تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

پنج‌شنبه، ۲۲ آبان ۱۴۰۴

این‌ قیل و قال در حمایت از کدام «چپ» و کدام سیاست است؟

 

در پی اوج‌گیری دوباره حملات رسانه‌ای «چپ موشک کروزی»، که در ظاهر نقد «چپ محور مقاومتی» صورت می‌گیرد، اما عملاً و عیناً در راستای ادامه تهدیدات امپریالیستی-صهیونیستی علیه جبهه مقاومت تضعیف‌شده پس از تغییر رژیم در سوریه، و همزمان با حضور رهبر «هئیت تحریر شام» در کاخ سفید، و آغاز مشارکت رسمی «کمونارهای روژاوا» در حکومت دست‌نشانده سوریه است، گویا چند تن از «نقادان» و مخالفان جبهه مقاومت در داخل کشور مورد بازجویی نهادهای امنیتی قرار گرفته‌اند.

تصویر کامل سیل اعلامیه‌های و شبه-تحلیل‌هایی که در ارتباط با این موضوع جاری شده است را می‌توان در «اخبار روز» دید. ما برای نشان دادن ماهیت واقعی این قیل و قال، در این‌جا به باز-انتشار دو نمونه زیر اکتفا می‌کنیم.

***

جنبش راه سبز

۱ اسفند ۱۳۹۰

حمایت شورای ملی سوریه از راه‌پیمایی ۲۵ بهمن

 

۷۱ نفراز اعضای شورای ملی سوریه با امضای بیانیه ای، حمایت خود را از مبارزه مردم ایران برای دستیابی به آزادی و دموکراسی و راهپیمایی ۲۵ بهمن ابراز داشتند.

به گزارش فیس بوک بیست و پنج بهمن، آنان در این نامه با اشاره به تظاهرات ۲۵ بهمن سال گذشته ایرانیان در حمایت از مبارزه مردم کشورهای عربی نوشتند این موضوع برای همگان اهمیت دارد که مبارزه برای دموکراسی مردم کشورهای خاورمیانه در ارتباط با یکدیگر قرار دارد.

امضاکنندگان بیانیه گفته اند که رژیم های سوریه و ایران طی سال ها با یکدیگر برای سرکوب مردم این دو کشور و بی ثباتی منطقه پیرامون خود همکاری نزدیکی داشته اند.

در این بیانیه آمده است: «۱۴فوریه (۲۵بهمن‌ماه) نخستین سال‌گرد راه‌پیمایی جنبش سبز به حمایت از انقلاب‌های عربی است. ما امضا‌کنندگان این بیانیه، حمایت این جنبش آزادی‌خواه از انقلاب‌های صورت گرفته را ارج می‌نهیم.»

در ادامه این بیانیه تاکید شده است: «نکته مهم برای همه ما در این منطقه اشتراک در مبارزه و آزادی‌خواهی مردم است که ما را به هم نزدیک کرده و ارتباط می‌دهد. حکومت‌های سوریه و ایران در این سال‌ها سعی کرده‌اند تا مردم آزادی‌خواه خود را آزار دهند و منطقه را ناامن کنند. تنها راه موفقیت مردم در این دو کشور این است که با هم هم‌کاری داشته و به آرمان‌های گذشته، حال و آینده یک‌دیگر احترام بگذارند.»

متن بیانیه شورای ملی سوریه در پی آمده است:

Today February the 14th 2012, marks the first anniversary of Iran’s Green Movement’s big rallies in support of the Arab spring. We the undersigned, members in the Syrian National Council would like to extend our thanks and support to the Iranian people in their quest for freedom.
It is important for all of us to know that we share one region and that our struggle and freedoms are connected. The Syrian and Iranian regimes have cooperated very closely throughout the years to oppress their own people and to destabilize the region around them. We believe that the only way that our people can prosper is by cooperation and mutual respect to each other’s past, presence and future aspirations.

Bassam Al-Kuwatli
Zein Al Malazi
Serdar Murad
Mohamed Hazem Faisal
Mouna Moustafa
Shadi Adel AlKhesh
Samir Sattouf
Ahmad Kamel
Alia Mansour
Yara Nseir
Ahmad Hissou
Shaysh Meteb AlMolhem
Murhaf Jouejati
Khaled Saleh
Rasha Khaled
Khaled Kamal
Rasha Qass Yousef
Muhamad Aloush
Osama Kadi
Dima Moussa
Rami Nakhla
Mania Alkhatib
Tawfik Dunia
Rasheed Alkafri
Marah Bukai
Laila Safadi
Bilal Daoud
Louay Safi
Abdulrhman Abbara
Catherine Altalli
Ahmad Altahhan
Salem Abdul Aziz Almuslet
George Gouriye
Mouayad Chozlan
Musef Hilfawi
Habib Saleh
Abdulrrhman Alshardoob
Awad Al Suleiman
Imad Ahmad Al-Naddaf
Fawaz Zakri
Saleh Mubarak
Oussama Chourbaji
Omar Edelbi
Maher Sulaiman AlIssa
Abdulrahman Alhaj
Radef Moustafa
Suliman Alhiraki
Hozan Ibrahim
Mustafa Hamitoglu
Jamal AlWadi
Fraj Alhamoud
Mohammad Al Abdallah
Mohammad Enad Suliman
Thamer Shlash
Assaad Al Achi
Ibrahim Yousef
Omar Shawaf
Fadel Al Salim
Wael Merza
Adib Shishakly
Hammam A. Yousef
George Stifo
Mulhem AlKaeet
Ghassan AlMufleh
Bassam Al Immadi
Hassan Hachimi
Musab Tahan Al Ngemy
Samer El Keilani
Ghalia Kabbani
Jean Abdallah

Haval Al Jaddaan

***

ندای سبز آزادی

تقدیر فعالان ایرانی از شورای ملی سوریه

 

جمعی از کنشگران سیاسی، روزنامه نگاران و فعالان مدنی ایرانی، پیام شورای ملی سوریه به مناسبت بیست‌و‌پنجم بهمن ماه را مورد تقدیر قرار دادند.

متن کامل این بیانیه به شرح ذیل است:

جناب آقای برهان غلیون و سایر اعضای شورای ملی سوریه

با سلام
پیام محبت‌آمیز و امیدوارکننده‌ی شما دوستان بار دیگر پیوند ناگسستنی همه‌ی آزدای‌‌خواهان جهان را به نمایش گذاشت. بسیار خوش‌حالیم که مبارزان خردمند و شجاع سوریه با اشراف نسبت به جدایی کامل مردم ایران از حکومت جائر فعلی، خود را در کنار آزادی‌خواهان رنج دیده‌ی ایران می‌بینند. موجب سربلندی ما است که شما دوستان علی‌رغم تحمل رنج‌های فراوان ناشی از وحشی‌گری بشار اسد و حمایت شرم‌آور جمهوری اسلامی از او، در سال‌گرد حبس رهبران نمادین جنبش سبز و درحالی که آرزوی آن‌ها و همه‌ی مردم ایران برای آزادی دو ملت تونس و مصر محقق شده است، با دوستان ایرانی خود اعلام همراهی نموده‌اید. یقین داریم اعلام همراهی شما امید هم‌وطنان ما برای رسیدن به فردایی که دو ملت سوریه و ایران رهایی از دیکتاتوری را جشن می‌گیرند، افزایش خواهد

فوریه ۲۰۱۲

حامد ابراهیمی نژاد
رامین احمدی
عبدالرضا احمدی
فریدون احمدی
فرشید آذرنیوش
فرشاد آریاش
آرش ازرحیمی
آرنوش ازرحیمی
سیروس (رضا) اشرفپور
امیر حسین اعتمادی
آرش اعلم
بیژن افتخاری
علی افشاری
دنیا اکبری
محمد جواد اکبرین
سارا اکرمی
نوشابه امیری
مهدی امینی
رضا انصاری
شهریار آهی
گلرخ ایرایی
رحیم باجغلی
احمد باطبی
شهلا باور
رضا بایگان
مهران براتی
محمد برزنجه
امیر حسین بلالی
سید علی بنی جمالی
شهلا بهاردوست
باقر پرهام
رامین پرهام
سپیده پورآقایی
لیلی پورزند
امید پور محمد علی
امید توانا
سید علی تاج زاده
محمد تهوری
نیکا جباری
محمد رضا جهان پرور
جواد خادم
امین آئین مهر
محمد پارسی
مجید تمجیدی
محمدعلی توفیقی
رضا جعفریان
بابک جمشیدی
رحمان جوانمردی
(پویا )جهاندار
مسعود چناسی
کاملیا حاج قاسم
جاوید حاج همتی
وحید حبیب پناه
آرام حسامی
ناهید حسینی
آرش حسینی پژوه
مجید حقی
بیژن حکمت
فرزاد حمیدی
آریا خسروی
امین خسروی
مهرداد درویش پور
احمد رافت
سالومه رحیمی
اشکان رضایی
امیر رضایی
ایمان رضایی
کاوه رضائی
پدرام رفعتی
شهرام رفیع زاده
نیما راشدان
امیر رشیدی
درویش رنجبر
میثم رودکی
امین ریاحی
حسن زارع زاده اردشیر
مریم زارع
محسن سازگارا
سپیده سالاروند
لاله سجودی
فواد سجودی فریمانی
سلمان سیما
غزاله سیاه پوش
صادق شجاعی
حسن شریعتمداری
سولماز شریف
مهین شکرالله پور
حسین شهرابی
عباس شیرازی
کاوه شیرزاد
شهاب‌الدین شیخی
امیر صحتی
سید ضیاء الدین صدرالاشرافی
سیاوش صفوی
محسن صنعتی پور
مزدک عبدی پور
مهدی عربشاهی
اکبر عطری
مسعود علیزاده میانجی
رضا علیجانی
احمد عشقیار
لیونا عیسی قلیان
شاهین فاطمی
بهنام فرازمند
علیرضا فیروزی
فیروزه فولادی
پروین قاسمی
جعفر قدیم خانی
نوید کامران
علیرضا کاظمی
کاوه کرمانشاهی
بهزاد کریمی
علی کلائی
فرناز کمالی
علیرضا کیانی
دامون گلریز
سحر گلکار
امیرحسین گنج بخش
اکبر لکستانی
حمید مافی
نازی متانی
مهرداد ماجدی
نوید محبی
سوسن محمدخانی غیاثوند
رضا محمدی
منوچهر محمدی
محسن مخملباف
ابراهیم مرادی
آزاد مرادیان
آزاد مستوفی
مسعود مسجودی
منوچهر مقصودنیا
امیر معماریان
حامد منزه
علیرضا موسوی
محسن موسوی
آرش مهاجری نژاد
غلامرضا مهاجری نژاد
عبدالله مهتدی
بهزاد مهرانی
مسعود مناف
ابراهیم مهتری
مرتضی ملک محمدی
مهران میرفخرایی
حمید میریان
یوحنا نجدی
راضیه (پری) نشاط
بورگان نظامی نرج‌آباد
مهدی نوذر
بهنام نوری
علیرضا نوری زاده
علی نیکویی
سید مجتبی واحدی
سورنا هاشمی
علی هنری
محمدرضا یزدان پناه
اشکان یزدچی
محمد یعقوبی

***

به‌پیش (سایت حزب چپ ایران)

نویسنده: محمد مالجو
۱۳ اکتبر ۲۰۲۵

چپ محور مقاومتی: زخم چپ بر چهرۀ چپ

 

چپ نمی‌تواند از سایۀ خود بگریزد. چپِ محورِ مقاومتی نیز، گرچه اسباب شرمساری، بخشی از پیکر چپ ایران است، لکه‌ای فضاحت‌بار در تاریخ پرشکوه چپ.

چپ محور مقاومتی در ایران زاییدۀ جریانی است که تضاد با امپریالیسم را محور اصلی سیاست چپ می‌انگارد. این نوع چپ، با تکیه بر سنت ضد‌استعماری سدۀ بیستم، مبارزه با امریکا و اسرائیل را کانونی‌ترین وظیفۀ نیروهای مترقی می‌داند. سیاست خارجی جمهوری اسلامی و مؤتلفان و متحدان منطقه‌ای‌اش، از این منظر، بخشی از مقاومت جهانی در برابر سلطۀ سرمایه و امپریالیسم تلقی می‌شود. بر این مبنا، محور مقاومت در خاورمیانه را نه یک بلوک ارتجاعیِ مذهبی بلکه نیرویی ضد‌ سلطه و ضد‌ سرمایه‌داریِ جهانی می‌پندارد. این موضع گرچه در سطح جهانی نسبت به نابرابری و سلطه حقیقتاً حساسیت نشان می‌دهد اما وقتی در برابر ستم داخلی عملاً منفعل باقی می‌ماند از آرمان به ابزار توجیه قدرت داخلی فرو می‌غلتد، نگاهی که نقد قدرت را فقط در آن‌سوی مرزها مجاز می‌داند.

چپ محور مقاومتی با جابه‌جایی مرکز ثقل نقد از رهایی اجتماعی به «صف‌بندی ژئوپولیتیکی» عملاً چپ ایران را به سهم خودش از معنا تهی کرده است. چپی که باید صدای کارگران و تهی‌دستان و آزادی‌خواهان باشد، در روایت محور مقاومتی‌ها به پشتیبان حکومت‌های نظامی‌گرا و ایدئولوژیک تبدیل شده است. در این روایت، عدالت اجتماعی عمدتاً قربانی مصلحت‌های حکومتی می‌شود و آزادی سیاسی به نام مبارزه با امپریالیسم به تعویق می‌افتد. حاصل عبارت است از بی‌اعتمادی عمومی به زبان چپ. زبانی که روزی نوید برابری می‌داد، امروز در گوش جامعه پژواکی از زبان قدرت است. بااین‌حال، انگیزۀ ضد‌سلطه و حساسیت ضد‌استعماری این جریان را نمی‌توان نادیده گرفت. خطا آن‌جاست که این حساسیت از ریشۀ اجتماعی و طبقاتی خود جدا شده و در خدمت دستگاه حکومتی قرار گرفته است.

چپ محور مقاومتی، در شکل کنونی‌اش، چپی است که نه کنار مردم که پشت سر حکومت پناه گرفته است. چپی است وارونه: خصم سلطه در کلام و خادم سلطه در عمل. غرب‌ستیزی‌اش نه از نقد سرمایه‌داری که از رقابت قدرت‌ها می‌جوشد و به ستایش هر اقتداری می‌انجامد که در ستیز با غرب است. به رهایی مردم فلسطین می‌اندیشد اما در خدمت تثبیت سازوبرگ‌های قدرتِ حکومت ایدئولوژیک عمل می‌کند. از عدالت سخن می‌گوید بی‌آن‌که پای نان کارگر و آزادی زن و حق اعتراض شهروندان به‌قوت بایستد. چنین چپی، گرچه خود را وارث سنت ضدامپریالیستی می‌داند، در عمل به نگهبان نظم موجود بدل شده است. چپ محور مقاومتی عملاً خط فارق میان نقد اجتماعی و تبلیغ حکومتی را زدوده و گفتمان رهایی‌بخش را در خدمت ایدئولوژی حکومتی از معنا تهی کرده است. چپی که در برابر اقتدار حاکم در سرزمین خویش خاموش بماند بیش‌تر سایۀ سیاهی است افتاده بر خاکستر عدالت و بی‌اعتبارکنندۀ نام مقاومت. در روزگاری که چپ‌بودن جسارت می‌طلبد، چپ محور مقاومتی با پیوندزدن آرمان عدالت به منطق قدرت عملاً به دشمن درونی چپ در ایران بدل شده است، نیرویی که بیش از هر خصم بیرونی به فرسایش حیثیت چپ در جامعه یاری رسانده است.

https://bepish.org/fa/node/12861