تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: چپ (soL)، پایگاه خبری حزب کمونیست ترکیه
نویسنده: ارکان نالچچی
شنبه، ۲۶ اکتبر ۲۰۲۴
اجلاس بریکس در کازان به چه معنا بود؟
اجلاس سالانه بریکس، چند روز پیش، در روزهای ۲۴-۲۲ اکتبر در کازان روسیه برگزار شد. در این مقاله سعی میکنیم به این پرسش پاسخ دهیم که «اجلاس بریکس کازان به چه معنا بود؟»
ممکن است مفاهیم و نتایج زیادی وجود داشته باشد، اما مهمترین آنها این است که آخرین اجلاس سران بریکس یکبار دیگر نشان داد که چگونه در بحران هژمونی امپریالیستی، فرش از زیر پای امپریالیسم غربی کشیده میشود.
سال گذشته دیوان کیفری بینالمللی، که یکی از ابزارهای امپریالیسم غربی است، تصمیم به دستگیری و محاکمه پوتین برای جنگ اوکرائین گرفت. این شرورانی که کل سرمایهگذاریهای روسیه در بانکهای غربی را تصاحب کردند، در صورت رفتن پوتین به یک سفر بینالمللی میتوانستند او را دستگیر و محاکمه کنند.
با این حال، تفهیم شد که ترور قضایی آنها باطل است، و در اجلاس کازان ۳۶ کشور و ۶ سازمان بینالمللی، که اکثر آنها در بالاترین سطح بودند، حضور داشتند. پوتین با همه رهبرانی که در این نشست حضور داشتند، دیدارهای دوجانبه داشت.
نکته جالب اینکه با وجود همه قیل و قال غرب، دبیرکل سازمان ملل هم در آنجا بود، در نتیحه، آبروی آنگلوساکسون به دَرَک واصل شد!
ما باید قدرت جاذبه ایجاد شده توسط بریکس، بویژه چین را نیز به این اضافه کنیم. علیرغم همه کینهها و خصومتهای موجود بین دولتها، آنها نمیتوانند در اجلاس بریکس شرکت نکنند. به عکس زیر نگاه کنید، روسای جمهور ارمنستان و آذربایجان در کنار هم هستند. اتیوپی و مصر که در آستانه جنگ قرار دارند، وارد عکس خانوادگی شدهاند. ایران و امارات متحده عربی، هند و چین در همین اجلاس حضور دارند.
نمایندگان ۳۶ کشور شرکتکننده در اجلاس سران بریکس که در ۲۴-۲۲ اکتبر ۲۰۲۴ در کازان برگزار شد.
اعضای کلاسیک بریکس، که در سال ۲۰۰۹، درست پس از فروپاشی مالی در ایالات متحده تأسیس شد، چین، روسیه، هند، برزیل و آفریقای جنوبی بودند. ایران، مصر، اتیوپی و امارات متحده عربی از ابتدای سال جاری به عضویت بریکس درآمدند. عربستان سعودی نیز که در همین روند قرار دارد، به دلیل تردیدهای خود هنوز به عضویت آن در نیامده است.
این احلاس با هدف ادغام اعضای جدید در روند برگزار شد و پذیرش اعضای جدید در دستور کار قرار نگرفت. بنابراین، اخبار رسانههای وابسته به امپریالیسم غربی مبنی بر اینکه هند مانع عضویت ترکیه شد، بی ارزش است.
اما، به دلیل علاقه بینالمللی و درخواستهای گسترده برای عضویت، وضعیت «عضو وابسته» تعریف شد و ۱۳ کشور بلاروس، بولیوی، الجزایر، اندونزی، قزاقستان، کوبا، مالزی، نیجریه، ازبکستان، تایلند، ترکیه، اوگاندا، ویتنام به آن اضافه شدند. در میان اینها، ترکیه توجه خاصی را به خود جلب کرد زیرا تنها عضو ناتو است.
کشورهای زیادی نیز وحود دارند که درخواست عضویت دادهاند اما هنوز به عنوان عضو وابسته پذیرفته نشدهاند.
چرا با وجود این همه فشار امپریالیسم غربی، فرش از زیر پای آن کشیده میشود؟
پیش از هر چیز، کشورهای بریکس به یک قدرت اقتصادی بزرگ مبدل شدهاند و مرکز تولید جهان از غرب به شرق منتقل شده است. در سال ۱۹۹۵، سهم کشورهای «گروه ۷» (ایالات متحده آمریکا، کانادا، آلمان، انگلستان، فرانسه، ایتالیا، ژاپن) در تولید جهانی ۴۵ درصد، و سهم پنج کشوری که بعداً عضو بریکس شدند ۱۶ درصد بود. در سال ۲۰۲۳، سهم بریکس به ۳۲ درصد افزیش یافت، در حالیکه سهم «گروه ۷» به ۲۹٫۹ درصد کاهش یافت، و به نظر می رسد این روند با افزایش شکاف ادامه دارد.
این به معنای یک انباشت بزرگ سرمایه در شرق است. یک سوم از انحصارهای فهرست ۵۰۰ شرکت «فوچون گلوبال» متعلق به کشورهای بریکس است.
از نظر سرمایه مالی، نیمی از ذخایر ارزی جهان، و شاید بیشتر، در کشورهای بریکس است.
علاوه بر این، کشورهای بریکس اکثریت جمعیت جهان را در بر میگیرند، که به معنای یک بازار بزرگ است.
بنابراین، دلایل اقتصادی مهمی برای روی آوردن سرمایهها و دولتها به بریکس وجود دارد.
از سوی دیگر، بریکس در مقایسه با امپریالیسم غربی از قدرت ایدئولوژیک قابلتوجهی برخوردار است. از زمانی که اروپاییها قاره آمریکا، مسیرهای دریایی به هند و چین را کشف کردند، بیش از ۵۰۰ سال میگذرد. در این مدت، طبقات حاکم بر این کشورها به شدیدترین وجه باقی جهان را غارت کردهاند، و قتلها و کشتارهای توصفناپذیری را مرتکب شدهاند.
این استثمار جهان و انباشت ثروت در اروپا و آمریکا با نژادپرستی، گستاخی، و سلطه فرهنگ مسیحی نیز همراه بود. امپریالیسم آنگلوساکسون چنان گستاخی دارد که امروز نیز که در حال غرق شدن است نمیتوانند جلوی آن را بگیرد.
آنها با هژمونی نظام مالی خود هر کشوری را که بخواهند تحریم میکنند. محاصرهای که ۶۵ سال بر کوبا تحمیل شده، و محاصره تحمیل شده بر سوریه نیز، جنایت شرمآور علیه بشریت است.
اما، بریکس شامل کشورهایی است که در قرون گذشته استثمار شدند یا نیمه مستعمره بودند. به طور مشخص باید به چین و هند اشاره کرد. هیچ دین مشترک یا برتری یک هویت قومی وجود ندارد. ناسیونالیسم هندو، چینی و روسی هنوز نژادپرستی تولید نکرده است. چین، روسیه و هند در مقایسه با امپریالیسم غربی، از نظر جنایات علیه بشریت، از معصومیت کودکانهای برخوردارند.
بریکس جهانی عادلانهتر و بهتر را به کشورها پیشنهاد میکند. خواستهایی مانند برابری ملتها، نمایندگی برابر در شورای امنیت سازمان ملل متحد و سازمان تجارت جهانی، حذف محدودیتهای اقتصادی اعمال شده توسط ایالات متحده به عنوان ابزار سیاسی و غیره… که یک جاذبه ایدئولوژیک ایجاد میکند.
از سوی دیگر، بیایید به خواست «جهانی عادلانهتر» که از سوی بریکس مطرح میشود، نگاه دقیقتری بیندازیم. جهانی عادلانهتر، اما در واقع، برای طبقات سرمایهدار ملتها.
نتیجتاً، انباشت سرمایه و قدرت تولید در این کشورها با استثمار عمیق نیروی کار همراه است. «برد-برد» رابطه بین طبقات سرمایهدار را توصیف میکند.
به عنوان مثال، در هیچ سند بریکس هیچ گفتمانی درباره ملی شدن وسایل تولید، یا سازماندهی بیشتر طبقات کارگر، و یا اقلاً افزایش دستمزدها وجود ندارد.
اگر غیر از این بود، آیا اردوغان برای پیوستن به بریکس دست و پا میزد؟
ما شاهد یک تغییر تاریخی در هژمونی امپریالیستی هستیم. ما در یک دوره هرج و مرج بزرگ، نه معصوم، که در آن اسلحهها به سمت یکدیگر نشانه میروند، قرار داریم.
طبقات کارگر ملتها به ضعفهای ناشی از این هرج و مرچ تکاندهنده نگاه میکنند و به دنبال قدرت خود هستند.
https://haber.sol.org.tr/yazar/bricsin-kazan-zirvesi-ne-anlama-geldi-395751#google_vignette