تارنگاشت عدالت – دوۀ سوم

منبع: «902.gr»، پایگاه خبری حزب کمونیست یونان
چهارشنبه، ۲۵ ژوئن ۲۰۲۵

«تمام زندگی من در کنار توست»

کنسرت بزرگ برای میکیس تئودوراکیس در ۲۵ ژوئن از طرف حزب کمونیست یونان و خانواده‌ او

کنسرت تاریخی در کالیمارماروس

تا زمانی که «رویاها سرخ شوند» – ویدئویی که در کنسرت تاریخی نمایش داده شد (ویدئو)*

 

چهره آشنای میکیس بر روی صفحه نمایش ظاهر می‌شود. میکیس‌های هنر، مقاومت، مبارزات مردمی. عکس‌هایی از زندگی او، تصاویری از دوران کودکی و اوایل جوانی‌اش، تصاویری با خانواده و دوستانش. و سپس تصاویری از دسامبر ۱۹۴۴ وجود دارد، زمانی که جوانی جای خود را به مسئولیت و وظیفه، انگیزه و عطش می‌دهد. زمانی که کار میکیس‌های بزرگ ما برای همیشه با مردمی که مبارزه می‌کنند، قهرمانانه می‌جنگند و سر خود را بالا می‌گیرند، پیوند خورده است.

او خودش سال‌ها بعد اعلام کرد: می‌خواهم روی قبرم نوشته شود «نیرد در دسامبر ». در این ویدئو می‌شنویم که «سپیده‌دم بر فراز کوه‌ها می‌درخشد، دشمن غرش می‌کند، آزادی در راه است. به آن‌ها ضربه بزنید، برادران، محکم ضربه بزنید، وقتی مردم ما حمله می‌کنند، زمین و زمان می‌لرزد» و پسر لاغر اندامی که نت‌های پیانو را می‌نوازد، جای خود را به مرد جوانی با نگاه آتشین می‌دهد که به همراه دیگر زندانیان در تبعیدگاه‌ها حضور دارد، جایی که او برخی از آهنگ‌های مورد علاقه مردم ما را که بارها خوانده‌اند، نوشته است.

استاد میکس دستانش را باز می‌کند و قاب‌هایی که یکی پس از دیگری می‌آیند، در هم تنیده می‌شوند و شخصیت جاودانه‌ی اثر او را که از طریق مسیر متنوع خالق شکل گرفته است، می‌بافند و در مواجهه با انواع ظلم و ستم، همواره با حقوق مردم، با سمت درست تاریخ، قد علم می‌کنند.

همکاری‌هایی از مسیر خلاقانه‌اش، کنسرت‌های بزرگ آهنگساز فولکلور در یونان و خارج از کشور، حضور او در تمام لحظات مبارزه طبقاتی، همیشه در گردهمایی‌ها و رویدادهای حزب کمونیست یونان. میکیس در کنار فلوراکیس، فیدل، ریتسوس، لوئیزوس، کاتراکیس و بسیاری دیگر… اکتبر ۱۹۸۳ یکی از نکات برجسته بود. زمانی که در مسکو نشان لنین را به او اهدا کردند، و او گفت که به عنوان یک موسیقیدان و یک مبارز، یک سرباز ساده در ارتش عظیم و شکست‌ناپذیر مردم عادی که مصمم به دفاع از آفرینش‌ها و تمدن بشر به هر قیمتی هستند، آن‌جا ایستاده است. برای جلوگیری از تبدیل سیاره زیبای ما به توده‌ای بی‌شکل از ویرانه‌ها توسط امپریالیست‌های نئو-بربر. این به‌هنگام‌ترین پیام امروز است، زمانی که مردم در خاورمیانه در آتش می‌سوزند.

بسیاری از هنرمندان بزرگی که با او همکاری داشته‌اند، روی پرده سینما نیز ظاهر می‌شوند. ابتدا باید از چه کسانی نام ببریم… گریگوریس بیتیکوتسیس، آنتونیس کالوجیانیس، ماریا دیمیتریادی، پطروس پاندیس…

او در پایان، در حالی که در میان رفقایش نشسته و همچنان ما را با آهنگ‌هایش همراهی می‌کند، به ما می‌گوید: «من قوی‌ترین و زیباترین سال‌هایم را در صفوف حزب کمونیست یونان گذراندم» تا این‌که «رویاها سرخ می‌شوند» زیرا «ما محکم بر روی این خاک آغشته به خون قدم می‌گذاریم. بر روی این خاک که مال آن‌هاست و مال ماست. و ما آهنگ‌هایمان را می‌خوانیم، آهنگ‌هایی که مال آن‌ها و مال ماست.»

* این ویدئو از گزیده‌هایی که توسط آرشیو اسگوراکیس ارائه شده است، استفاده می‌کند.

https://www.902.gr/eidisi/politiki/396624/mehri-na-kokkinisoyn-ta-oneira-vinteo-poy-provlithike-stin-istoriki-synaylia