آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

تحلیل

تحلیل | نتیجه اولیه جنگ ایران: بستن تنگه هرمز (۷)

نخستین تأثیر بستن تنگه هرمز، به طور طبیعی، در قیمت نفت مشاهده شد. اما، باید درک کرد که این موضوع پتانسیل ایجاد بحران در حوزه‌هایی بسیار فراتر از انرژی را دارد و کل نظام جهانی سرمایه‌داری را تحت تأثیر قرار خواهد داد. ایران آغازگر این انسداد بود: مجریان واقعی اقدامی که توسط ایران رقم خورد، شرکت‌های بیمه در لندن بودند. «در جهانی که یک تنگه می‌تواند به جای یک دستور نظامی، با یک محاسبه بیمه‌ای بسته شود، چه کسی تأمین غذای دو میلیارد نفر را بیمه می‌کند؟ و چه اتفاق می‌افتد زمانی که آن‌ها تصمیم بگیرند ریسک کردن بر سر آن دیگر ارزش آن‌را را ندارد؟»

۲۰۲۶-۰۵-۲۲ ادامه

قدرت حزب «آلترناتیو برای آلمان» از کجا می‌آید؟

چپی که نتواند بر پایه مبارزه بین کار و سرمایه با نظام مقابله کند و یک تهاجم سازمانی و مبارزاتی را آغاز نماید، و به بهانه مبارزه با فاشیسم به نیروهای بورژوایی متوسل شود، ناگزیر به پیاده‌نظامِ درگیری‌های درون‌نظام میان این نیروها تبدیل خواهد شد. این نیز اجتناب‌ناپذیر است که طبقه کارگر، به چنین چپی به عنوان بازیگری در درون خود نظام نگاه کند. تنها راه متوقف کردن «آلترناتیو برای آلمان» این است که آن را به عنوان بازیگری در درون نظام سرمایه‌داری تعریف کرد، و بر روابط آن با سرمایه و دستگاه دولت تمرکز نمود.

۲۰۲۶-۰۵-۲۲ ادامه

تحلیل | نتیجه اولیه جنگ ایران: تلاش‌ها برای درگیر کردن کردها در جنگ (۶)

زمانی که مشخص شد جنگ ظرف چند روز پایان نمی‌یابد، شبکه «سی‌ان‌ان» در روز پنجم گزارش داد که «سیا» در حال «گفتگو با گروه‌های کرد درباره آغاز یک قیام مسلحانه در ایران» است. نهایتاً، این واقعیت که آمریکا گروه‌های کرد منطقه را تحت فشار قرار داد و مجبور شد رد شدن این درخواست‌ها را در برابر چشمان تمام جهان بپذیرد، باید یک امتیاز منفی برای آینده روابط تلقی شود. البته قابل پیش‌بینی است که این موضوع به‌زودی فراموش خواهد شد و بر جوهر و ماهیت این رابطه تأثیری نخواهد گذاشت. از سوی دیگر، باید به این نکته اشاره کرد که «پژاک» یکی از مشتاق‌ترین مواضع را در میان گروه‌های مخاطبِ فراخوان آمریکا اتخاذ کرده است.

۲۰۲۶-۰۵-۲۱ ادامه

ونزوئلا پس از سوم ژانویه: نه یک گذار، بلکه قیمومت مالی

پس از سرنگونی مادورو در یک عملیات ایالات متحده، دلسی رودریگز که به قدرت رسید، روند عادی‌سازی سریع روابط با واشنگتن را آغاز کرد. روابط دیپلماتیک دوباره برقرار شد و معاملات در زمینه‌های نفت، معدن، بدهی‌ها و امور بانک مرکزی مشروط به دریافت مجوزهای خزانه‌داری آمریکا گردید. دلسی رودریگز یک چهره‌ گذار میان ادبیات ضدامپریالیستی گذشته چاوزیسم و سیاست‌های اقتصادی جدید تحت حمایت ایالات متحده نیست؛ بلکه او تلاش می‌کند با به‌کارگیری هم‌زمان هر دو رویکرد، قدرت خود را حفظ کند. او در داخل، پیام «تداوم چاوزیسم» را منتقل می‌کند، در حالی که در خارج، «سازگاری با واشنگتن» را ترویج می‌دهد. با این حال، این بازی دوگانه شکاف عمیقی را نیز در درون جریان چاوزیسم ایجاد کرده است.

۲۰۲۶-۰۵-۲۰ ادامه

ترامپ با پنهان شدن پشت سر متحدین آمریکا در خلیج فارس از نقطه بی‌بازگشت فرار می‌کند

ترامپ در موضع قدرت قرار ندارد، بلکه در موضع محاسبه زیان‌هاست. این وضعیت به اجبار او را به یکی از دو گزینه بد نزدیک‌تر می‌سازد: آیا او به ریسک حساب‌شده یک جنگ محدود متوسل خواهد شد؟ یا امتیازدهی حساب‌شده را در توافقی نامطلوب خواهد پذیرفت؟ آنچه تاکنون قطعی به نظر می‌رسد این است که گزینه نظامی در آینده به همان تنگنا، اما این بار به خصمی سرسخت‌تر منجر خواهد شد؛ زیرا حملات مجدد به ایران، گفتمان مقاومت و ایستادگی را در داخل کشور تقویت خواهد کرد و امتیازدهی را در آینده برای تصمیم‌گیران ایرانی دشوارتر خواهد ساخت.

۲۰۲۶-۰۵-۲۰ ادامه

ترس از پاسخ «نامحدود» ایران: ترامپ از دور جدید تنش‌ها «فرار می‌کند»

شب گذشته، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، بار دیگر مسیر خود را تغییر داد و از تعویق حمله‌ به ایران، که به ادعای او برای امروز برنامه‌ریزی شده بود، خبر داد. او اعلام کرد که این تعویق به درخواست رهبران قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی یعنی تمیم بن حمد، محمد بن سلمان و محمد بن زاید صورت گرفته است. این چرخش ناگهانی، در کنار اشاره همراه با آن به رهبران کشورهای خلیج [فارس]، در میان بیم و تردیدهایی مبنی بر اینکه هرگونه حمله ایالات متحده به زیرساخت‌های انرژی ایران می‌تواند با واکنش ایران مواجه شود، صورت می‌گیرد؛ واکنشی که زیرساخت‌های مشابه را در تمام کشورهای حوزه خلیج [فارس] فلج خواهد کرد...

۲۰۲۶-۰۵-۱۹ ادامه

تحلیل | نتیجه اولیه جنگ ایران: متحدان ایالات متحده در منطقه و پادشاهی‌های عرب حوزه خلیج فارس (۵)

این واقعیت که کشورهای عرب حوزه خلیج فارس برای دهه‌ها به چتر دفاعی آمریکا تکیه کرده‌اند، نباید توهم یک رابطه وابستگی یک‌طرفه را ایجاد کند. اعضای شورای همکاری خلیج فارس نماینده حدود ۳ تا ۴ تریلیون دلار تعهدات مالی مرتبط با ایالات متحده هستند، که صندوق‌های ثروت ملی، قراردادهای دفاعی، معاملات زیرساختی و توافق‌نامه‌های سرمایه‌گذاری دوجانبه را شامل می‌شود. این رقم قابل‌توجهی است، اما محدود کردن رابطه میان کشورهای خلیج فارس و آمریکا صرفاً به بعد مالی، ناقص است...

۲۰۲۶-۰۵-۱۹ ادامه

پاسخ وزارت دفاع ملی به پرسش: «انتظارات شما برای مرحله بعدی روابط نظامی چین و آمریکا چیست؟»

جیانگ بین: «دیدار موفقیت‌آمیز رئیس‌جمهور شی جین‌پینگ و رئیس‌جمهور ترامپ به یک اجماع مهم در زمینه ایجاد «روابط استراتژیک سازنده و پایدار بین چین و ایالات متحده» دست یافت که مسیر را ترسیم کرده و رهنمودهای بنیادینی را برای توسعه روابط دوجانبه در مرحله بعدی ارائه داده است. توسعه پایدار روابط میان ارتش‌های چین و آمریکا به نفع هر دو طرف و همچنین انتظار عمومی جامعه بین‌المللی است. ما مایلیم با ایالات متحده برای اجرای اجماع مهم ارائه‌شده توسط رهبران دو کشور همکاری کنیم...»

۲۰۲۶-۰۵-۱۹ ادامه

امارات متحده عربی بدتر از هیتلر و چنگیز خان

امارات از تجربه «آژانس امنیت ملی آمریکا» (که با جاسوسی الکترونیکی و رمزگشایی در سراسر جهان سر و کار دارد) الگوبرداری کرده و بر اساس آن یک الگوی سرکوبگر محلی ایجاد نموده است، و مستشاران و کارمندانی را از سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل و آمریکا برای آن به خدمت گرفته است. البته، چهره‌های رسانه‌ای، دانشگاهیان و هنرمندان کشور ما (اعم از زن و مرد) می‌خواهند ما در امارات چیزی جز آسمان‌خراش‌ها، یک چرخ‌وفلک غول‌پیکر (که به دلایل نامشخصی از کار افتاده است)، وزارت تسامح، وزارت سعادت و دیگر نمایش‌های این‌چنینی که توسط مشاوران شرکت‌های روابط عمومی غربی راه‌ انداخته شده‌اند، نبینیم.

۲۰۲۶-۰۵-۱۸ ادامه

نشست پکن و «دو بانوی چاق روی صحنه»

نشست سران بین جمهوری خلق چین و ایالات متحده آمریکا که این هفته در پکن برگزار شد، مرا به یاد این ضرب‌المثل انداخت. ما هر دو «پریما دونا» (ستاره‌های اصلی) مبارزه جهانی برای سلطه را روی یک صحنه دیدیم. با نگاه به این صحنه، می‌توانیم استدلال کنیم که جهان در حال حرکت به سمت یک فینال است، یا این‌که در حال ورود به یک عصر جدید است. آیا ما خواهان جهانی هستیم که در آن یک سلطه جایگزین سلطه دیگری شود، جایی که یکی از آن دو بانوی چاق روی صحنه سقوط کند، و دیگری به تنهایی آواز بخواند؟ یا این‌که می‌خواهیم خود را سازماندهی کنیم و آن آواز را با هم روی آن صحنه بخوانیم؟ تصمیم به ما، مردم جهان تعلق دارد...

۲۰۲۶-۰۵-۱۸ ادامه