آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

۱.۵ میلیارد دلار: روزنامه «تایمز» از خسارات گسترده به پایگاه‌های آمریکایی در منطقه در نتیجه حملات ایران خبر می‌دهد

۱.۵ میلیارد دلار: روزنامه «تایمز» از خسارات گسترده به پایگاه‌های آمریکایی در منطقه در نتیجه حملات ایران خبر می‌دهد

روزنامه انگلیسی «تایمز» گزارش داد که «با وجود استقرار برخی از گران‌ترین سامانه‌های دفاعی آمریکایی قبل از شروع جنگ، حملات ایران به بسیاری از ۱۳ پایگاه آمریکایی در منطقه خسارات جدی وارد کرده است.» این روزنامه گفت که این «علی‌رغم استقرار برخی از گران‌ترین سامانه‌های دفاعی آمریکایی قبل از جنگ، که قادر به رهگیری انواع موشک‌های بالستیک و کروز هستند، رخ می‌دهد.» «تایمز» در پایان گفت: «روند ارزیابی خسارات در پایگاه‌های آمریکایی یا مکان‌هایی که آمریکا در آن‌ها حضور نظامی دارد، برای پنتاگون بسیار ناگوار است.»

۲۰۲۶-۰۴-۰۲ ادامه

چپ نو: ستون پنجم

آزادی، اصول حقوقی جهانی، کثرت‌گرایی، دموکراسی... این مفاهیمِ جهانی پس از شکستِ سوسیالیسم معنای خود را از دست دادند و در زبان انگلیسی به «بولشیت» (مهملات/مزخرفات) تبدیل شدند. چپِ نو مدام در حال «بولشیت‌گویی» و بافتنِ مطالبِ بی‌معنی است. این‌که بگوییم «اگر در ایران دموکراسی وجود داشت، نیازی به این کارها نبود»، نشان‌دهنده عشق یا علاقه جهانی به دموکراسی نیست؛ بلکه نشان‌دهنده همکاری با امپریالیسم است. «چپ نو» هنوز حتی از این موضوع آگاه هم نیست. لازم بود کسی بگوید که «چپ نو» دیگر «چپ» نیست؛ و این حرف مدت‌هاست که زده شده است. اما واکنش‌های «چپ نو» به حمله علیه ایران نشان داد که این موضوع نه تنها یک ضرورت آکادمیک و فکری، بلکه یک فوریتِ سیاسی است.

۲۰۲۶-۰۴-۰۲ ادامه

توهم چندقطبی: دو ماه، دو حرکت زلزله‌آسا در ونزوئلا و ایران؛ و جهان نظاره‌‌گر، قدرت هنوز یک نشانی دارد

دو دهه است که به ما گفته می‌شود این سبک از قدرت‌نمایی دیگر به پایان رسیده است. عبارت «ظهور دیگران» از فرید زکریا به یک شعار تبدیل شد: چین در حال اوج‌گیری بود، روسیه بازگشته بود، «بریکس» آینده بود، و دلارزدایی در همین نزدیکی‌ها بود. مدام می‌شنیدیم که «دوران تک‌قطبی» دیگر به تاریخ پیوسته است. سیاره زمین چندقطبی شده بود. گفتمان‌های دانشگاهی، اندیشکده‌های سیاست‌گذاری، و لفاظی‌های دیپلماتیک همگی حول این فرض به تفاهم رسیدند و «چندقطبی‌» را نه به عنوان یک احتمال دور، بلکه به عنوان واقعیتی که در حال وقوع است، معرفی کردند.

۲۰۲۶-۰۴-۰۲ ادامه

تظاهرات ضدجنگ در لاهه: «حملات علیه ایران را متوقف کنید!»

به عنوان بخشی از اقدامی که توسط سازمان‌های متعدد حمایت می‌شد، صدها نفر روز شنبه در میدان «مالیولد» تجمع کردند تا صدای خود را علیه جنگ در ایران بلند کنند. شرکت‌کنندگان علامت‌هایی با نوشته «جنگ علیه ایران را متوقف کنید» و تابلوهایی با نوشته‌های «جنگ را متوقف کنید»، «برای صلح تلاش کنید»، «نه به جنگ، ترامپ و نتانیاهوی جنایتکار»، «همین حالا اسرائیل را تحریم کنید» و «روابط بین اسرائیل و هلند را متوقف کنید» به همراه پرچم‌های ایران و فلسطین حمل می‌کردند. حضور گرایش‌های سیاسی متنوع در این تظاهرات قابل توجه بود.

۲۰۲۶-۰۴-۰۱ ادامه

رد پیشنهاد آمریکا از سوی ایران؛ ۵ شرط تهران برای پایان جنگ

ایران به پیشنهاد آمریکا که از طریق یکی از میانجیگران دوست در منطقه واصل شده، جواب منفی داده و آماده است تا به دفاع ادامه دهد و به دشمن ضرباتی سخت وارد کند. ایران همچنین این شروط را برای پایان جنگ اعلام کرد: تجاوز و ترور توسط دشمن پایان یابد؛ شرایطی عینی ایجاد شود که جنگ بار دیگر تکرار نخواهد شد؛ پرداخت خسارت‌ها و غرامت جنگ تضمین شده و به روشنی تعیین تکلیف شود؛ خاتمه جنگ در همه جبهه‌ها و در مورد همه گروه‌های مقاومت که در این نبرد مشارکت داشتند، در سراسر منطقه به اجرا درآید اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز حق طبیعی و قانونی ایران بوده و خواهد بود...

۲۰۲۶-۰۴-۰۱ ادامه

پیشنهاد پنج‌ ماده‌‌ای چین-پاکستان ماهیت سیاست خارجی «سوسیالیسم با ویژگی چینی» را نشان می‌دهد!

این پیشنهاد در ظاهر میانجی‌گرانه و در باطن یک بازتوزیع مسئولیت است که متجاوز و قربانی را هم‌سنگ می‌گذارد. اما برای فهم عمق این مشکل، باید از خود سند فراتر رفت و به رفتار چین در هفته‌های اخیر نگاه کرد – رفتاری که مستندات آن تصویری بسیار تیره‌تر از یک میانجی‌گر ناکارآمد به دست می‌دهد. واقعیت مستند این است که چین در روز اول حملات – ۲۸ فوریه – هیچ محکومیتی صادر نکرد. جلسه منظم وزارت خارجه چین به روال معمول برگزار شد، انگار که آمریکا و اسرائیل به یکی از شرکای جامع راهبردی پکن حمله نکرده‌اند. وقتی مشخص شد چین سکوت خواهد کرد، یک خبرنگار ایرانی در کنفرانس مطبوعاتی اعتراض کرد...

۲۰۲۶-۰۴-۰۱ ادامه

خیابان ایران در قلب رویارویی قرار دارد: انسجام داخلی، معادله «میدان و داخل» را اثبات می‌کند

در حالی که واشنگتن و تل‌آویو بر روی ایجاد شکاف در جبهه داخلی و سوق دادن آن به سمت «کودتا علیه نظام» شرط‌بندی می‌کردند، صحنه‌هایی از تهران و استان‌های مختلف ایران، حضور مداوم مردم در خیابان‌ها را نشان می‌دهد که از طریق تظاهرات گسترده، تجاوز را محکوم نموده و حمایت خود را از نظام، رهبری آن و نیروهای مسلح اعلام می‌کنند. این برای دومین بار در کم‌تر از چهار ماه، نقشه تجاوز را خنثی می‌کند، نقشه‌ای که بر هرج و مرج داخلی و تحریک شورش‌ها متکی بود.

۲۰۲۶-۰۳-۳۱ ادامه

شکست مداخله سریع امپریالیستی: الگوی ایرانی

در ایران، تفاوت با وضعیت ونزوئلا نه تنها در محیط‌های ژئوپلیتیکی و جغرافیایی، بلکه در ذاتِ پاسخِ نظام به چالش امپریالیستی نهفته است. گذشته امپراتوری ایران، نه تنها در تداوم بقای آن به عنوان یک موجودیت ژئوپلیتیک مرکزی در غرب آسیا، بلکه در رویکرد آن به درگیری‌ها، چه در سطح منطقه‌ای و چه جهانی، یک عامل کلیدی است. هویت این دولت، اعم از باستانی و مدرن، یک برساخته مصنوعی یا محصول تخیل استعمارگران نیست، بلکه نتیجه قرن‌ها مبارزه ژئوپلیتیک است. این مبارزه، حفظ موجودیت کنونی را تضمین کرده است؛ موجودیتی که جمهوری اسلامی کنونی آن را از امپراتوری ایران باستان به ارث برده است.

۲۰۲۶-۰۳-۲۸ ادامه

ماجراجویی ترامپ در ایران: خطای محاسباتی قرن

از زمان جنگ‌های آمریکا در افغانستان (۲۰۰۱) و عراق (۲۰۰۳)، طراحان جنگی ایالات متحده هرگز مفهوم «نردبان تشدید تنش» را کنار نگذاشته‌اند، و از مفهوم «سلطه سریع» از طریق حملات قطع سر (حذف رهبران)، فلج کردن فرماندهی و تسلط کامل بر قوای نظامی دشمن - استفاده کرده‌اند. این روش در افغانستان و عراق جواب داد، چرا که ابعاد خشونت آمریکا ظرفیت تلافی‌جویی را در آن‌ها نابود کرد؛ این واقعاً مصداق استراتژی «شوک و بهت» بود. اما چنین چارچوب نظامی در مورد ایران عمل نکرد. ایرانی‌ها برای دهه‌ها خود را برای یک حمله تمام‌عیار از سوی آمریکا و اسرائیل آماده کرده بودند. این یک خطای محاسباتی از سوی ایالات متحده و اسرائیل بود.

۲۰۲۶-۰۳-۲۸ ادامه

باب المندب در تنگه هرمز | ایران به آمریکا: خارک در مقابل کل شبکه انرژی

با شروع جنگ علیه ایران، منطقه خلیج فارس شاهد تغییر تدریجی در ماهیت رقابت ژئوپلیتیکی، از تمرکز سنتی بر مسیرهای دریایی، عمدتاً تنگه هرمز، به درگیری پیچیده‌تری مرتبط با زیرساخت‌های نفتی بود. از نظر آمریکا، هدف قرار دادن یا غیرفعال کردن جزیره خارک برای تضمین جریان نفت و باز کردن تنگه هرمز، مستقیماً بر ظرفیت صادرات ایران تأثیر می‌گذارد. با این حال، این دیدگاه کاملاً با رویکرد ایران، که نه تنها بر لزوم حفاظت از این تأسیسات حیاتی تأکید می‌کند، بلکه امنیت آن را به امنیت زیرساخت‌های منطقه‌ای رقیب نیز پیوند می‌دهد، متفاوت است. در این چارچوب، معادله‌ای پدیدار می‌شود که در آن هرگونه حمله به خارک با حمله به خطوط لوله‌ای که به کشورهای خلیج فارس امکان می‌دهد تنگه هرمز را دور بزنند، پاسخ داده خواهد شد.

۲۰۲۶-۰۳-۲۷ ادامه