تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: الاخبار
نویسنده: حسین ابراهیم
چهارشنبه، ۶ نوامبر ۲۰۲۴
شرطبندی رژیم های عادی سازی روی انتخابات آمریکا: راه اسرائیل هموار نیست
واشنگتن علاقهمند است به مداخله خود در درگیری به گونهای پایان دهد که تسلط آن را بر خاورمیانه تصمین کند.
خاورمیانه یکی از مناطقی خواهد بود که بیشترین تأثیر را از نتایج انتخابات آمریکا در جهان خواهد پذیرفت. اکثر مسائل در این منطقه به این بستگی دارد که رئیسجمهور جدید ایالات متحده در مرحله بسیار حساسی از تاریخ آن، به ویژه از نظر درگیری اعراب و اسرائیل، چه خواهد کرد.
اولین چیزی که از نتیجه این انتخابات انتظار میرود این است که دولت جدید آمریکا در قبال جنگی که اسرائیل در نوار غزه و لبنان به راه انداخته است، و آمریکا و دیگر کشورهای غربی در آن درگیرند، چه خواهد کرد. آیا این ادعا که دخالت آمریکا نتیجه بهرهبرداری اسراییل از سال انتخابات و تبدیل آن به سال جنگ کامل، ویرانی و کشتار است، و اینکه پایان انتخابات ممکن است منجر به رهایی حاکمان آمریکا از باجخواهی اسرائیل شود، صحت دارد؟ یا عکس آن ثابت خواهد شد، آیا واشنگتن که همواره سعی کرده است اینگونه القا کند که میخواهد به جنگ پایان دهد، ماهیت واقعی خود را آنطور که هست آشکار خواهد کرد، و به جنگ پایان نخواهد داد، مگر اینکه هرگونه مقاومت در برابر اسرائیل، و همراه با آن آرمان فلسطین را اگر بتواند نابود کند؟
صرفنظر از تفاوت تاکتیکها بین یک رئیسجمهور و رئیسجمهور دیگر، تاریخ مداخله آمریکا در مناقشه نشان میدهد که واشنگتن علاقهمند است به این یا آن روش، به گونهای به درگیری پایان دهد که امنیت اسرائیل و سلطه آمریکا بر خاورمیانه را، از طریق حلوفصل یا جنگ تضمین کند.
اما ماهیت فوری آنچه در حال حاضر در منطقه اتفاق میافتد، ممکن است تصمیمگیرندگان آمریکایی را مجبور کند به روشی متفاوت عمل کنند. واقعیت همچنین نشان میدهد که خاورمیانه، با پیچیدگیها و درگیریهای مرتبط با درگیری با اسرائیل یا جدای از آن، صرفاً دریافتکننده آنچه از آمریکا میآید نیست. ممکن است مسخره به نظر برسد اگر بگوییم حتا اکثر تأثیر پذیران از آنچه که از آمریکا میآید، دریافتکننده صرف نیستند، بلکه شرطبندیهایی میکنند و به دنبال بردن آنند.
مورد اخیر به کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، به ویژه عربستان سعودی و امارات اشاره دارد، که تلاش زیادی برای پنهان کردن شرطبندی خود برای پیروزی نامزد جمهوریخواه، دونالد ترامپ، انجام ندادند. این به دلیل رابطهای است که ترامپ را، در دوره اول ریاست جمهوری او از اوایل سال ۲۰۱۷ تا اوایل سال ۲۰۲۱، با به قدرت رسیدن محمد بن سلمان ولیعهد سعودی طی یک کودتای درباری در سال ۲۰۱۷، بر اساس ترتیبات متکی حمایت مالی محمد بن زاید، ولیعهد ابوظبی پیش از آنکه رئیس حکومت شود، پیوند میدهد.
کل این پروژه توسط ترامپ و با کمک دامادش، جرد کوشنر، بر روی ایده عادیسازی اعراب، به ویژه خلیج فارس، با اسرائیل ایجاد شد. علیرغم شکست «معامله قرن» درباره مسأله فلسطین، عادیسازی بین تعدادی از کشورهای عربی ادامه یافت، در حالی که عربستان سعودی، از ترس اینکه این سناریو، با توجه به افزایش تعداد کسانی که از درون و بیرون در کمین رژیم سعودی هستند تأثیری منفی بگذارد، در خارج از آن، بین عادیسازی غیررسمی و رد عادیسازی رسمی، بدون راه حل دو-دولتی باقی ماند.
در قبال یمن، بین سیاست ترامپ و هریس تفاوتی نیست
عملیات «توفان الاقصی»، مشکلات بزرگی را مشکلات عادیسازی رسمی اضافه کرد، و شرمندگی کشورهایی را که قبلاً عادیسازی کرده بودند افزایش داد، و آنها را در جایگاه متهم به خیانت قرار داد. اما، این مانع از آن نشد که کشورهای عادیسازی، به طور علنی یا مخفیانه با اشغالگر در جنگ علیه مقاومت همکاری نکنند، که واقعیت شرطبندی آنها را، حتا اگر آنها حاشیههایی را برای مانور و خطوط بازگشت حفظ کنند، روشن میکند.
با توجه به این واقعیت که رژیمهای خلیجفارس خواهان تضمین تداوم خود هستند، به نظر میرسد که رابطه بدی که آنها را با دولت جو بایدن مرتبط میکرد، یکی از دلایل کند شدن روند عادیسازی بود، با توجه به عدم اعتماد آنها به ضمانتهای دولت آمریکا، که یکی از شروط لازم برای روند عادیسازی است که نمیتواند بدون یک توافق سه جانبه بین آمریکا، اسرائیل و کشورهای عادیسازی، که به موجب آن عادیسازی جایزهای برای اسرائیل باشد که آمریکا هزینه آنرا به شکل ضمانتهای امنیتی برای رژیمهای فوقالذکر با معاهدات دفاعی دوجانبه یا جمعی خواهد پرداخت، پیش برود.
اما یکبار دیگر، درست همانطور که «معامله قرن»، و به همراه آن عادیسازی رسمی عربستان سعودی سقوط کرد، هر گونه سعی جدید برای عادیسازی، علاوه بر جنگ شدیدی که اسرائیل در بیش از یک جبهه عربی به راه انداخت، با موانع مشابهی روبهرو است. با توجه به این موضوع، این کشورها ممکن است با دو احتمال روبهرو شوند: اول پایان دادن به جنگ، که ممکن است به آنها امکان دهد این پروژه را پیش ببرند؛ و دوم گسترش جنگ، که موضوع را بیش از پیش پیچیده خواهد کرد.