تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

۱۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۲

افسانه جیره خواران امپریالیسم- صهیونیسم درباره حمایت مالی اسرائیل از حماس

 

یکی از ترفندهای امپریالیستی-صهیونیستی برای کاستن از اهمیت تاریخی حماسه ۷ اکتبر جنبش مقامت فلسطین، طرح پرسش «بودجه حماس از کجا تأمین می‌شود؟» و ارائه پاسخ‌های خود به آن است. طیف جیره‌خواران فارسی زبان امپریالیسم-صهیونیسم، در شرایط ادامه نسل‌کشی در نوار غزه، با استناد به تبلیغات بخش فارسی رادیو فردا، بی‌.بی.سی، صدای آلمان و غیره، این دروغ را که گویا اسرائیل و شخص نتانیاهو بودجه مالی حماس را تأمین کرده‌اند، وسیعاً تبلیغ نموده و از این طریق نیز، به وظیفه خود در برابر اربابان خویش عمل می‌کنند.

بودجه مالی حماس پس از پیروزی آن در انتخابات سال ۲۰۰۷ در نوار غزه، تا پیش از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ از پنج منبع تأمین ‌شده است، که چهار منبع آن نتیجه مستقیم و غیرمستقیم تعهدات اسرائیل در چهارچوب قراردادهای پیمان اسلو، و توافق اعلام آتش‌بس بین اسرائیل و حماس پس از جنگ ۲۰۱۷ است، که رویهم‎رفته ۲٫۵-۲ میلیارد دلار در سال را تشکیل می‌دهند. این چهار منبع عبارتند از:

نخست، بودجه تشکیلات خودگردان فلسطین برای نوار غزه: پس از پیروزی انتخاباتی حماس در سال ۲۰۰۷ و تشکیل دولت آن، تشکیلات خودگردان فلسطین در کرانه باختری خود را موظف یافت که حدود یک میلیارد دلار بودجه سالانه تشکیلات خودگردان برای نوار غزه را در اختبار دولت حماس قرار دهد.

این مبلغ که از طریق نظام بانکی و تحت نظارت اسرائیل به نوار غزه منتقل شده است، حقوق حدود ۴۰ هزار کارمند شاغل و بازنشسته دولت غزه، و برخی از مخارج اجتماعی را می‌پردازد. تشکیلات خودگردان فلسطین هم‌چنین برای تأمین هزینه خدمات آبرسانی، برق و درمان نواز غزه، که توسط اسرائیل تأمین می‌شوند، سالانه میلیون‌ها دلار به اسرائیل می‌پردازد.

دوم، پول از قطر: کل کمک مالی قطر به نوار غزه حدود ۴۰۰ میلون دلار در سال تخمین زده می‌شود. این پول در گذشته در چمدان از قطر به غزه منتقل می‌شد، اما اخیراً انتقال آن تحت نظات سازمان ملل متحد، و با توافق اسرائیل صورت می‌گرفت.

از این پول برای پرداخت‌های رفاهی، تأمین بخشی از حقوق کارمندان نظامی و غیرنظامی دولت حماس، هزینه‌های دولتی، مانند تأمین سوخت برای نیروگاه برق غزه استفاده می‌شد. قطر هزینه کردن این پول برای خریدهای نظامی را منع کرده است.

سوم، عوارض گمرکی و مالیات‌ها‌: بخش قابل توجهی از درآمد مالی حماس از جمع‌آوری عوارض گمرگی و مالیات‌ها تأمین می‌شود. این‌ها شامل وضع عوارض گمرکی و مالیات بالا بر واردات از مصر از طریق گذرگاه رفح، و هم‌چنین «مالیات» بر کالاهای قاچاق می‌شوند. در گذشته، قاچاقچیان از طریق تونل‌های موجود در مرز نوار غزه با مصر فعالیت می‌کردند.

پس از آن‌که مصری‌ها تونل‌ها را تخریب کردند، قاچاق از راه‌های گوناگون، هرچند در مقیاس کوچک‌تر، ادامه یافت. بخش قابل‌توجهی از کالاهایی که از طریق گذرگاه رفح وارد می‌شوند، اقلامی هستند که «مولفه مالیاتی» بالایی دارند (سوخت، سیگار و غیره). همه این مالیات‌ها به حماس تعلق می‌گیرند، زیرا حماس بر این مسیر کنترل مطلق دارد.

چهارم، عوارض گمرکی و مالیات‌ها‌ بر واردات از اسرائیل: حماس هم‌چنین مالیات، عوارض گمرکی و پرداخت‌های گوناگونی را بر واردات از اسرائیل، از طریق گذرگاه کرم شالوم وارد، وضع می‌کند. در مجموع، این دو منبع «درآمد مالیاتی» از گذرگاه رفح با مصر و گذرگاه کرم شالوم با ایرائیل، دومین مؤلفه بزرگ تأمین مالی دولت حماس – حدود نیم میلیارد دلار در سال – را تشکیل می‌دهند.

پنجم، کمک ایران، و هواداران حماس در سراسر جهان: تخمین میزان این وجوه که به روش‌های پیچیده منتقل می‌شوند دشوار است. بخشی از این کمک‌ها بهشکل تجهیزات نظامی قاچاق به غزه است، و بخشی نیز به صورت نقدی از طریق صرافی‌ها منتقل می‌شود. این منابع گوناگون احتمالاً بالغ بر چند صد میلیون دلار در سال می‌شوند، که تقریباً همه آن‌ها برای تجهیزات نظامی و دیگر مصارف نظامی اختصاص می‌یابند.

خلاصه: ارقام واقعی و تخمین‌های غیرمغرضانه نشان می‌دهند که دو-سوم بودجه حماس از طريق تشکیلات خودگردان فلسطین، و با موافقت یا رضایت اسرائیل منتقل می‌شود. با درنظر گرفتن کمک قطر، می‌توان دید که تقریباً کل درآمد مالی حماس با موافقت یا رضایت اسرائیل به دست دولت حماس می‌رسد.

آیا اسرائیل گزینه دیگری غیر از موافقت و رضایت داشت یا خواهد داشت؟ همانطور که در بالا اشاره شد، اسرائیل در چهارچوب توافق‌های پیمان اسلو، و مذاکرات سال ۲۰۱۷ اسرائیل-حماس با میانجیگری دولت اوباما، مجبور به گردن نهادن به آن موافقت و آن رضایت شد. توافق با ارسال کمک قطر بیش‌تری ترفندی است برای افزایش نفوذ ارتجاع عرب و رژیم‌های «صلح ابراهیم» بر جنبش رهایی‌بخش فلسطین، و ایحاد مصونیت برای این رژیم‌ها در برابر آتشفشان خشم توده‌های عرب است.

تنها راه خشکاندن منابع مالی حماس، ادامه نسل‌کشی تا النکبه دوم، حذف کامل حماس، از بین بردن هرگونه امکان صلح شرافتمندانه و پایدار، و اجرای کامل طرح امپریالیسم-صهیونیسم برای خلق فلسطین است.

جیره‌خواران امپریالیسم- صهیونیسم با واژگون نشان دادن فاکت‌ها، و دامن زدن به افسانه پرورش حماس بوسیله دشمن صهیونیست، عملاً به اجرای این طرح شیطانی کمک می‌کنند.

***

اخبار روز

پنج‌شنبه، ۲۳ آذر ۱۴۰۲

چرا نتانیاهو به قطر اجازه داد میلیون‌ها دلار کمک مالی برای حماس بفرستد؟

 

پس از حمله ۱۵ مهر گروه افراطی حماس به شهرها و شهرک‌های اسرائیلی، قطر به‌دلیل ارسال میلیون‌ها دلار به‌عنوان کمک به نوار غزه تحت حاکمیت حماس هدف انتقادهای شدید برخی مقام‌های اسرائیلی قرار گرفت.

بنا بر گزارش مفصلی که شبکه آمریکایی سی‌ان‌ان منتشر کرد، این انتقادها در حالی است که این کمک‌ها با موافقت دولت اسرائیل و تحت نظارت بنیامین نتانیاهو رئیس این دولت به نوار غزه می‌رسید.

از سویی، محمد الخلیفی، وزیر مشاور در امور خارجه قطر، در مصاحبه با شبکه سی‌ان‌ان تأکید کرد که «تعهدات خود را تغییر نخواهیم داد و به ارائه کمک به خواهران و برادران‌ فلسطینی‌مان به‌شکلی منظم، همان‌طور که تا کنون انجام دادیم، ادامه خواهیم داد».

میلیون‌ها دلار از قطر به غزه

پس از درگیری‌های سال ۲۰۱۷ در نوار غزه میان نیروهای تشکیلات خودگردان فلسطینی و حماس که به بیرون راندن نیروهای تشکیلات از این باریکه منجر شد، تشکیلات خودگردان تصمیم گرفت پرداخت حقوق کارمندان دولتی در غزه را متوقف کند.

پس از این تحولات در سال ۲۰۱۸ قطر پرداخت ماهانه حدود ۱۵ میلیون دلار به نوار غزه را آغاز کرد. بنا بر گزارش‌های متعدد ازجمله گزارشی که اخیراً شبکه سی‌ان‌ان منتشر کرد، این پول‌ها با چمدان ابتدا به اسرائیل و سپس به نوار غزه می‌رسید.

تشکیلات خودگردان فلسطینی از ابتدا با این اقدام اعلام مخالفت کرد. در مقابل این مخالفت‌ها، گروه افراطی حماس که در فهرست تروریستی آمریکا و اروپا قرار دارد، گفت که از این پول‌ها برای پرداخت حقوق کارمندان دولتی و فراهم کردن خدمات پزشکی استفاده می‌شود.

اوت سال ۲۰۱۸ دولت اسرائیل به ریاست بنیامین نتانیاهو با ارسال پول از قطر به نوار غزه تحت حاکمیت حماس موافقت کرد. همان هنگام بنیامین نتانیاهو به‌خاطر این سیاست در معرض انتقادهایی از سوی ائتلاف دولتی قرار گرفت؛ سیاستی که «رفتار بسیار نرم» با حماس توصیف شد. اما نتانیاهو موافقت دولتش را با این اقدام این‌گونه توجیه کرد که «با هماهنگی کارشناسان امنیتی و با هدف بازگرداندن آرامش به شهرک‌های اسرائیلی در جنوب کشور و جلوگیری از فاجعه انسانی در نوار غزه صورت می‌گیرد».

کمک به حماس با هدف جلوگیری از برپایی کشور فلسطینی

گزارش‌های متعدد اسرائیلی و بین‌المللی حکایت از آن دارد که نتانیاهو از راه رساندن کمک‌های مالی قطر به نوار غزه در پی آن بود تا «گروه حماس را به‌عنوان قدرتی موازی تشکیلات خودگردان فلسطینی حفظ کند تا از این راه مانع تشکیل دولت مستقل فلسطینی شود».

اما برخی مسئولان تشکیلات فلسطینی می‌گویند که نتانیاهو به‌دنبال «گسترش شکاف میان فلسطینی‌ها» بود.

از سویی، عاموس گیلعاد، از مسئولان بلندپایۀ سابق وزارت دفاع اسرائیل، به شبکۀ سی‌ان‌ان گفته است «نتانیاهو از طرحی حمایت کرد که مورد تأیید جامعه اطلاعاتی اسرائیل نبود». به‌گفتۀ گیلعاد، «برخی معتقد بودند که این طرح حاکمیت فلسطینی را تضعیف می‌کند و یک توهم هم وجود داشت که می‌توان حماس را با کمک‌ مالی رام کرد».

۱۵ مهر گذشته گروه حماس شهرها و شهرک‌های جنوب اسرائیل را در اقدامی غافلگیرکننده هدف حمله قرار داد. در آن حمله بیش از ۱۲۰۰ نفر که اکثرشان غیر نظامی بودند کشته شدند و حدود ۲۵۰ نفر نیز به گروگان گرفته شدند.

در واکنش به این حمله، اسرائیل با هدف اعلام‌شدۀ «از میان برداشتن حماس»، حملات هوایی به نوار غزه را آغاز کرد؛ حملاتی که چند هفته بعد با عملیات زمینی همراه شد. به‌گفتۀ سازمان‌های پزشکی فلسطینی، این حملات در دو ماه نخست بیش از ۱۸ کشته برجا گذاشته که اکثرشان غیر نظامی ازجمله کودکان بوده‌اند.

در مورد توافق نتانیاهو با قطر برای ارسال پول به غزه، شلومو بروم، معاون مشاور امنیت ملی پیشین اسرائیل، در مصاحبه با روزنامۀ آمریکایی نیویورک تایمز گفته است که «توافق نتانیاهو با قطر برای ارسال پول به حماس به او کمک کرد تا از مذاکرات برای برپایی کشور فلسطینی پرهیز کند».

به‌گفته آقای بروم، «شکاف و اختلاف میان فلسطینی‌ها به نتانیاهو برای ترویج روایتش، که می‌گوید هیچ شریکی برای صلح میان فلسطینی‌ها وجود ندارد، کمک کرد و از این راه از فشارها برای ورود به مذاکراتی که به برپایی کشور مستقل فلسطینی بینجامد، کاست».

نفتالی بنت، نخست‌وزیر اسبق اسرائیل، هم به شبکه سی‌ان‌ان گفته است پس از آن‌که سال‌ها به عنوان وزیر آموزش نگرانی‌های خود را در دولت ابراز می‌کرد، با رسیدن به ریاست دولت در سال ۲۰۲۱،‌ تصمیم گرفت روند رسیدن پول به غزه را متوقف کند، با این استدلال که «چرا به آن‌ها پول برسانیم؟ تا با آن ما را بکشند؟»

نتانیاهو در معرض انتقادها

در این میان، مارتین اندیک، سفیر سابق آمریکا در اسرائیل، بنیامین نتانیاهو را «خطری آشکار» برای کشورش توصیف کرده و خوستار استعفای او «پیش از وارد آوردن زیان بیشتر به اسرائیل» شده است.

آقای اندیک در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «اصرار نتانیاهو برای ماندن در قدرت به هر بهایی خطری آشکار برای اسرائیل است.»

در واکنش به انتقادها، بنیامین نتانیاهو اتهام‌های مبتنی بر این‌که «با هدف ایجاد اختلاف میان فلسطینی‌ها و تقسیم آن‌ها به اردوگاه‌های سیاسی رقیب اجازه داد قطر به حماس کمک مالی کند» را رد کرد و این سخنان را «ادعاهای سخیف» خواند.

نتانیاهو در مصاحبه با اکسل سپرینگر گفت: «این یک دروغ بزرگ است که من می‌خواستم حماس را توانمند کنم… اگر بخواهی حماس را توانمند کنی، سه بار با آن نمی‌جنگی و عملیات بزرگی علیه آن راه نمی‌اندازی.»

عاموس گیلعاد، از مسئولان سابق وزارت دفاع اسرائیل، در مصاحبه با شبکه سی‌ان‌ان همچنین با تأکید بر این‌که «از مخالفان ارسال پول برای حماس» بوده، این موضوع را «اشتباهی فاجعه‌بار» خوانده و گفته است پول‌های قطر «به حماس کمک کرد تا سلطه امنیتی خود را بر نوار غزه مستحکم کند. این پول‌ها برای حماس مانند اکسیژن بود».

منبع: رادیو فردا

***

عدالت: هم‌چنین نگاه کنید به:

● «پول حماس دقیقاً از کجا می‌آید؟»، بی‌بی.سی، ۹ نوامبر ۲۰۲۳

● «منابع مالی حماس از کجا تامین می‌شود؟»، یورونیوز ، ۱۸ اکتبر ۲۰۲۳

● «حماس پول‌هایش را از کجا به دست می‌آورد؟»، صدای آلمان، ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳