تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
یکشنبه، ۱۰ اسفند ۱۴۰۴
منبع: «چپ» (soL)
نویسنده: برکای کمال اوناوغلو
شنبه، ۲۸ فوریه ۲۰۲۶
عروسکهای خیمهشببازی ، بمبها و ایران
حاکمیت… سالها، به عنوان اساسیترین اصل حقوق بینالملل توصیف میشد. امروز، بار دیگر میبینیم که این اصل به محض برخورد با منافع مراکز امپریالیستی، از بین میرود. بمباران گسترده ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران در صبح ۲۸ فوریه، جدیدترین نمونه از این است. پس از ماهها تقویت نظامی و محاصره دیپلماتیک، ایالات متحده و اسرائیل خاک ایران را هدف قرار دادند. بیایید با این جمله شروع کنیم که جملاتی که با «اما ایران…» شروع میشوند، معنای خود را از دست دادهاند. آنچه امروز باید مورد بحث قرار دهیم، سیاستهای هیچ دولت خاصی نیست، بلکه ضرورت متوقف نمودن و دفع کردن حملات بیپروای باندهای صهیونیستی-امپریالیستی است.
مدتهاست که تحریمهای سنگینی با هدف خفه کردن اقتصادی ایران اعمال شده است. طبق دادههای وزارت خزانهداری ایالات متحده، تعداد تحریمهای اعمال شده علیه ایران به هزاران مورد میرسد؛ در بخشهای انرژی، مالی و حملونقل، ایران تقریباً به طور کامل از سیستم جهانی کنار گذاشته شده است. هدف، کاهش چشمگیر صادرات نفت در طول سالها؛ قطع ارتباط ایران با تجارت جهانی از طریق حذف از سیستم سوئیفت، تحریمهای بانکی و تحریمهای ثانویه بود. به طور خلاصه، حتی قبل از پرواز هواپیماهای جنگی، یک جنگ اقتصادی در جریان بود. اکنون، اقداماتی برای تکمیل این محاصره با خشونت نظامی مستقیم انجام شده است.
این موضوع فقط به ایران محدود نمیشود. در قرن بیستویکم، امپریالیسم به دنبال محو کردن مرزها برای گسترش سلطه خود بر بازار است. سرمایه سیال است، پایگاههای نظامی دائمیاند، تحریمها بیحد و مرزند… اما وقتی صحبت از اراده مردم میشود، «جامعه بینالمللی» ناگهان خود را در چایگاهی میبیند که قدرت مداخله دارد. از طریق دولتهای ضعیف، وابسته و دستنشانده، کشورهای منطقه یکی پس از دیگری به صف میشوند و عملاً سیال میشوند. دیروز، حمله به عراق با دروغ «سلاحهای کشتار جمعی» توجیه شد، میلیونها نفر آواره شدند و صدها هزار نفر جان خود را از دست دادند. امروز، روایتهای مشابهی تحت عناوین مختلف دوباره مطرح میشوند.
علاوه بر بمبها، عروسکهای خیمهشببازی نیز وجود دارند. همانطور که ماریا ماچادو در ونزوئلا آشکارا تملق واشنگتن را میگوید، رضا پهلوی، در مورد ایران، به راحتی و بدون هیچ تردیدی همان نقش یک پیمانکار فرعیِ مشتاق را بر عهده میگیرد. این چهرهها که سرنوشت مردم خود را به برنامههای قدرتهای خارجی گره میزنند، هیچ هدفی جز تبدیل شدن به پستترین و نفرتانگیزترین ابزار امپریالیسم ندارند. این یک انتخاب سیاسی معمولی نیست، بلکه یک جنایت تاریخی علیه شرافت انسانی است. چه نوع سیاستی میتواند مشروعیتبخشِ به موضوع مذاکره قرار دادن حاکمیت باشد؟
نظام سرمایهداری-امپریالیستی همچنان به تولید جنگ ادامه میدهد. پیشبینی میشود هزینههای نظامی جهانی تا سال ۲۰۲۵ از ۲ تریلیون دلار فراتر رود. در حالی که سود انحصارات تسلیحاتی به صورت تصاعدی افزایش مییابد، زندگی یک کودک در میدانهای نبرد رو به گسترش، با بمبارانی که تنها چند ثانیه طول میکشد، تاریک میشود. دهها هزار نفر در غزه جان خود را از دست دادهاند. حمله به ایران نیز مملو از عواقب ویرانگر مشابهی است. آیا هدف میتواند صرفاً متوقف کردن برنامه هستهای جاری باشد؟ آنها میخواهند موازنههای قدرت منطقهای را تغییر شکل دهند، کنترل مسیرهای انرژی و خطوط تجاری را به دست گیرند و هر کشوری را که «اطاعت نمیکند» مرعوب نمایند.
امروز، خطر اصلی برای جهان، این تجاوز جنایتکارانه است که از واشنگتن و تلآویو سرچشمه میگیرد. کسانی که سعی میکنند بمباران را با گفتن اینکه «اما در ایران هم مشکلاتی وجود دارد» توجیه کنند، ناخواسته در این جنایات سنگین شریک جرم هستند، و اصل حاکمیت را تضعیف میکنند. آنها از پیشبینی عواقب تلاش برای «اصلاح» ساختار سیاسی داخلی یک کشور با بمب ناتوانند. تاریخ پر از نمونههای بیشماری از این دست است. مداخله امپریالیستی هرگز هیچ مردمی را آزاد نکرده است. برعکس، وابستگی، ویرانی و تکهتکه شدن فرقهای یا قومی را عمیقتر کرده است.
امروز، مردم ایران که در تهران، تبریز و شیراز زندگی میکنند، در موقعیتی هستند که نه تنها از سرزمین خود، بلکه از شرافت همه مردم جهان نیز دفاع میکنند. در طول تاریخ، مردم ایران از محاصرههای بسیاری، از کودتا گرفته تا تحریم، پیروز بیرون آمدهاند. آنها مداخله خارجی سال ۱۹۵۳ و جنگ ویرانگر هشت ساله را تجربه کردهاند. مردم ایران مردمی هستند که دوستان خود را از دشمنانشان تشخیص میدهند و در برابر امپریالیسم و صهیونیسم هوشیارند.
آری، ما با ایدئولوژیی روبهرو هستیم که معتقد است حق دارد جهان را بر اساس «اخلاق» خود شکل بدهد. اما ما میدانیم که نه بمبها و نه عروسکهای خیمهشببازی نمیتوانند آینده بشریت را تصاحب کنند. امپریالیسم شکستناپذیر نیست. جهان ما، آینده ما، انسانیت ما را نمیتوان تسلیم این پروژههای تاریک کرد. امروز، همبستگی با مردم ایران، لازمه انسان بودن است. این دوره تاریک خواهد گذشت و ما با سرهای برافراشته به روزهای امیدوارکننده و زیبا خواهیم رسید. این نه وحشیگری بیحد و مرز امپریالیسم، بلکه مبارزه میهنپرستان و سوسیالیستها است، که پیروز خواهد شد.
https://haber.sol.org.tr/yazarlar/berkay-kemal-onoglu/kuklalar-bombalar-ve-iran-406997