اخبار روز
٢۵ مهر ١٣۹٣
کنفدراسیون جهانی اتحادیههای آزاد کارگری:
در مذاکرات هستهای موضوع حقوق بشر موردنظر قرار گیرد
اخبار روز: کنفدراسیون جهانی اتحادیههای آزاد کارگری از کشورهای ۵+۱ خواست در مذاکرات خود با ایران موضوع حقوق بشر و حقوق کارگران را درنظر بگیرند. متن نامه کنفدراسیون به شرح زیر است:
نمایندگان کشورهای ۵+۱، در وین برای مذاکره با دولت ایران در رابطه با موضوع هسته ای ایران دیدار دارند. اما بسیار جالب خواهد بود که توجه خود را فراتر از موضوع هستهای مطرح کنند. ما با نمایندگان این اجلاس تماس گرفته و درخواست تمرکزدر مورد حقوق بشر به طور کلی و حقوق کارگران بطور خاص را داریم .
همانطور که توسط گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در ایران اشاره شده است، وضعیت حقوق بشر در ایران وخیم است. همانند مخالفان سیاسی، اقلیت های مذهبی و قومی، کارگران نیز فشار زیادی را متحمل می شوند و از وضعیت نگران کننده حقوق بشر در ایران نگران هستند.
١- در ایران، حق سازماندهی، تظاهرات و اعتصاب ممنوع میباشند. کارگرانی که برای این حقوق خود تلاش میکنند، بلافاصله اخراج میشوند. به بسیاری از سازماندهندگان، برچسب آشوبگر، جاسوس، توطئهگر و شورشی زده میشود و بر این اساس مجازات میشوند. علاوه بر این، تعداد زیادی از فعالان کارگری با اتهامات جنایی متهم و به دادگاههای فرمایشی فرستاده میشوند. بسیاری از روزنامهنگاران، معلمان و دیگر فعالان اجتماعی، با احکام سنگینی در زندانها بسر میبرند و یا در زندانها در انتظار تصمیم دادگاههای نهایی در مورد محکومیت خود هستند. حداقل ۱۷۰۰ تن از فعالان اجتماعی به علت فعالیت در راستای رعایت پیمان جهانی حقوق بشر و فعالیت کارگری در حال حاضر زندانی میباشند و اعدامها بیشتر از دوران گذشته، همچنان ادامه دارند.
٢- صنایع بزرگ و کلیدی به طور فزایندهای نظامی و امنیتی شدهاند. در واقع روابط صنعتی صحیح اصلاً وجود ندارد.
٣- در کمیته کنترل دستمزد که حداقل دستمزد برای کارگران را تعیین میکند، کارگران نماینده واقعی ندارند و این نقض آشکار حقوق کارگران است. وضعیت اقتصادی کارگران واقعاً نگران کننده است، در سال گذشته، ۴۵ درصد تورم در کالاها و بخش خدمات مصرف کننده وجود داشت. برای خدمات اساسی، کالاهای مورد نیاز و مواد غذایی روزانه، مانند غلات، لبنیات، گوشت قرمز و سفید، نرخ تورم خیلی بالاتر از این رقم بوده است. کارگران ایران در آلونکهای محلههای فقیرنشین زندگی میکنند. در نتیجه سیاست ممنوعیت حضور نمایندگان واقعی کارگران در کمیتههای کنترل دستمزد، فشار زندگی بر گرده کارگران بیشتر می شود. ارزش دستمزد متوسط یا دستمزد واقعی کارگران ۴۵ درصد نسبت به سال گذشته کاهش یافته است و در حال حاضر به ۳۰٪ دستمزد واقعی رسیده است.
۴- امروز یکی از مهمترین مسائل پیش روی کارگران ایران، عدم پرداخت دستمزدهای آنان در ازای کار انجام شده است. اعتراض کارگران بیکار و تظاهرات کارگرانی که حقوق خود را از شش ماه تا چهارده ماه دریافت نکرده اند، هر روز دیده میشود. پرداخت دستمزدهای کارگران در هر چند ماه به یک بار به یک رویه در پروژههای بزرگ تبدیل شده است. در چنین پروژههایی، یک اقدام طبیعی دسته جمعی برای دریافت دستمزد عقب افتاده، اعتراض و اعتصاب است که معمولاً به پرداخت بخشی از دستمزدهای عقب افتاده و اخراج رهبران کارگران منجر میشود. شمار زیادی از کارگران که خواستار دستمزد عقب افتاده خود بودند، بیکار شدهاند و در لیستهای سیاه اشتغال قرار گرفته اند. آنان شانس خود را برای یافتن کار دوباره، از دست دادهاند. این امر منجر به درد و رنج بسیار زیادی برای کارگران و خانوادههای آنها میشود. حضور امنیتی و ایجاد جو پلیسی در محل کار بسیار چشمگیر است. با وجود تمام سیاستهای ضد کارگری و سرکوبگرانه، آنان همچنان برای دریافت به موقع حقوق خود مبارزه میکنند.
۵- تبعیض جنسیتی بسیار گسترده و تبعیض قومی در محل کار هنوز هم ادامه دارد. به گفته منابع قابل اعتماد و مستقل، دستمزد زنان، به ویژه در کارگاههای کوچک، تنها در حدود یک سوم دستمزد مردان، برای کار مشابه میباشد. همچنین، برخی از کارگران مهاجر، به ویژه کارگران افغان، دستمزد بسیار کمی دریافت میکنند. از سوی دیگر، در پروژههای نفت، کارگران خارجی چندین برابر بیشتر از کارگران محلی حقوق دریافت میکنند. دولت سیاستهای تبعیض آمیز را ترویج و فعالیتهای صلح آمیز جنبش حقوق زنان در ایران را با سرکوب پاسخ میدهد.
۶- بخش قابل توجهی از کارگران که در کارگاههایی کمتر از۱۰ کارگر کار میکنند، از مزایای حداقلی قانون کار، که برخی حفاظتها را از کارگران میکند، محرومند. در واقع، کارفرمایان به تبعیض علیه کارگران ادامه میدهند. در عمل، برای این کارگران که بخش بزرگی از نیروی کار را تشکیل میدهند هیچ حفاظتی در نظر گرفته نشده است. گزارشها نشان میدهند که بیش از ۷۰ درصد از کارگران ایرانی در قراردادهای موقت کار، بدون امنیت شغلی کار میکنند.
۷- آموزش و پرورش و بهداشت و درمان در ایران هر روز بیشتر و بیشتر برای کارگران، غیر قابل دسترس میشود. به گزارش منابع موثق، بیش از سه میلیون کودک از تحصیل در ایران باز ماندهاند که بیش از یک میلیون آنان، کودکان کارگر میباشند. ایران بالاترین میزان کار کودکان در جهان را دارد و پیشبینی میشود که در مدت کوتاهی گسترش یابد.
در خلال مذاکرات، ۵+۱ باید از این فرصت منحصر به فرد استفاده کرد و به رهبران ایران برای احترام به حقوق بشر و رعایت حقوق کارگران، اعمال قدرت بیشتری شود.