فاکتهایی که آقای محمد امیدوار در مصاحبه با «مورنینگ استار» نادیده گرفت
«بهطور خلاصه، برخلاف ادعای “رهبر معظم” خامنهای، این جنبش اعتراضی مردمی نه محصول امپریالیسم آمریکا یا رژیم جنایتکار و نسلکُش اسرائیل، بلکه مبارزهای طبقاتی است. این جنبش پیامد مستقیم سیاستهای اقتصادی نولیبرالی فاجعهبار رژیم سرمایهداری حاکم، همراه با فساد گسترده، ناامنی، و سرکوب فراگیری است که رهبران رژیم و همدستان آنان بر ملت ایران تحمیل کردهاند.» («مصاحبه روزنامه “مورنینگ استار” با رفیق محمد امیدوار»)
***
تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
یکشنبه، ۲۸ دی ۱۴۰۴
منبع: «چپ» (soL)، پایگاه خبری حزب کمونیست ترکیه
یکشنبه، ۱۸ ژانویه ۲۰۲۶
استارلینک و گروههای مسلح: مداخله آمریکا و اسرائیل تا چه حد در اعتراضات ایران نقش داشته است؟
اعتراضاتی که در اواخر دسامبر در ایران آغاز شد و به سرعت در سراسر کشور گسترش یافت، مدتها در رسانههای غربی به عنوان «قیام مردمی ناشی از بحران اقتصادی» معرفی میشد.
اما، شاهدان میدانی، عملکرد زیرساختهای دیجیتال، و اظهارات محافل اطلاعاتی نشان میدهند که این روایت کاستیهای قابل توجهی دارد.
اطلاعات میدانی، که توسط «فایننشال تایمز» گزارش شده است، نشان میدهد که اعتراضات صرفاً تظاهرات گسترده خودجوش نیستند. شاهدانی که با این روزنامه مصاحبه کردند، گروههایی را توصیف میکنند که لباس سیاه پوشیده، به سرعت حرکت میکنند و رفتاری «کماندوگونه» دارند، همزمان در مکانهای مختلف اعمال خشونتآمیز انجام میدهند؛ سطلهای زباله را آتش میزنند و به سرعت به مناطق دیگر میروند.
گفته میشود این گروهها با دخالت بین معترضان مسالمتآمیز و نیروهای امنیتی، هرج و مرج را تشدید کردهاند، و حتی در برخی محلهها مردم را به زور به خیابانها فراخواندهاند. اگرچه «فایننشال تایمز» تأکید میکند که مشخص نیست چه کسی این ساختارها را هدایت میکند، اما خاطرنشان میکند که سازماندهی میدانی را نمیتوان با یک واکنش اعتراضی ساده توضیح داد.
«اعتراضات با استفاده از دستگاههای استارلینک سازماندهی شد»
بُعد دیگری که این تصویر را تکمیل میکند، زیرساخت دیجیتال اعتراضات است. به گفته «نیویورک تایمز»، اختلالات ارتباطی در ایران توسط یک شبکه اینترنتی ماهوارهای که سالها توسط «فعالان» طرفدار غرب آماده شده بود، دور زده شد. از سال ۲۰۲۲، سازمانهای غیردولتی تحت حمایت غرب و «فعالان دیجیتال» که از معافیتهای تحریمی ایالات متحده بهرهمند شدهاند، مخفیانه دستگاههای استارلینک را که توسط شرکت «اسپیسایکس» ایلان ماسک اداره میشود، به ایران قاچاق میکنند. «نیویورک تایمز» مینویسد که در حال حاضر حدود ۵۰ هزار دستگاه استارلینک در کشور وجود دارد و این سیستمها نقش کلیدی در سازماندهی اعتراضات و انتقال تصاویر به جهان خارج دارند.
منابعی که با این روزنامه صحبت کردهاند، اظهار داشتهاند که این روند به وضوح محدود به «ابتکارات فعالان» نیست. گزارش شده است که وزارت امور خارجه ایالات متحده با «اسپیس ایکس» هماهنگ است و دولت بایدن به برخی از سازمانهای غیردولتی در پنهان کردن این سیستمها از نیروهای امنیتی ایران کمک میکند. این واقعیت که استارلینک به صورت رایگان در ایران ارائه میشود و پیامهای آشکار دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، در حمایت از معترضان، انتظارات از «مداخله خارجی» در صحنه را بیش از پیش تقویت کرده است.
تحلیلگر سابق سیا: «قیامها یک عملیات مشترک سیا و موساد بود»
لری جانسون، تحلیلگر سابق «سیا»، نیز درباره وضعیتی مشابه آنچه مطبوعات غربی به طور غیرمستقیم به آن اشاره کردند، صحبت کرد. جانسون در پادکست «قضاوت آزادی» اظهار داشت که هرج و مرج در ایران نه یک قیام مردمی خودجوش است و نه صرفاً نتیجه نارضایتی اقتصادی. این مقام سابق «سیا» اعتراضات را یک عملیات اطلاعاتی میداند که به طور مشترک توسط «سیا» و «موساد» انجام شده و هدف آن ایجاد اعتراضات از طریق سقوط عمدی ارزش پول ایران است.
جانسون استدلال میکند که کاهش ناگهانی ارزش ریال ایران برنامهریزی شده و عمداً برای شعلهور کردن خشم ضد دولتی در خیابانها سازماندهی شده بود. به گفته او، ترمینالهای استارلینک «از آسمان نیفتادند»؛ آنها از طریق شبکههای اطلاعاتی خریداری و در اختیار گروههای ضد دولتی قرار گرفتند. هماهنگی اعتراضات نیز از طریق این زیرساخت تسهیل شد. جانسون ادعا میکند که کردها، بلوچها، آذریها و گروههای مختلف مخالف در داخل ایران در این شبکه سازماندهی شده بودند و درگیریهای خیابانی با سلاح و حمایت مالی هدایت میشدند.
به گفته تحلیلگر سابق «سیا»، سرکوب سریع اعتراضات پس از آنکه ایران سیستمهای استارلینک آن را با پشتیبانی جنگ الکترونیک روسیه غیرفعال کرد، قویترین شاهد برای این فرضیه است. او میگوید وقتی اتصال ماهوارهای قطع شد، توانایی گروههای خیابانی برای هماهنگی از بین رفت و نیروهای امنیتی به سرعت کنترل اوضاع را به دست گرفتند. جانسون استدلال میکند که هدف نهایی این روند مشروعیت بخشیدن به حمله نظامی آمریکا به ایران بود. با این حال، او میگوید که دولت ترامپ به دلیل اختلال در زمانبندی برنامهریزی شده، حمله را به تأخیر انداخت.