تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

منبع: شبکه همبستگی (SolidNet)
۵ مه  ۲۰۲۴

بیانیه شورای سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگران روسیه

 

در ۲۳ آوریل، میخائیل میشوستین، نخست‌وزیر، مدال درجه یک استولیپین را به گنادی زیوگانف، رهبر حزب کمونیست فدراسیون روسیه اعطاء کرد. احتمالاً، نخست‌وزیر از این طریق می‌خواست در سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین برای زیوگانف کار خوبی انجام دهد. یادآور می‌شویم که این دومین جایزه از این دست است. در سال ۲۰۱۹، دیمیتری مدودف، رهبر «حزب روسیه متحد» و نخست‌وزیر وقت، مدال درجه دو استولیپین را به زیوگانف اعطا کرد. اکنون گنادی آندریویچ دارنده کامل مدال استولیپین شده است.

زیوگانف: مدودف استعفا بده، مرگ بر رژیم ضدمردمی، دست‌ها از گرودونین کوتاه!

مدودف: آره، آره پدر بزرگ. تکون نخور، چون ممکنه ناخواسته سوزن مدال را به تنت فرو کنم!

حتی آن زمان در سال۲۰۱۹، عمل رهبر حزب کمونیست فدراسیون روسیه، که این جایزه را با قدردانی پذیرفت، باعث سوء تفاهم و خشم همه هواداران افکار کمونیستی در روسیه شد. اما به نظر می‌رسد که این داستان چیزی به گنادی زیوگانف نیاموخت. این‌بار او اظهار داشت که از این واقعیت که پیوتر استولیپین، نخست‌وزیر امپراتوری روسیه، زمانی یکی از مخالفان سیاسی اصلی و سرکوبگر حزب بلشویک بود، شرمنده نیست. زیوگانف حتی گفت که استولیپین را «می‌توان یک چهره نسبتاً مترقی تلقی نمود.»

ما صرفاً می‌گوییم که گنادی آندریویچ زیوگانف دوباره هواداران حزب کمونیست فدراسیون روسیه را فریب می‌دهد. ولادیمیر ایلیچ لنین، پیوتر استولیپین را که دادگاه‌های نظامی را برای انقلابیون براه انداخت و به لطف او تاریخ روسیه با مفاهیمی مانند «کالسکه استولیپین» و «کراوات استولیپین» غنی شد – بطور مستقیم و موجز «جلاد ارشد» نامید.

ما می‌توانیم به رهبر حزب کمونیست فدراسیون روسیه دو نقل‌قول دیگر از لنین را، که ممکن است آن‌ها را نشنیده باشد، یادآور شویم:

«استولیپین پوگرومیست [همه کُش] خود را برای پست وزارت دقیقاً به شیوه‌ای آماده کرد که فقط فرمانداران تزاری می‌توانستند آماده کنند: با شکنجه دهقانان، سازمان‌دهی قتل‌عام‌ها، و توانایی پوشاندن این “شیوه” آسیایی با ظاهر و عبارات، حالات و ژست‌های جعلی به‌عنوان “اروپایی”.»

«استولیپین فقط نماینده دیکتاتوری زمینداران فئودال نیست. محدود کردن خود به چنین توصیفی به معنای نفهمیدن مطلق ماهیت و معنای “دوره استولیپین” است. استولیپین وزیر دورانی است که در سراسر بورژوازی لیبرال، تا بورژوازی کادت، روحیه ضدانقلابی حاکم بود، زمانی که مالکان فئودال می‌توانستند بر چنین روحیه‌ای تکیه کنند و تکیه می‌کردند و «پیشنهادهای» (دستی و قلبی) به رهبران این بورژوازی ارائه می‌نمودند، و حتی در “چپ”ترین این رهبران “آپوزیسیون اعلیخصرت» را می‌توان دید…»*

حتی یک کلمه، نه در لنین و نه در بلشویک‌ها، درباره «مترقی بودن» استولیپین مالک سِرف، مرتجع، جلاد ارشد پیدا نمی‌شود. بنابراین، یک‌بار دیگر می‌گوییم که رفتار رهبر حزب کمونیست فدراسیون روسیه باعث بی‌اعتباری جنبش کمونیستی در روسیه می‌شود.

علاوه بر این، اعضای عادی حزب کمونیست فدراسیون روسیه بار دیگر توسط رهبری خود در موقعیت احمقانه قرار گرفتند. پس از این مدال، شخص چگونه می‌تواند دولت بورژوازی و نمایندگان مشخص آن‌را محکوم کند؟ چگونه می‌تواند درباره فعالیت‌های حزب بلشویک، درباره انقلاب، درباره لنین صحبت کند؟ به هر حال، مخالفان سیاسی ما می‌توانند به یاد بیاورند که زیوگانف دو مدال استولیپین را از دولت بورژوازی دریافت کرد و این مرتجع، دشمن هر جنبش انقلابی و بلشویک‌ها را «مترقی» خواند!

اکنون وقت آن رسیده است که یا حزب کمونیست فدراسیون روسیه نام خود را با واقعیت تطبیق دهد، زیرا در این مورد غیرممکن است «کمونیست» نامیده شود، یا اعضای عادی حزب کمونیست فدراسیون روسیه باید از رهبر خود بطلبند به طور علنی مدال‌هایی را که دریافت کرده است بازگرداند.

علاوه بر این، یک دلیل بسیار جدی برای این وجود دارد. به یاد بیاوریم که در ماه مارس سال جاری، گنادی آندریویچ زیوگانف، رهبر کمیته مرکزی حزب کمونیست فدراسیون روسیه، یک نامه سرگشاده به ولادیمیر ولادیمیرویچ پوتین، رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه ارسال کرد، که در آن، از جمله، از رئیس‌جمهور خواسته بود این بار در روز پیروزی، مقبره لنین را نپوشاند. با این حال ، مقبره دوباره از چشمان شرکت‌کنندگان در تعطیلات پنهان شده است؛ قرار نیست هیچ‌کس به نظر گنادی زیوگانف گوش بدهد. استمالت او حتی در این موضوع جداگانه هم هیچ سودی نداشت.

آیا زمان آن نرسیده است که حداقل یک اقدام اساسی انجام دهید؟ خوب، اگر جایزه استولیپین را رد نمی‌کنید، کارت عضویت شماره دو حزب را به پیوتر آرکادیویچ استولیپین بدهید (زیوگانف کارت شماره یک را به نام لنین امضاء کرد) و به تمام جهان اعلام کنید که آرزوهای ولادیمیر پوتین برآورده شده است.

در سال ۱۹۹۹ در کتاب «شخص اول»** در یک مصاحبه با پوتین خواندیم:

«به نظر من در روابط با کمونیست‌ها دو راه وجود دارد. آن‌ها از هر فرصتی برای تبدیل شدن به یک حزب پارلمانی مدرن به معنای اروپایی کلمه برخوردارند… کمونیست‌ها تنها حزب بزرگ، واقعاً بزرگ با پایگاه اجتماعی، اما با “سوسک‌های” ایدئولوژیک … (مبارزه طبقاتی، انقلاب، دیکتاتوری پرولتاریا، مصادره و ملی کردن- ویرایش) هستند. کمونیست‌ها یا رئوس برنامه خود را تغییر خواهند داد، و سپس یک حزب چپ بزرگ، تکرار می‌کنم، از نوع اروپایی خواهند شد، یا قادر نحواهند بود این را انجام دهند و سپس پایگاه اجتماعی خود را که طبیعتاً کاهش می‌یابد از دست خواهند داد و به تدریج از عرصه سیاسی ناپدید خواهند شد.»

پوتین در پاسخ به پرسش خبرنگار که «آن‌ها خودشان به سختی چنین فکر می‌کنند؟» گفت:

«مهم نیست این چقدر غیرمنتظره به نظر می‌رسد، همه این‌را می‌فهمند. و به نظر من، در حال آماده شدن برای تغییر هستند. اما امروز آن‌ها از انجام این می‌ترسند، زیرا رأی‌دهندگان آن‌ها آن‌را خیانت می‌دانند. اما در این‌جا بسیار مهم است که لحظه – چه زمان، تا چه حد و چقدر باید خود را تغییر داد- را از دست نداد.»

به نظر می‌رسد که حزب کمونیست فدراسیون روسیه تاکنون بیش از اندازه کافی تغییر کرده است. فرسایش مرز انقلاب با دریافت مدال جلاد ارشد ادامه یافت! توجه داشته باشید که مدال‌ها همیشه برای شایستگی‌های خاصی ساخته می‌شوند. در مقابل چه کسانی، به چه کسانی مدال می‌دهند؟ در اینمورد در برابر بورژوازی، در برابر دیکتاتوری بورژوازی در روسیه. و برای چه، زیوگانف برای کدام شایستگی مدال می‌گیرد؟ بله، دقیقاً برای سیاست سازشکارانه‌ای که او و حزب کمونیست فدراسیون روسیه دنبال می‌کنند، برای موضع وفاداری به همه موضوعات سیاست بورژوازی دولت.

بنابراین، این ارزیابی از کار کل حزب است، نه فقط از کار یک رئیس. اما حزب کمونیست فدراسیون روسیه تغییر نام نخواهد داد ، این کاملاً روشن است و توسط لنین توضیح داده شد، او خاطرنشان کرد که احزاب اپورتونیست هرگز به طور کامل به سمت راست حرکت نمی‌کنند، بورژوازی به آن‌ها اجازه انجام این‌را نمی‌دهد، زیرا در این‌صورت انقلابیون واقعی می‌توانند به جای آن‌ها ظهور کنند. بنابراین، از دیدگاه علوم سیاسی، عملکرد اپورتونیست‌های مدرن تقلید مقاومت در برابر سرمایه‌داری، دور نگه داشتن توده‌های کارگر از مشارکت خودشان در مبارزه است. و حزب کمونیست فدراسیون روسیه، به ویژه فراکسیون پارلمانی، این‌را به خوبی انجام می‌دهد. بی دلیل نیست که اخیراً، در ۲ آوریل، پس از شنیدن گزارش نخست‌وزیر میشوستین در دوما، ویاچسلاو ولودین، رئیس دومای ایالتی، علناً در یک جلسه عمومی اظهار داشت: «مادام که افرادی مانند گنادی آندریویچ را در مناطق، در رهبران جناح‌های آپوزیسیون داریم، کشور از انقلاب نمی‌ترسد.»

یک بار دیگر لازم است بگوییم که مهم‌ترین چیز برای کمونیست‌های واقعی در دوره ارتجاع کنونی پایبندی به اصول، یعنی ماهیت انقلابی حزب خود و وفاداری به اصول و میراث تاریخی بلشویک‌ها است.

یا لنین یا استولیپین، اما گزینه سومی وجود ندارد!

۲ مه ۲۰۲۴

http://www.solidnet.org/article/Russian-CWP–00003.-/

——————————————————————————–

توضیحات عدالت:

* برای منابع دو نقل‌قول از لنین در باره استولیپین به نشانی‌های زیر مراجعه نمایید:

۱- لنین، «استولیپین و انقلاب»:

https://www.marxists.org/archive/lenin/works/1911/oct/18.htm

۲- لنین، «مسأله سیاست ارضی (کلی) دولت کنونی»:

https://www.marxists.org/archive/lenin/works/1913/jun/07.htm

* برای اطلاعات بیش‌تر درباره آرزوهای پوتین برای کمونیست‌های روسیه و سراسر جهان به برگردان فارسی کتاب «شخص اول» مراجعه نمایید: