تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: در دفاع از کمونیسم
پنجشنبه، ۱۳ فوریه ۲۰۲۵
انتخابات ۲۰۲۵ آلمان: بیانیه تشکیلات حزب کمونیست ترکیه در آلمان
بار دیگر، انتخابات فوریه بهعنوان «مهمترین» انتخابات معرفی میشود – روایتی که برای پنهان کردن فقدان انتخاب واقعی برای طبقه کارگر طراحی شده است. نه تنها نهادها و سازمانهای آلمانی، بلکه بسیاری از کسانی که مذعی نمایندگی جامعه ترک در آلمان هستند، از مردم میخواهند که با هم علیه «آلترناتیو برای آلمان» و به دموکراسی رأی بدهند.
تحولات اخیر، تحت حمایت سرمایه، به «آلترناتیو برای آلمان» امکان داده است در اذهان عمومی مشروعیت پیدا کنند، هرچند که هنوز تا کسب جایگاهی در دولت فاصله دارد. در انتخاباتی که طبقه کارگر در آن حضور ندارد و نمیتوان آن را نمایندگی کرد، روایت «رأی به دموکراسی» هیچ محتوایی ندارد. ما از تجربه ترکیه میدانیم که تقلیل همه سیاستها به مخالفت با یک شخص یا حزب به اسارت طبقه کارگر برای حفظ نظام و در نهایت خیانت به آن خدمت است.
لفاطی «نه به عبور آلترناتیو برای آلمان» فقط از طریق مبارزه طبقاتی میتواند واقعاً تحقق یابد. هیچیک از احزاب در برگه رای نماینده طبقه کارگر نیستند. اکثر آنها صرفاً سایههای گوناگون سوسیال دموکراسی- دشمن طبقه کارگر- هستند.
بدون نمایندگی طبقه کارگر، یا اگر سیاست نظام با معبار «شر کمتر» سنجیده شود، هیچ انتخاباتی «دمکراتیک» نیست. موانع انتخاباتی، حد نصاب امضاها، میلیونها کمک مالی… ما دروغ انتخابات عادلانه در شرایط مساوی را رد میکنیم!
روی سخن ما با کسانی است که میخواهند زحمتکشان را به بند بکشند: به این احزاب و کاندیداها رای ندهید! ما از حق رای خود دفاع خواهیم کرد و رای خواهیم داد – اما رای ما بیاعتبار خواهد بود، درست مانند مشروعیت شما و ادعای شما برای نمایندگی طبقه کارگر.
بار دیگر، تقویت سرمایه آلمان از مسیر جنگ میگذرد. و همه احزابی که به عنوان گزینه وارد بازی میشوند در خدمت این دستور کار هستند. آیا راه رسیدن به صلح در اوکراین یا در خاورمیانه از طریق تولید تسلیحات و مهمات بیشتر است؟
آیا برای متوقف کردن «آلترناتیو برای آلمان» ما باید به «سوسیال دموکراتها» یا «سبزها» رای بدهیم؟
تفاوت بین این احزاب، که از «آلترناتیو برای آلمان» فقط در موضوع مهاجرت لولو میسازند چیست؟
سرمایهگذاری بیشتر در تولید تسلیحات، سرمایهگذاری بیشتر در هزینههای نظامی – اما در عین حال خدمات عمومی، مزایای اجتماعی، بهداشت و آموزش کمتر. افزایش دو یورویی حداقل دستمزد، در حالی که دستمزدهای خالص هماکنون کمتر از سال قبل است، چگونه میتواند یک وعده انتخاباتی باشد؟
«سبزها» که بیش از هر حزب دیگری برای تسلیحات پول میخواهند، دیگر نمیتوانند با ضد-میلیتاریسم مردم را فریب دهند. سیاست خارجی تحت پوشش فمینیسم اکنون در آنالنا بائربوک، که احمد شراع از دست دادن با او خودداری کرده است، تبلور یافته است.
«حزب چپ» (Die Linke) بر روی کاغذ همه چیز را طلب میکند و مخالف همه چیز است. اما یک چیز هست که با آن مخالفت نمیکند: نظام سرمایهداری و طبقه سرمایهدار!
زمانی که در آلمان دولت تشکیل شد، لیبرالها در ترکیه ستایش از دموکراسی آلمان را به آسمان بلند کردند. تکرار میکنیم: چیزی به نام سرمایهداری خوب وجود ندارد، در گذشته وجود نداشته و در آینده نیز وجود نخواهد داشت. هر کس که غیر از این فکر میکند باید به ائتلاف چند-صدایی امروزی «سبزها»، «سوسیال دموکراتها» و «لیبرالها» نگاهی بیندازد.
«ائتلاف زارا واگنکنشت» (BSW) که به عنوان یک نیروی چپ تجلیل میشود، چیزی غیر از ترکیبی از عناصر برنامههای همه این احزاب نیست. این ائتلاف از هویت کمونیستی و چپ سابق خود هر جا که به نفع آن است استفاده میکند و فقط به عنوان گزینهای در برابر راست عمل میکند.
زحمتکشان مجبور نیستند دولتی را انتخاب کنند که همان ویژگیهای دولت کنونی- ضدیت با طبقه کارگر و جنگطلبی- را خواهد داشت. این انتخاب نیست، تحمیل است.
حتی اگر روش آنها تغییر کند، وجه مشترک همه این احزاب، به طور ضمنی یا صریح، این است که بازو در بازوی طبقه حاکم، طبقه سرمایهدار حرکت میکنند.
وظیفه آنها برداشتن مانع از سر راه طبقه حاکم است – و این مانع طبقه کارگر است. در شرایط کنونی، هر سیاست، هر تصمیمی که برای تضمین تداوم نظام اتخاذ شود، فقط جنگ و فقر را برای طبقه کارگر به همراه خواهد داشت.
در آلمان که طبقه کارگر قوی دارد، مبارزه کارگری نیز باید تقویت شود. طبقه کارگر – هم کارگران آلمانی و هم کارگران مهاجر – در محاصره غارتگران، به مثابه یک کل تاریخ خود را بیاد خواهند آورد و بپا برخواهند خاست.
بنابراین، ما از همه رایدهندگان میخواهیم که در ۲۳ فوریه به پای صندوقهای رای بروند و از حق رای خود استفاده کنند – اما یک رای باطل به صندوق بیندازند تا صریحاً بگویند: «ما اعتراض داریم!»