تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

منبع: فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری
۵ ژوئن ۲۰۲۴

بیانیه فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری به مناسبت روزجهانی محیط زیست

 

پنجم ژوئن از سوی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی محیط زیست نامگذاری شده است. فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری به نمایندگی بیش از ۱۰۵ میلیون کارگر در ۱۳۳ کشور در سراسر جهان، همواره در خط مقدم دفاع از حقوق کارگران بوده است. ما پیوسته برای شرایط کاری بهتر، دستمزد عادلانه و امنیت اجتماعی برای همه کارگران مبارزه کرده‌ایم. با این حال، ما درک می‌کنیم که این حقوق و مزایا را نمی‌توان از سلامت سیاره ما جدا کرد. بحران زیست-محیطی فقط یک موضوع اکولوژیک نیست. این یک موضوع کارگری است؛ یک موضوع انسانی است

فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری یک پیشینه طولانی در مبارزه برای پیشرفت اجتماعی و استانداردهای بهتر زندگی دارد. ما این مبارزه را برای حفظ محیط زیست خود گسترش می‌دهیم. ما بر این باوریم که یک جهان عاری از جنگ و بی-عدالتی اجتماعی، یک جهان عاری از تخریب محیط زیست است.

ما در زمانی زندگی می‌کنیم که سیاره ما با چالش‌های زیست-محیطی بی‌سابقه ای روبه‌رو است. از تغییرات اقلیمی گرفته تا جنگل‌زدایی، از آلودگی هوا تا کمبود آب، این مسائل زیست-محیطی تهدید قابل توجهی برای معیشت کارگران در سراسر جهان بشمار می‌آیند.

یک مثال گویا این است که تقریباً همه کودکان در سراسر جهان (۹۹٪) حداقل تحت تأثیر یکی از عوامل اقلیمی و مخاطرات محیط-زیستی، اضطراب و نگرانی‌هایی مانند امواج گرما، توفان، طغیان رودخانه‌ها، سیل ساحلی، کمبود آب، بیماری‌های مسری، آلودگی هوا، آلودگی سرب قرار دارند، در حالی‌که به گفته یونیسف صدها میلیون کودک تحت تأثیر ۵ عامل بحران زیست-محیطی بسر می‌برند.

فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری و جنبش صنفی طبقاتی همواره یکی از اولویت‌های خود را مسائل زیست-محیطی قرار داده است. از یک سو، کارگران و اقشار مردمی هیچ انگیزه و علاقه مادی به استثمار ننگین طبیعت و زوال محیط اجتماعی و کاری ندارند، و از سوی دیگر، کارگران، دهقانان، مردم عادی، و مردم هستند که در معرض پیامدهای منفی گوناگون در محیط ناشی از تولید فاقد نظارت سرمایه‌داری قرار دارند و محافظت نمی‌شوند. مردم عادی، مردم فقیر و اقشار مردمی هر کشور هستند که بر اثر هوای آلوده مسموم می‌شوند و می‌میرند، در زباله‌ها دفن می‌شوند، در سیل و توفان غرق می‌شوند، در آتش‌سوزی و گرما می‌سوزند، با محرومیت اجتماعی، فقر و شرایط بد زندگی و کار روبه‌رو هستند. بر اساس گزارش سازمان جهانی کار، فقیرترین و کم‌تر توسعه‌یافته‌ترین کشورها – یعنی کشورهایی که مسئولیت کم‌تری در ایجاد مشکل دارند – بیش‌تر با بدترین تأثیرات مواجه هستند. (سازمان جهانی کار، «مجله بین‌المللی تحقیقات کار»، ۲۰۲۰، جلد ۲، شماره ۲).

تضاد بین صاحبان ابزار تولید و کارگران، و هم‌چنین توسعه فاقد نظارت و نامتوازن سرمایه‌داری، به ویژه سرمایه‌داری انحصاری، همه نابرابری‌ها و تضادهای دائمی را عمیق‌تر می‌کند، در حالی‌که، نابرابری‌های جدید ظاهر و انباشت می‌شوند. اقتصاد سرمایه‌داری فاقد نظارت، به ویژه پس از انقلاب صنعتی، باعث وخامت محیط زندگی و کار کارگران در تمام سطوح (کاری، اجتماعی، فیزیکی و تکنولوژیک) شده است. اکثر اکوسیستم‌ها به دلیل استفاده بی‌رویه از منابع طبیعی و استثمار نیروی کار، در راستای هدف اصلی سودورزی و نتیجه اصلی انباشت سرمایه در دست عده معدودی، اغلب به طور غیرقابل برگشت، مورد استثمار بیش از حد و آلودگی قرار گرفته‌اند.

فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری به هیچ اقدامی که در درون سرمایه‌داری برای محدود نمودن تغییرات اقلیمی بتواند‌ و باید انجام شود کم بها نمی‌دهد، اما در عین حال آن‌را در ابعاد مناسب خود قرار می‌دهد و راه‌حل را در الغای علت اصلی آن، روابط تولید سرمایه‌داری می‌یابد. راه‌حل، توسعه سرمایه‌داری جدید با شرایط «سبز» نیست، بلکه رهایی از الگوی هولناک توسعه سرمایه‌داری و ساختن یک جامعه عاری از انگیزه سودوزی در تولید و استثمار انسان و طبیعت است.

https://www.wftucentral.org/wftu-on-the-world-environment-day/