی برای دهه‌ها از جریان اصلی دانشگاهی و زندگی سیاسی جدا ماند، و از رقیق کردن تحلیل‌هایش یا تغییر زبانش به سمت احترام لیبرالی خودداری کرد.

۲۰۲۶-۰۱-۲۵ ادامه

به سنن بهمن وفادار بمانيم

در شرايط تاريخی پيروزی جهانشمول سوسياليسم بر فاشيسم و در متن نهضت ‏انقلابی ايران که تحت رهبری حزب تودۀ ايران به رشد و مقياس بی‌سابقه‌ای دست يافته بود، «جنبش رهايی‌بخش ملی و دمکراتيک مردم ايران نيرويی فراوان و دامنه‌ای وسيع يافت. حزب تودۀ ايران در ‏سال ۱٣٢۰ به مثابه ادامه دهندۀ راه حزب کمونيست ايران تشکيل گرديد و بر رأس جنبش وسيع مردم ايران قرار ‏گرفت، در سال‌های ۱٣٢۵- ۱۳٢۴ جنبش ملی و دمکراتيک در آذربايجان و کردستان دامه وسيعی يافت. در اين ‏مناطق احزاب دمکرات آذربايجان و کردستان به وجود آمدند و به مبارزه قهرمانانه‌ای برای مصالح خلق دست ‏زدند».‏

۲۰۲۶-۰۱-۲۴ ادامه

سمفونی خلق‌های تکه‌تکه: پیرامون فروپاشی رویای ایجاد کردستان دوم در سوریه

منطقه کردنشین سوریه در عرض چند روز سقوط کرد. با قطع حمایت ایالات متحده، «نیروهای دکراتیک سوریه» در برابر جهادگران وحشی از هم پاشید. تنها چیزی که از روژاوا باقی ماند، جزیره کوچک کوبانی، حسکه و قامیشلی بود. بدین ترتیب، رویای ایجاد کردستان دوم در سوریه به پایان رسید. نتیجتاً، ما نیز به پایان «پان-کردیسم» نزدیک می‌شویم. کردستان بزرگ در سه کشور تنها با به آتش کشیدن کل خاورمیانه امکان‌پذیر است. حق تعیین سرنوشت امروز را نباید با حق تعیین سرنوشت دیروز اشتباه گرفت. در آن زمان، این یک اهرم انقلابی علیه امپریالیسم بود؛ امروز، یک اهرم ضدانقلابی در دست امپریالیسم است.

۲۰۲۶-۰۱-۲۴ ادامه

تاریخ تجربه کردها در ایران

«از اواخر دهه ۱۹۵۰، واشنگتن به مسأله کرد نه به عنوان یک پروژه دولت‌سازی، بلکه به عنوان ابزاری انعطاف‌پذیر برای اعمال فشار نگاه کرده است». پس از انقلاب ۱۹۷۹، چشم‌انداز ژئوپلیتیک معکوس شد. با تبدیل شدن ایران از متحد به دشمن، استفاده از اقلیت‌ها از یک «تهدید برای ثبات» به یک «فرصت برای نفوذ» تغییر یافت. در سال‌های اولیه انقلاب، احزاب «کومله» و «دموکرات» در غرب کشور دست به اسلحه بردند. بعدها حزب «پژاک» از راه رسید که در دهه اول دهه ۲۰۰۰ ظهور کرد، و همان الگو را با خود به همراه آورد: تشدید مسلحانه و به دنبال آن عقب‌نشینی با تغییر چشم‌انداز سیاسی. همین الگو در اعتراضات اخیر به شدت دوباره ظاهر شد.

۲۰۲۶-۰۱-۲۳ ادامه