آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

چرا ایران سال ۱۹۷۹ را تکرار نمی‌کند؟ ماهیت قدرت در تهران امروز با آنچه در دهه ۱۹۷۰ بود بسیار متفاوت است

چرا ایران سال ۱۹۷۹ را تکرار نمی‌کند؟ ماهیت قدرت در تهران امروز با آنچه در دهه ۱۹۷۰ بود بسیار متفاوت است

در نتیجه، حتی اعتراضاتی که از نظر جغرافیایی بزرگ‌تر و گسترده‌تر از اعتراضات سال ۱۹۷۹ هستند، اساساً رژیم را به چالش نمی‌کشند. در عوض، منجر به سرکوب شدیدتر می‌شوند. این یک درس کلیدی را برجسته می‌کند: اعتراضات به خودی خود باعث انقلاب نمی‌شوند. خطر واقعی این نیست که ایران در آستانه تکرار سال ۱۹۷۹ باشد، بلکه این است که اتکای مداوم به این قیاس، سیاست‌گذاران را از نحوه عملکرد جمهوری اسلامی امروز غافل می‌کند. برداشت نادرست از ماهیت قدرت در ایران، شانس تغییر مسالمت‌آمیز را افزایش نمی‌دهد.

۲۰۲۶-۰۱-۱۹ ادامه