تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
جمعه، ۱۶ آیان ۱۴۰۴
منبع: «چپ» (soL)
چهارشنبه، ۵ نوامبر ۲۰۲۵
پیروزی ممدانی، باخت جمهوریخواهان: مسائل طبقاتی در ایالات متحده حادتر میشوند
جهان درباره زهران ممدانی، که در انتخابات محلی نیویورک، ایالات متحده پیروز شد، صحبت میکند.
این نامزد متولد اوگاندا و مهاجر، در انتخابات شهرداری نیویورک در سال ۲۰۲۵ با اکثریت قاطع پیروز شد و نشان دهنده یک تغییر اساسی نه تنها در شهر، بلکه در سیاست آمریکا نیز هست.
برخلاف ادعاهای دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، ممدانی کمونیست نیست. برنامه او بر راهحلهای درون نظام، و نه یک رویکرد انقلابی، متمرکز است. علاوه بر این، نتایج انتخابات نشان میدهد که تلاشهای مبارزات انتخاباتی او برای رسیدگی به شکاف طبقاتی ژرف در ایالات متحده، مورد توجه عموم قرار گرفته است.
با این حال، نتایج همچنین نشان داد که سیاستهای جمهوریخواهان، که خشم فقرا را به جای هدایت علیه سرمایه به سمت مهاجران متمرکز میکند، حمایت از این حزب را تضعیف کرده است. کورتیس اسلیوا، نامزد جمهوریخواه، تنها ۷.۲ درصد آرا را به دست آورد که کمتر از پیشبینی نظرسنجیها بود. این همچنین به این دلیل بود که صندوق آرا به نفع اندرو کومو، رهبر حزب دموکرات، متمرکز شده بود تا از پیروزی ممدانی جلوگیری شود.
به یک معنا، این نتایج ثابت میکند که بخشی از مردم آمریکا، علیرغم تلاشهای دولت ترامپ و جناح «میانهرو» حزب دموکرات برای جلوگیری از آن، پذیرای رویکرد رادیکالتر به سیاست هستند.
در همین حال، دموکراتها در انتخابات فرمانداری نیوجرسی و ویرجینیا نیز پیروز شدند. جمهوریخواهان در این ایالتها شاهد کاهش بیشتر سهم آرای خود بودند. همهپرسی انتخاباتی کالیفرنیا نیز با قاطعیت به نفع دموکراتها به پایان رسید.
کارزار ممدانی بر نابرابری درآمد متمرکز بود
قابل توجهترین جنبه ممدانی در طول مبارزات انتخاباتی، تأکید او بر مسائل طبقاتی و حمایتش از فلسطین در برابر نسلکشی اسرائیل بود. پیامهای همبستگی او علیه فقر، به ویژه در شهری که با بحرانهای متعددی دست و پنجه نرم میکند، برجسته بود.
هزینههای مسکن، مراقبتهای بهداشتی و آموزش در ایالات متحده به نقطهای رسیده است که حتی طبقه متوسط را نیز تحت فشار قرار میدهد. این موضوع توسط افراد شاغل در شهرهای بزرگی مانند نیویورک به شدت احساس میشود.
اجاره خانه در این شهر اکنون بیش از نیمی از حقوق یک فرد را تشکیل میدهد. بیمه درمانی به یک کالای لوکس تبدیل شده است و بدهی دانشجویی در سطحی است که نمیتوان آن را در طول عمر بازپرداخت کرد.
بحران فزاینده مسکن در نیویورک، کلانشهری که در سالهای اخیر تشدید شده است، ملموسترین دلیل برای طغیان ممدانی بود.
کارگران، مهاجران و جوانان دیگر نمیتوانند در نیویورک، جایی که میانگین اجاره بها از حقوقها بیشتر است، زندگی کنند. ممدانی کارزار خود را بر اساس همین فشار اجتماعی بنا کرد و بر موارد زیر تأکید کرد:
«اجاره بها، آمد و رفت و خدمات اساسی تجملات نیست؛ حق زندگی است»
این شعار، همراه با پیشنهادهای ملموسی مانند «آمد و رفت رایگان»، «تثبیت اجاره بها» و «گسترش مسکن عمومی»، حمایت جوانان، مهاجران، مستاجران و کارگران یقه سفیدِ به طور فزاینده فقیر را به خود جلب کرده است.
از سوی دیگر، تمام پیشنهادهای شهردار جدید که به این مشکلات «سیستمی» میپردازند، ذاتاً سیستمی است. ممدانی کارزار خود را با برنامهای اداره کرد که میتوان آن را در شرایط کشور ما «سوسیال دموکراتیک» دانست.
در واقع، علیرغم انگ «کمونیستی» که ممدانی را احاطه کرده است، و خود ترامپ نیز در تلاش برای پرورش آن بوده است، چهرههایی مانند باراک اوباما، رئیسجمهور سابق آمریکا و جورج سوروس، سفتهباز مشهور، نیز پس از آشکار شدن پیروزی احتمالی ممدانی، حمایت خود را از این سیاستمدار متولد اوگاندا ابراز کردند.
هواداران ممدانی در جریان یک تجمع انتخاباتی
«تفکیک نسل: «نه برای بقا، بلکه برای همزیستی»
قویترین حمایت از ممدانی در انتخابات از سوی جوانان ۱۸ تا ۳۵ ساله بود.
کارزار ممدانی که شامل فراخوانهایی برای همبستگی بود، در این نسل بسیار مؤثر بود، نسلی که تمام جنبههای زندگی پر از بدهی، ناامنی و وجودی بیآینده را که توسط نئولیبرالیسم ایجاد شده است، تجربه کرده است.
جملهای که ممدانی در طول کارزار نامزدی خود بیان کرد، هم در خیابانها و هم در رسانههای اجتماعی بسیار محبوب شد:
«مبارزه ما برای بقا نیست، برای با هم زیستن است.»
جمهوریخواهان در ویرجینیا و نیوجرسی نیز شکست خوردند
در همین حال، دیروز انتخابات فرمانداری در ویرجینیا و نیوجرسی برگزار شد. دموکراتها در هر دو ایالت با اختلاف زیادی پیروز شدند. ابیگیل اسپانبرگر با ۵۷ درصد آرا در ویرجینیا و میکی شریل با ۵۶ درصد آرا در نیوجرسی پیروز شدند. این نشان دهنده کاهش سهم آرای جمهوریخواهان در هر دو ایالت در مقایسه با انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته است. فرمانداری ویرجینیا از جمهوریخواهان به دموکراتها رسید.
در همین حال، همهپرسی در مورد نقشه انتخاباتی در کالیفرنیا برگزار شد. رأی «بله» ۶۴.۷ درصدی، طرحی را برای ترسیم مجدد نقشه کنگره ایالت به نفع حزب دموکرات تصویب کرد.
کاهش قابل توجه آرای جمهوریخواهان نشان میدهد که سیاستهای دیرینه حزب جمهوریخواه، که در ترامپ تجسم یافته است، اکنون در تلاش برای پنهان کردن بحرانهای اساسی است. این نشان میدهد که لفاظیهای ترامپ که بر «خصومت با مهاجران، جرم و مالیات» متمرکز بود، اکنون در مواجهه با افزایش هزینههای زندگی در حال فروپاشی است.
در حالی که نسخههای جمهوریخواهان در مواجهه با بحرانهای اقتصادی، انرژی و سلامت اعتبار خود را از دست میدهند، ایده ممدانی مبنی بر «اقتصاد همبستگی، نه مالیات» در میان مردم پاسخ واقعبینانهتری پیدا میکند.
او همچنین شکافهای درون حزب دموکرات را آشکار کرد
ظهور ممدانی همچنین شکاف ساختاری درون حزب دموکرات را آشکار کرده است.
این حزب مدتهاست که تحت سلطه «میانهروها»، جناحی نزدیک به وال استریت، با حمایت سرمایه خصوصی و خودخوانده «میانهرو» بوده است. اندرو کومو، فرماندار سابق نیویورک، که نامزدی خود را به عنوان یک نامزد مستقل اعلام کرد، یکی از کسانی بود که این جناح حزب را نمایندگی میکرد. کومو در طول مبارزات انتخاباتی مرتباً ممدانی را هدف قرار میداد.
از سوی دیگر، جناحی که ممدانی نماینده آن است، خود را «سوسیالیست دموکرات» توصیف میکند و طرفدار «تحول مردمی» در درون حزب است.
با نمایندگی از این خط، کارزار مردمی و شعارهای ضد-دستگاه ممدانی به سرعت حمایت نسل جوان و کارگران را به دست آورد. پس از موفقیت اولیه، حمایت اعضای کلیدی دستگاه نیز به ممدانی معطوف شد.
از سوی دیگر، جناح «میانهرو» ابراز نگرانی میکند که حمایت ممدانی از فلسطین و رویکرد طبقاتی او به مسائل میتواند پایگاه اصلی حزب دموکرات را از او دور کند.
اندرو کومو (چپ) و زهران ممدانی، نامزدهای انتخابات، در جریان مناظره شهرداری در شهر نیویورک در ۱۶ اکتبر با هم دست میدهند.
اگرچه برنامه ممدانی انقلابی نیست، اما پیروزی او در انتخابات نشاندهنده گسستی است که به ظهور مسائل طبقاتی در مرکز سیاست ایالات متحده مشروعیت میبخشد.