آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

جهانی مدیون ایران

جهانی مدیون ایران

جهان، این سر بلند کردن را مدیون ایران است. در نزدیک به دو سال و نیم اخیر، کشورهای غرب آسیا قهرمانانه در شش جبهه در مقابل اسرائیل و حامی آن آمریکا ایستادند: غزه، کرانه غربی رود اردن، لبنان، سوریه، عراق و یمن. اما افسوس که توانشان به اندازه ای نبود که تهاجم امپریالیستی – صهیونیستی را متوقف کنند. نتانیاهو از همان دو سال پیش بارها گفت که جنگ، هفت جبهه دارد و جبهه هفتم، ایران است. جمهوری اسلامی، نزدیک به دو سال و نیم بر دیپلماسی متمرکز شد و سعی کرد جنگ هفتم، تمام عیار نشود. مردم ایران حق مسلم دارند از حکومت خود انتظار کفش به درد بخور و هزار چیز دیگر برای همه ساکنان ایران داشته باشند. اما این هزار چیز دیگر، با تسلیم و بالا بردن دست‌های ایران در برابر آمریکا و اسرائیل به دست نمی‌آید.

۲۰۲۶-۰۳-۲۰ ادامه

غرور و تعصب

آن‌ها به یک پیروزی آسان مانند عراق یا لیبی اطمینان داشتند. آن‌ها ایران، به ویژه ایرانی‌ها را دست کم گرفتند. اگرچه نمی‌توانیم بگوییم که آن‌ها تاکنون کاملاً تحقیر شده‌اند، اما حداقل چند دندان خود را از دست داده‌اند. بیایید اعتراف کنیم، مسیری که جنگ تاکنون طی کرده، محله ما را به هیجان آورده است. این طبیعی است. ضدامپریالیست نبودن برای کسی که خود را انسان می‌نامد، گزینه مناسبی نیست. ایران می‌تواند پیروز شود. آمریکا، اسرائیل و امپریالیسم را می‌توان متوقف کرد یا عقب راند. بقا، بزرگ‌ترین پیروزی ایران خواهد بود. آمریکا، اسرائیل و همدستان آن‌ها از تلاش دست برنخواهند داشت. بنابراین، اگر ایران شکست نخورد، لازم است از دو تله دوری کند...

۲۰۲۶-۰۳-۱۷ ادامه

عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی ، بمب‌ها و ایران

آری، ما با ایدئولوژیی روبه‌رو هستیم که معتقد است حق دارد جهان را بر اساس «اخلاق» خود شکل بدهد. اما ما می‌دانیم که نه بمب‌ها و نه عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی نمی‌توانند آینده بشریت را تصاحب کنند. امپریالیسم شکست‌ناپذیر نیست. جهان ما، آینده ما، انسانیت ما را نمی‌توان تسلیم این پروژه‌های تاریک کرد. امروز، همبستگی با مردم ایران، لازمه انسان بودن است. این دوره تاریک خواهد گذشت و ما با سرهای برافراشته به روزهای امیدوارکننده و زیبا خواهیم رسید.

۲۰۲۶-۰۳-۰۱ ادامه

بیانیه حزب کمونیست فلسطین: نه به جنگ امپریالیستی علیه ایران، آری به وحدت مبارزه مردم

امپریالیسم آمریکا، به همراه رژیم صهیونیستی، به عنوان بخشی از پروژه مداوم خود برای مطیع کردن مردم منطقه، غارت منابع آن‌ها و درهم شکستن هر قدرتی که از تسلیم شدن در برابر هژمونی آن امتناع ورزد، در حال آماده شدن برای آغاز یک جنگ تجاوزکارانه جدید علیه ایران است. همانطور که لنین به ما آموخت، امپریالیسم بدون جنگ نمی‌تواند وجود داشته باشد؛ زمانی‌که نتواند تضادهای درونی خود را حل کند، جهان را به آتش می‌کشد. ایران امروز هدف قرار گرفته است زیرا از تسلیم کامل در برابر فرامین آمریکا امتناع می‌ورزد، مانع کنترل امپریالیسم بر منطقه می‌شود و به مثابه بک مانع در برابر پروژه صهیونیستی قرار دارد.

۲۰۲۶-۰۱-۳۱ ادامه

پاسخی به نامه «سرگشاده» سیـرانتوس فوتوپولوس «به چپ ضدامپریالیست»

چپ ضدکمونیست ایران، که عملکرد آن به مثابه اسب تروای امپریالیسم از یوگسلاوی، تا افغانستان، عراق، لیبی و سوریه در برابر ماست، در بسترسازی برای تجاوز امپریالیسم به کشور ما، از جمله به نوشتار «نامه‌ای سرگشاده به چپ ضدامپریالیست» از سیـرانتوس فتوپولوس متوسل شده است. در این‌جا برگردان یک تحلیل از سیـرانتوس فتوپولوس، که در آن ایران و سوریه زمان اسد را «رژیم‌های آزادی‌بخش ملی باقی‌مانده در خاورمیانه» می‌نامد، «چپ» متوسل‌شده به نامه سرگشاده امروز خود را «شارلاتان‌های سیاسی» توصیف می‌کند، و بویژه بخش کردی این «چپ» را «خدمتکاران» امپریالیسم و صهیونیسم نشان می‌دهد، منتشر می‌شود.

۲۰۲۶-۰۱-۳۰ ادامه

ملت-دولت، جمهوری، استقلال اقتصادی: نمونه عراق؛ در رد مباحث کنفرانس «صد سال دولت-ملت در ایران: از انحصار تا دموکراسی چندملیتی»

ابتکار کردها در ترکیه، تلاش‌های سفیر ایالات متحده برای تغییر شکل منطقه، فروپاشی دولت-ملت‌ها، مداخلات اسرائیل، اتحاد علیه پیمان لوزان و غیره. همه میهن‌پرستان می‌دانند که این روند بوی خوبی ندارد، اما هیچ‌کس نمی‌تواند دقیقاً پیش‌بینی کند که چگونه پیش خواهد رفت. بیایید تاریخ منطقه تحت نفوذ امپریالیسم را به یاد آوریم. این تجدید خاطرات به ما کمک می‌کند روابط بین ملت-دولت، جمهوری، و استقلال اقتصادی را بهتر درک کنیم، و خود را برای هر آن‌چه که ممکن است به صورت ما پرتاب شود آماده نماییم.

۲۰۲۵-۱۲-۲۸ ادامه

کمونیسم-ستیزی جنبش ملی‌گرای کرد

مقاله‌ای که اخیراً توسط یکی از رسانه‌های جنبش ملی‌گرای کرد منتشر شده، فرصتی را برای نگاه دوباره به جوانب مشخصی از ماهیت طبقاتی و مبانی ایدئولوژیک این جنبش بدست داده است. در واقع، این موضع جدید نیست. در طول سال‌های زندان عبدالله اوجالان، او بارها بیانیه‌ها و نوشته‌هایی منتشر کرده است که تجربیات سوسیالیستی و بنیانگذاران سوسیالیسم علمی را هدف قرار می‌دهند. این موارد مدتی است که در رسانه‌های خود جنبش برجسته شده‌اند.

۲۰۲۵-۱۲-۰۶ ادامه

حزب کمونیست هند: امپریالیسم امروز – مبارزه به‌‌پیش

خطوط نبرد امروز بین شرق و غرب نیست، بلکه بین سرمایه و کار است. در هند مبارزه علیه امپریالیسم را نمی‌توان از مبارزه علیه بورژوازی داخلی آن، که به عنوان عامل محلی سرمایه جهانی عمل می‌کند، جدا کرد. مشارکت هند در بریکس و دیگر پلتفرم‌های چندقطبی، امکانات جدیدی را برای خودمختاری استراتژیک ایجاد می‌کند، اما خومختاری بدون سوسیالیسم صرفاً وابستگی را از یک ارباب به ارباب دیگر منتقل می‌کند. طبقه کارگر و دهقانان باید تعریف کنند که استقلال به چه معناست.

۲۰۲۵-۱۱-۱۵ ادامه

ارزیابی «چپ» ضد-کمونیست از امپریالیسم امروز: «آیا وارد عصر فئودالیسم جدید شده‌ایم؟ واکاوی تزهای یانیس واروفاکیس در کتاب تکنوفئودالیسم»

تضاد اصلی در عصر فئودالیسم تکنوفئودالی از تضاد بین کار و سرمایه به تضاد بین ابرگرایان و رعایای ابری و کارگران ابری آنها تغییر یافته است. «برای اینکه شانسِ سرنگونی تکنوفئودالیسم و بازگرداندن دِموس/ توده مردم به دموکراسی را داشته باشیم، باید نه فقط پرولتاریای سنتی و کارگران ابری، بلکه رعیت‌های ابری و حتی برخی از سرمایه‌داران دست نشانده/واسال را گرد هم بیاوریم.»

۲۰۲۵-۱۱-۱۵ ادامه

«حل و فصل» مسأله امپریالیسم

بی‌وجدانی خواهد بود اگر این مسأله را بدون اشاره به تهمت‌های بی‌اساس شی به حزب کمونیست یونان رها کنیم. شخص می‌تواند از حزب کمونیست یونان انتقاد کند، بدون این‌که آن را به تروتسکیسم وصل کند، بدون این‌که به افتراهای ضد-کمونیستی متوسل شود. این کار بحث را بی‌ارزش می‌کند و شرکت‌کننده‌ای را که تجربه یا دانش کمی از جنبش کمونیستی دارد یا اصلاً ندارد، خوار می‌کند.

۲۰۲۵-۱۱-۱۱ ادامه