تارنگاشت عدالت – بایگانی دورۀ دوم

منبع: مارکسیسم-لنینیسم امروز
نویسنده: فیلبپ وییس
۲۰ مه ۲۰۱۶

شر کم‌تر؟ هیلری حتا پنتاگون را می‌ترساند

 

تفرقه در درون حزب دموکرات بطرز بارزی خود را نشان می‌دهد، بویژه اکنون که تفرقه در درون حزب جمهوریخواه سرتیتر اخبار هفته گذشته شده است. بسیاری از سران حزب دموکرات از این‌که گروه‌های جوان هوادار برنی ساندرز اگر ببازند و محترم شمرده نشوند در کنوانسیون و بطور کلی در انتخابات سراسری چه خواهند کرد نگرانند اما کاری نمی‌کنند.

این تفرقه بسیار اساسی است. شب گذشته رالف نیدر گفت او نمی‌تواند به هیلری کلینتون رأی بدهد زیرا او یک باز است. کریس ماتیو از او پرسید به که رأی خواهد داد. او پاسخ داد:
«رأی من آگاهانه است. من رأی خود را اعلام نمی‌کنم. اما هرگز به کسی که قبول ندارم رأی نخواهم داد. آشکارا، من نظامی‌گری هیلری را قبول ندارم. او ژنرال‌ها را می‌ترساند.»

نیدر گفت ترامپ در سیاست خارجی ناشناخته است زیرا ابتدا می‌گوید می‌خواهد مذاکره کند، سپس می‌گوید می‌خواهد دشمنان را درهم شکند. نیدر گفت: «این یک وضعیت شدیداً بی‌ثبات است». او همچنین گفت که ساندرز یا کلینتون ترامپ را شکست خواهد داد.

اسرائیل و فلسطین در مرکز این تفرقه قرار دارند. باز یکی دیگر از نئوکان‌ها به دلیل حمایت بی‌قیدو‌شرط هیلری از اسرائیل بسمت حمایت از او حرکت می‌کند. جنیفر روبین در واشنگتن پست نوشت:
«بخش بزرگی از رأی‌دهندگان هوادار اسرائیل (درست یا غلط) در رابطه با اسرائیل هیلری کلینتون را بهتر از رییس‌جمهور اوباما می‌دانند. او در چالش اتهامات دروغین سناتور برنی ساندرز درباره رفتار اسرائیل طی جنگ غزه سنگ‌تمام می‌گذارد و جنبش «بایکوت، عدم‌سرمایه‌گذاری و تحریم» را محکوم می‌کند. او حداقل در حرف موضع تندتری درباره ایران گرفته و علاقه خود را برای روابط دوستانه‌تر با بنجامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل اعلام کرده است. با توجه به این‌که رأی‌دهندکان یهودی عمدتاً به حزب دموکرات رأی می‌دهند، او احتمالاً آراء از دست رفته یهودیان در دوره اوباما را بدست خواهد آورد.»

پیش از این رابرت کاگان نئوکان به سمت هیلری کلینتون رفت؛ او اکنون درباره ترامپ می‌گوید: «فاشیسم این‌گونه به آمریکا می‌آید.»

اما البته ترامپ اکنون شلدون اندرسون میلیاردر را در سمت خود دارد؛ و اندرسون یک ایمیل برای اعضای «ائتلاف جمهوریخواه-یهودی» نوشت و به آن‌ها گفت برای اسرائیل ترامپ بهتر از کلینتون است، ظاهراً به این دلیل که حزب دموکرات در اینمورد قابل اعتماد نیست.

اندرسون در ایمیل روز دوشنبه به هیئت امنای «ائتلاف جمهوریخواه-یهودی» که برای نخستین‌بار خبرگزاری رویترز آن‌را منتشر کرد نوشت: «من مانند بسیاری از شما در همه موضوعات با ترامپ موافق نیستم. اما من دست روی دست نخواهم گذاشت و اجازه نخواهم داد کلینتون رئیس‌جمهور بعدی شود. پیامدهای این برای کشور ما، برای اسرائیل بسیار بزرگ‌تر از آن است که این ریسک را بپذیریم.»

خبر اندرسون مهم است زیرا نزدیک به یک‌چهارم پول کارزار انتخاباتی جمهوریخواهان برای ریاست جمهوری را یهودیان تأمین می‌کنند. حداقل یک عضو «ائتلاف جمهوریخواه- یهودی» با اندرسون درباره ترامپ هم‌عقیده است. وی در پاسخ به ایمیل اندرسون نوشت:

«کمک‌دهندگان یهودی در گذشته حدود یک‌چهارم کمک مالی به کارزار انتخاباتی جمهوریخواهان برای ریاست جمهوری را تأمین کرده‌اند و ممکن است نقش حتا بزرگ‌تری در «کمیته‌های عمل سیاسی» بازی کنند. برای ترامپ، که طبق گزارش‌ها می‌خواهد یک میلیارد دلار کمک جمع‌آوری کند، کمک‌دهندگان یهودی اگر رهنمود اندرسون را دنبال کنند، نه تنها در کمک مالی بلکه همچنین در علامت‌دادن به مفسرین مرکز-گرا که ترامپ ارزش سرمایه‌گذاری سیاسی را دارد، می‌توانند ارزشمند باشند.»

دموکرات‌ها حتا بیش‌تر برای کمک مالی به یهودیان وابسته‌اند (به گفته کارشناسان سطح حمایت یهودیان از دموکرات‌ها «عظیم» و «تکان‌دهنده» است)، و با توجه به این‌که بخش بزرگی از این پول هوادار اسرائیل است، به نظر می‌رسد این انتخابات ریاست جمهوی در جایی قرار دارد که لابی هوادار اسرائیل می‌خواهد: دو نامزد اصلی مدیون کمک‌دهندگان هوادار اسرائیل خواهند بود.

کلینتون اخیراً در تل ‌آویو با حضور سارا براد، مشاور خود و هیم سابان حامی بزرگ کلینتون که از نزدیک با شلدون اندرسون کار می‌کند، یک برنامه جمع‌آوری کمک مالی برگزار کرد. الکساندرا روسنمان در «آلترنت» گزارش داد که کلینتون پیش از این با خود اندرسون ملاقات کرده بود:
« در اکتبر ۲۰۱۴، هیلری کلینتون در مراسم شام برای کمک‌دهندگان بزرگ جمهوریخواه برای نخستین‌بار با شلدون ملاقات کرد، مراسمی که کلینتون برای سخنرانی در آن حدود ۲۰۰‌هزار دلار دریافت کرد.»

اما اندرسن بدرستی به ما خاطرنشان می‌شود که: تفرقه در درون حزب دموکرات را از یاد نبرید. آزادی ساندرز در انتقاد از نتانیاهو نشان می‌دهد که او از حمایت مستحکم پایگاه خود در حزب برخوردار است؛ و آراء نشان می‌دهند که نشانی سیاسی برای انتقاد از اسرائیل در ایالات متحده لیبرال دموکرات‌ها می‌باشند که بیش‌تر با فلسطینی‌ها همدری دارند تا با اسرائیل.

وقتی رالف نیدر کلینتون را نظامی‌گرا می‌نامد، سخنرانی کلینتون در آیپک را بیاد می‌آورد که در آن قول داد روابط با اسرائیل را به «سطح بعدی» ارتقاء دهد.

بسیاری از دموکرات‌های جوان که به کنوانسیون فیلادلفیا یا برای تظاهرات در بیرون آن می‌روند، مطمئناً فلسطین را در ذهن دارند.

اولیور استون از دموکرات‌ها عاجزانه خواست که برنی ساندرز را نامزد کنند؛ و با یادآوری اسرائیل/فلسطین و با خبیث نامیدن سخنرانی کلینتون در آیپک گفت:
«هیلری کلینتون عملاً در را به روی صلح بسته است، او در همان هفته، روند صلح فلسطین و روس‌ها را به باد حمله گرفت. ناتو خدای اوست، بهترین چیزی که ایالات متحده “استثنایی” در این “قرن آمریکایی” جدید برای صادرات دارد…»

رسانه‌های ما از تجربه خارق‌العاده هیلری کلینتون در سیاست خارجی می‌گویند- برعکس ترامپ- بدون این‌که به نتایج دلالی-قدرت توسط او اشاره کنند…

پرونده هیلری شامل حمایت از «کنتراهای» ددمنش علیه مردم نیکاراگوئه در دهه ۱۹۸۰، حمایت از بمباران ناتو در یوگسلاوی سابق، حمایت از جنگ جاری بوش-عراق، حمایت از نابسامانی جاری در افغانستان، و بمثابه وزیر امورخارجه نابودی حکومت سکولار لیبی، کودتای نظامی در هندوراس، و تلاش کنونی برای «تغییر رژیم» در سوریه می‌شود. تک‌تک این موارد به افراط‌گرایی بیش‌تر، هرج‌ومرج بیش‌تر در جهان، و خطر بیش‌تر در کشور ما انجامیده است.

بعداً نوبت مرزهای روسیه، چین، و ایران خواهد رسید. به سخنرانی خبیثانه اخیر او در آیپک نگاه کنید (نگویید که به شما هشدار داده نشد). آیا ما می‌توانیم شاهد آن باشیم که کلینتون «اتحاد ما [با اسرائیل] را به سطح بعدی ارتقاء دهد؟ اولویت‌های ما چیست؟ آیا رسانه‌ها، نمی‌توانند حداقل این افراط‌گرایی او را نشان دهند؟ من فکر می‌کنم مشکل «درست‌انگاری» مضر سیاسی غالب بر تفکر آمریکایی است که می‌گوید ترامپ افراطی است، پس کلینتون افراطی نیست.

http://mltoday.com/article/2459-the-lesser-evil-hillary-scares-even-the-pentagon/91