دریای سرخ یک مسیر مهم تجارت بینالمللی برای کالا و انرژی است. وضعیت متشنج در دریای سرخ به منافع مشترک کشورهای جهان آسیب میرساند. از زمان وقوع بحران دریای سرخ، چین برای کاهش تنشها، ارتباط نزدیک با همه طرفهای درگیر را حفظ کرده و تلاشهای پیشگیرانهای انجام داده است. چین همواره خواستار پایان دادن به حملات به کشتیهای غیرنظامی شده و از طرفهای مربوطه خواسته است در راستای حفاظت مشترک از امنیت آبراه دربای سرخ از تشدید وضعیت متشنج در دریای سرخ اجتناب نمایند. اگر ایالات متحده برای ارتقای مشترک حل مسالمتآمیز بحران دریای سرخ مایل به همکاری با چین است، پیام آن، بدون لحن تحریکپذیر یا مبهم، بهتر دریافت خواهد شد.
تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: گلوبال تایمز
جمعه، ۲۶ ژانویه ۲۰۲۴
برگردان فارسی، شنبه، ۷ بهمنماه ۱۴۰۲
سرمقاله گلوبال تایمز: «اگر ایالات متحده در دریای سرخ به چین نیاز دارد، باید با مهربانی با چین صحبت کند»
یک کشتی در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۴ در اسماعیلیه مصر از کانال سوئز به سمت دریای سرخ عبور میکند.
رسانههای غربی اخیراً گزارش دادند که ایالات متحده از چین خواسته است تا از تهران بخواهد که شبهنظامیان حوثی طرفدار ایران را که به کشتیهای تجاری در دریای سرخ حمله میکنند مهار کند، اما نشانههای کمی از کمک پکن دیدهاند. گزارشهای رسانهای میگویند که ایالات متحده در سه ماه گذشته بارها این موضوع را با مقامات ارشد چین در میان گذاشته است. زمان انتشار این خبر جالب است، زیرا ایالات متحده بیش از یک ماه است که اسکورتهای مسلحانه متحدین خود را در دریای سرخ سازماندهی کرده و بیش از دو هفته است که علیه گروه مسلح حوثی حملات نظامی انجام داده است که تأثیر کمی از نظر مهار [آنها] داشته است. مشکل ایالات متحده در دریای سرخ تقریباً همزمان با فشار آن بر چین در افکار عمومی است، که موجب تردید درباره نیأت واقعی ایالات متحده میشود.
دریای سرخ یک مسیر مهم تجارت بینالمللی برای کالا و انرژی است. وضعیت متشنج در دریای سرخ به منافع مشترک کشورهای جهان آسیب میرساند. از زمان وقوع بحران دریای سرخ، چین برای کاهش تنشها، ارتباط نزدیک با همه طرفهای درگیر را حفظ کرده و تلاشهای پیشگیرانهای انجام داده است. چین همواره خواستار پایان دادن به حملات به کشتیهای غیرنظامی شده و از طرفهای مربوطه خواسته است در راستای حفاظت مشترک از امنیت آبراه دربای سرخ از تشدید وضعیت متشنج در دریای سرخ اجتناب نمایند. اگر ایالات متحده برای ارتقای مشترک حل مسالمتآمیز بحران دریای سرخ مایل به همکاری با چین است، پیام آن، بدون لحن تحریکپذیر یا مبهم، بهتر دریافت خواهد شد. همچنین شکایت از اقدامات چین در این زمینه پوچ است.
ایالات متحده همواره توجه ویژهای به روابط چین با ایران داشته است، اما در بیشتر مواقع به این روابط با دیدی مغرضانه نگاه میکند. همکاریهای عادی بین چین و ایران دائماً توسط ایالات متحده شیطانی معرفی شده است و مبادلات اقتصادی و تجاری عادی بارها با تحریمهای واشنگتن تحت «صلاحیت قضایی فرامرزی» (long-arm jurisdiction) مواجه شده است، گویا از نظر ایالات متحده هر گونه تماس بین چین و ایران نامطلوب تلقی میشود. با این حال، از زمان تشدید اخیر درگیری اسرائیل – فلسطین، مقامات آمریکایی بارها از چین خواستهاند تا از این روابط استفاده اهرمی نموده و بر ایران اعمال «نفوذ» کند. آنها اگر باور کنند نتایج مورد انتظار به دست نمیآید، حتا از چین انتقاد میکنند. این تناقض آشکار، یک تصویر کامل از خودخواهی و معیارهای دوگانه ایالات متحده در صحنه بینالمللی است.
یک احساس فوریت محرک ایالات متحده است، در نتیجه، تصاویر متناقضی ارائه کرد و از چین خواست تا تلاشهای میانجیگری را افزایش دهد. حملات هوایی اخیر ایالات متحده علیه نیروهای حوثی نتایج مورد انتظار را به همراه نداشته و حملات به کشتیهای تجاری نیز کاهش نیافته است. چندین رسانه غربی اظهار نظر کردهاند که حملات نظامی فقط نتیجه معکوس خواهد داشت. مقامات پنتاگون همچنین اعتراف کردند که عملیات نظامی علیه نیروهای حوثی کارساز نیست. تصویر متصور از [عملیات] «پاسداران بهروزی» توسط ایالات متحده در راه اندازی عملیات اسکورت به عبث تبدیل شده است، چهرهای را به جا میگذارد که به طور فزایندهای منفعل است و برای مقابله در دریای سرخ تقلا میکند.
جای تعجب نیست که ایالات متحده خود را در چنین وضعیتی میبیند زیرا یا علت اصلی بحران دریای سرخ نمیداند یا از آن اجتناب میکند. اگرچه نیروهای حوثی مسئول آزار و اذیت کشتیهای غیرنظامی هستند، اما بحران از سرریز درگیری غزه ناشی میشود. همه طرفها باید به موضوع اصلی دستیابی به آتشبس فوری و اجرای «راه حل دو-دولت» برای مناقشه فلسطین و اسرائیل بازگردند. اگر ایالات متحده این نکته را درک نکند و به تشدید حملات نظامی علیه مشترکین دریای سرخ ادامه دهد، نتیجه فقط تداوم چرخه تشدید خشونت خواهد بود. علاوه بر این، در مورد موضوع اصلی درگیری غزه، ایالات متحده هنوز موضعی صادقانه در قبال صلح و گفتوگو نشان نداده است، و به تشدید تنشها در منطقه دریای سرخ کمک میکند.
از زمان درگیری روسیه و اوکرایین، ایالات متحده پیوسته سعی کرده است با مطرح کردن تئوری «مسئولیت چین»، چین را در دستور کار استراتژیک خود در تقریباً هر درگیری ژئوپلیتیک بزرگ، وارد کند. در مسائلی که برای هر دو کشور و جهان مفید است، چین هرگز از همکاری با ایالات متحده امتناع نمیکند. برعکس، چین اغلب ابتکار عمل را برای انجام مسئولیتهای خود از طریق همکاری به عهده میگیرد. شکایات ایالات متحده در این زمینه عمدتاً تلاش برای انتقال مسئولیت بحرانهای منطقهای به چین است، که نشان دهنده عادت ایالات متحده در سال های اخیر است، که در برخورد با بحرانهای منطقهای اشتباه کرده یا ناکارآمد بوده است.
ایالات متحده مدتهاست که نگران پرکردن بهاصطلاح «خلاء قدرت» در خاورمیانه توسط چین بوده است. در نتیجه، همکاری عادی بین چین و کشورهای منطقه را پیوسته شیطانی جلوه میدهد و به دنبال خنثی کردن «نفوذ» چین در منطقه است. حقایق کنونی همچنین ثابت میکنند که چین قاطعانه از کشورهای منطقه در حل و فصل مسائل کانونی منطقه از طریق ابزارهای سیاسی حمایت میکند. چین از توسعه متقابلاً سودمند و برد-برد بین کشورهای منطقه و خود حمایت میکند. این رویکرد جذابتر از رویه ایالات متحده برای ایجاد «حلقههای انحصاری» و بازی کردن یک جناح در مقابل جناح دیگر در منطقه است. این به دستیابی به صلح و ثبات در منطقه واقعاً کمک میکند.