خلاصه اینکه، ما وارد یک دوره تاریخی دشوار اما انقلابی شدهایم. کل حوزه نفوذ ایالات متحده به یک جغرافیای انقلابی تبدیل خواهد شد. به شرطی که طبقات کارگر خود را سازماندهی کنند، یک پیشاهنگ سیاسی ایجاد نمایند، پیوندهای خود را با هر مؤلفهای از سرمایه قطع کنند، به چین و روسیه امید نبندند، و بر قدرت سیاسی و اهداف برنامهای خود تمرکز نمایند. باشد که شهامت، خرد و امید در طول این روند تاریخی با ما باشد.
۲۰۲۶-۰۱-۱۸ ادامه
ربودن تروریستی رئیسجمهور نیکولاس مادورو و همسرش، سیلیا فلورس، در ساعات اولیه سوم ژانویه امسال، توسط دولت دونالد ترامپ، نقض شدید حاکمیت و استقلال کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب محسوب میشود. روابط بین ایالات متحده و رهبران آمریکای لاتین و کارائیب که با سیاست امپریالیستی آن مبتنی بر دکترین مونرو مخالف هستند، همیشه، حداقل، پرتنش بوده است. در طول قرن بیستم، در بستر جنگ سرد و سیاست مهار کمونیسم، ایالات متحده به طور مستقیم یا غیرمستقیم در اقداماتی که به عزل، مرگ یا ناپدید شدن رهبران آمریکای لاتین انچامید، درگیر شد.
۲۰۲۶-۰۱-۱۷ ادامه
ایالات متحده تاکنون نه پینوشه و نه زلنسکی را پیدا نکرده است. ترامپ حتی ماریا کورینا ماچادو را برای رهبری یک دولت دستنشانده رد کرد و گفت که ایالات متحده ونزوئلا را، تا زمانی که بتواند «گذار امن» را انجام دهد، با «افرادی که پشت سر من هستند» (فرمانده نیروهای مسلح، ژنرال دن کین، و وزرای امور خارجه و دفاع، مارکو روبیو و پیت هگست) «اداره» خواهد کرد. در حال حاضر، ایالات متحده فاقد یک نیروی نیابتی درونزا با قدرت آتش و ظرفیت بسیج عمومی برای ایجاد یک دولت موازی در برخی از مناطق ساحلی «آزاد شده» است.
۲۰۲۶-۰۱-۱۲ ادامه
کارگران و احزاب کارگری زیادی در منطقه وجود دارند که همچنان به بازتولید استراتژی و گفتمانی ادامه میدهند، که گویی همان شرایط ۳۰ سال پیش حفظ شده است. همه چیز به تئوری «دشمن اصلی» سادهسازی میشود. از این تحلیل، بیش از حد ارزش قائل شدن برای نقش دولتهای مترقی و سایر قدرتها، مانند روسیه، چین و ایران، به مثابه قطب آنتاگونیستی فرضی این دشمن اصلی که باید شکست داده شود، یعنی امپریالیسم آمریکا-اروپا، ناشی میشود، که توهم یک نظم جهانی جدید و عادلانهتر را، که از پیروزی برخی از سرمایهداران بر دیگران در همان نظام استثمار انسان بدست انسان پدید خواهد آمد، تغذیه میکند.
۲۰۲۵-۱۲-۲۶ ادامه
