تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

‌جمعه، ۲۱ فروردین ۱۴۰۵

اکونومیست: «ترامپ بزرگ‌ترین بازنده جنگ است»

 

ترامپ ممکن است سعی کند آتش‌بس با ایران را «یک پیروزی بزرگ» جلوه دهد، اما طبق تحلیل تند و تیز جدیدی از نشریه «اکونومیست»، او در واقع «بزرگ‌ترین بازنده» این جنگ بوده است؛ جنگی که «سطحی بودن دیدگاه او برای شیوه جدیدی از اعمال قدرت آمریکا» را برملا کرد و محدودیت‌های قدرت نظامی این کشور را به شدت به نمایش گذاشت.

همه جنگ‌ها برنده ندارند، اما هر جنگی دست‌کم یک بازنده دارد؛ و اگر – و این «اگر» بزرگی است – این آتش‌بس به‌معنای پایان جنگ در ایران باشد، بزرگ‌ترین بازنده آن دونالد ترامپ خواهد بود. این تحلیل در ادامه توضیح می‌دهد: «این درگیری اهداف اصلی او از جنگ را به عقب رانده و سطحی‌بودن دیدگاه او برای شیوه جدیدی از اعمال قدرت آمریکا را برملا کرده است. این صلح به‌شدت شکننده است. آمریکا و ایران حتی بر سر این‌که آیا این آتش‌بس شامل لبنان هم می‌شود یا نه، توافق ندارند؛ کشوری که چنان تحت حملات شدید اسرائیل قرار دارد که گویی تهدید علیه آتش‌بس گسترده‌تر، عمدی است. آن‌ها درباره چگونگی بازگشایی تنگه هرمز توسط ایران – که پیش‌شرط آمریکا برای مذاکره است – اختلاف نظر دارند و مواضع مذاکراتی آن‌ها چنان از هم دور است که حتی نمی‌توانند بر سر اینکه آخر هفته در اسلام‌آباد درباره چه طرحی گفتگو کنند، به توافق برسند.

این تحلیل که روز پنج‌شنبه منتشر شد، موضوع را بیشتر کالبدشکافی کرده و استدلال می‌کند که علی‌رغم شکنندگی این آتش‌بسِ مفروض، خودِ ترامپ احتمالاً تمایل زیادی خواهد داشت تا از بازگشت به درگیری اجتناب کند؛ عمدتاً به این دلیل که اکنون برای او کاملاً آشکار شده که هرگز نباید این جنگ را در کنار اسرائیل آغاز می‌کرد.

از سرگیری حملات، دوباره باعث ایجاد «وحشت» در بازارهای جهانی می‌شود که او به‌شدت نگران آن‌هاست و این خطر را دارد که او را شبیه به یک «احمق» جلوه دهد. در حالی که ایران هم انگیزه‌های خاص خود را برای اجتناب از درگیری بیش‌تر دارد، این مقاله استدلال می‌کند که اگر این کشور در حین تلاش برای گرفتن بیشترین امتیازات ممکن در مذاکرات صلح، «بیش از حد از اهرم‌های خود استفاده کند» (زیاده‌روی کند)، احتمالاً جنگ دوباره آغاز خواهد شد.

نشریه اکونومیست ادعای دونالد ترامپ مبنی بر پیروزی در قبال ایران را زیر سؤال برده و آن را در تضاد با عدم پیشرفت در اهداف اصلی، شامل امن‌سازی خاورمیانه، سرنگونی رژیم و توقف برنامه هسته‌ای می‌داند . این تحلیل اشاره دارد که جنگ نه‌تنها موجب تشدید بی‌ثباتی و روی کار آمدن رهبری جدید شده، بلکه احتمالاً خطر تهدیدات هسته‌ای ایران را نیز افزایش داده است

نشریه اکونومیست استدلال می‌کند که تهدیدهای دونالد ترامپ علیه ایران، ضمن نادیده گرفتن اخلاقیات، بازتاب‌دهنده شکست سیاست خارجی آمریکا و ناکارآمدی دیدگاه «حق با قوی‌تر است» است. این تحلیل تاکید دارد که برتری نظامی ایالات متحده، از جمله ادغام هوش مصنوعی، با وجود نمایش قدرت، مشکلات عمیق‌تری را در سیاست‌گذاری این کشور آشکار کرد.

در سطحی عمیق‌تر، اکونومیست می‌گوید ایالات متحده «باید بیش‌تر در مورد آن تأمل کند» زیرا با این موضوع دست و پنجه نرم می‌کند که جنگ ترامپ چقدر بد پیش رفته است.

این مقاله توضیح می‌دهد: «این کشور قبلاً قدرت خود را از طریق پیوند قدرت نظامی با اقتدار اخلاقی به دست می‌آورد. اما وقتی این رئیس‌جمهور تهدید به محو تمدن ایران – نسل‌کشی به هر نام دیگری – می‌کند، با اخلاق طوری رفتار می‌کند که گویی منبع ضعف است. اگرچه برتری نظامی آمریکا در ایران کاملاً نمایان بود – ادغام هوش مصنوعی در عملیات، نجات خلبانان سقوط کرده، دستیابی به برتری با هزینه کم – اما مشکلات عمیقی را نیز آشکار کرد.

این مقاله در  ادامه می‌گوید: «جنگ نشان داد که ارزش قدرت آمریکا به راحتی قابل اغراق است. کارخانه‌های این کشور نمی‌توانند نیروهای مسلح خود را به سرعت کافی تجهیز کنند، در حالی که ایران در جنگی نامتقارن با سلاح‌های محدود جنگید. تستوسترون بیش از حد منجر به قضاوت‌های نادرستی می‌شود که مرگ‌آوری را با پیروزی اشتباه می‌گیرند. قدرت آتش فراگیر بدون استراتژی، قدرت آمریکا را تضعیف می‌کند.»