● «قوز بالا قوز، بند ۳۳ بیانیه کازان است، که در آن کشورهای بریکس+ به جای رسیدگی به علت بیثباتی و ناامنی جهانی، یعنی اسرائیل، قطعنامهای را تصویب کردند که بر اهمیت تضمین اعمال حقوق و آزادی کشتیرانی برای کشتیهای همه دولتها در دریای سرخ و تنگه باب المندب مطابق با قوانین بینالمللی تاکید میکند.»
● «دریای سرخ یک مسیر مهم تجارت بینالمللی برای کالا و انرژی است. وضعیت متشنج در دریای سرخ به منافع مشترک کشورهای جهان آسیب میرساند. از زمان وقوع بحران دریای سرخ، چین برای کاهش تنشها، ارتباط نزدیک با همه طرفهای درگیر را حفظ کرده و تلاشهای پیشگیرانهای انجام داده است. چین همواره خواستار پایان دادن به حملات به کشتیهای غیرنظامی شده و از طرفهای مربوطه خواسته است در راستای حفاظت مشترک از امنیت آبراه دربای سرخ از تشدید وضعیت متشنج در دریای سرخ اجتناب نمایند. اگر ایالات متحده برای ارتقای مشترک حل مسالمتآمیز بحران دریای سرخ مایل به همکاری با چین است، پیام آن، بدون لحن تحریکپذیر یا مبهم، بهتر دریافت خواهد شد.»
● «رهبران بر حمایت خود از «شورای رهبری ریاست جمهوری» در یمن به ریاست عالیجناب دکتر رشاد العلیمی تاکید کردند، و ابراز امیدواری نمودند که یک راهحل سیاسی مطابق با ابتکار شورای همکاری خلیج [فارس] و سازوکار اجرایی آن، نتایج «کنفرانس گفتگوی ملی یمن» و قطعنامه ۲۲۱۶ شورای امنیت حاصل شود. آنها از همه طرفهای یمنی خواستند که فوراً مذاکرات مستقیم را تحت نظارت سازمان ملل آغاز کنند، و به ادامه آتشبس پایبند باشند، و از نیازهای بشردوستانه، امدادی و توسعهای مردم یمن حمایت کنند، و رهبران همه حملات تروریستی انجام شده توسط شبه نظامیان حوثی به اهداف غیرنظامی در پادشاهی عربستان سعودی، امارات متحده عربی، داخل کشور یمن و در آبراهها و مسیرهای کشتیرانی بینالمللی را محکوم کردند، و از همه کشورها خواستند در مقابله با این اقدامات همکاری نمایند و از تحریم تسلیحاتی تصریح شده در قطعنامههای ۲۲۱۶ و ۲۶۲۴ شورای امنیت پیروی نمایند.»
***
تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: هدف، نشریه حزب کمونیست سوئد
۴ ژانویه ۲۰۲۵
حملات شورشیان حوثی در دریای سرخ ۷ میلیارد دلار برای مصر زیان داشته است
به گزارش «تاس»، به دلیل افزایش حملات شورشیان حوثی به کشتیهای غیرنظامی و تجاری در دریای سرخ، درآمد مصر از کانال سوئز در سال جاری بیش از ۷ میلیارد دلار کاهش یافته است.
در سال مالی گذشته، درآمد کانال سوئز از ۱۰ میلیارد دلار سال ماقبل آن، به ۳ میلیارد کاهش یافت. این کاهش عمدتاً به این دلیل است که بسیاری از شرکتهای کشتیرانی از ترس حملات از کانال عبور نمیکنند. وزارت امور خارجه مصر میگوید این کشور ماهانه حدود ۶۰۰ میلیون دلار به دلیل بحران دریای سرخ از دست می دهد و مجموع خسارات آن هم اکنون ۸ میلیارد دلار تخمین زده میشود.
تهدیدات تجارت جهانی
حملات مکرر به کشتیها نه تنها حجم ترافیک از طریق کانال را کاهش داده است بلکه تجارت جهانی را نیز تهدید کرده است. کانال سوئز مانند کانال پاناما به عنوان یکی از مهمترین مسیرهای تجاری جهان نقش استراتژیک ایفا میکند. با افزایش ناامنی در دریای سرخ، بخش لجستیک جهانی تحت تاثیر منفی قرار گرفته است و آسیبپذیری این مسیرهای تجاری مهم را بیستر نشان میدهد.
پیامدهای ژئوپلیتیک
بحران دریای سرخ نشان میدهد که درگیریهای منطقهای چگونه میتواند پیامدهای اقتصادی جهانی داشته باشد. کانال سوئز، که برای اقتصاد مصر حیاتی است، به یک نقطه کانونی استراتژیک تبدیل شده است که در آن، به دلیل برخورد منافع بلوکهیا امپریاسلتی مختلف، امنیت و تجارت با هم برخورد میکنند. وضعیت نشان میدهد که کل نظام امپریالیستی واقعاً چقدر شکننده است و تضادهای حاد فزاینده چه پیامدهایی میتوانند داشته باشند.