تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
چهارشنبه، ۳ مهر ۱۴۰۴
منبع: «چپ» (soL)
۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵
«شور و ذوق» به رسمیت شناختن فلسطین شدت گرفته است: خب، این چه فایدهای برای مردم فلسطین خواهد داشت؟
در حالی که نسلکشی اسرائیل در فلسطین بیش از ۷۰۰ روز ادامه دارد، از ۲۱ سپتامبر تاکنون نه کشور تصمیم گرفتهاند دولت فلسطین را به رسمیت بشناسند. بنابراین، آیا به رسمیت شناختن فلسطین توسط این همه کشور نقشی در توقف یا حداقل کاهش نسلکشی خواهد داشت؟ به گفته آلپ ایچن، دیپلمات بازنشسته، در گفتگو با «soL»، این وضعیت در حال حاضر فقط اهمیت نمادین دارد.
از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، تمام جهان شاهد یک نسلکشی عظیم بوده است.
بیش از ۶۵۰۰۰ فلسطینی در ۷۱۷ روز کشته و صدها هزار نفر زخمی شدهاند.
خشونت به اینجا ختم نشد: گرسنگی به سلاح دیگری در دستان اسرائیل تبدیل شده است. کامیونهای امداد از عبور باز ماندند، و تدارکات غذایی در گذرگاههای مرزی در معرض دید عموم پوسیده شد. مراکز امدادرسانی به کمینگاه سربازان اسرائیلی تبدیل شدهاند. بیش از ۳۰۰ فلسطینی، که بسیاری از آنها کودک بودند، از گرسنگی جان باختهاند. از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، تمام جهان شاهد یک نسلکشی عظیم بوده است.
و این تمام ماجرا نیست… صدها هزار فلسطینی آواره شدند و خانههایی که توانستند از بمبارانها فرار کنند با ماشینآلات سنگین ویران شد.
در حالی که هر یک از این جنایات برای حداقل تعلیق روابط با تلآویو کافی بود، دولتها و طبقات سرمایهدار آنها تحت عنوان «تبدیل بحران به فرصت» عمل کردند. روابط با اسرائیل حفظ شد، توافقات جدیدی منعقد شد، پول به دست آمد، سلاحها و نفت ذخیره شده در انبارهای ماشینهای کشتار فروخته شد و حتی برخی از رکوردهای تجاری شکسته شد.
نه کشور در دو روز، دولت فلسطین را به رسمیت شناختند
با این حال، اخیراً مجموعهای از اقدامات، به ویژه با پیشگامی کشورهای غربی، انجام شده است، و به نظر میرسد این روند ادامه خواهد یافت.
ابتدا، انگلیس، کانادا، استرالیا و پرتغال تصمیم خود را برای به رسمیت شناختن دولت فلسطین در ۲۱ سپتامبر اعلام کردند.
پس از آن، امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه، دیروز در «کنفرانس بینالمللی سطح بالا برای یافتن راه حلی برای مسئله فلسطین و اجرای راه حل دو کشور» که در مقر سازمان ملل برگزار شد، اعلام کرد.
پس از ماکرون، موناکو، بلژیک، لوکزامبورگ و مالت نیز تصمیم خود را برای به رسمیت شناختن فلسطین علناً اعلام کردند.
در همین حال، آندورا و سان مارینو نیز تصمیم خود را برای به رسمیت شناختن اعلام کردند، در حالی که دانمارک و هلند اظهار داشتند که کشور فلسطین را تحت شرایط خاصی به رسمیت میشناسند.
«اهمیت نمادین آن بیشتر است»
بنابراین، تعداد کشورهایی که فلسطین را در سازمان ملل متحد، که ۱۹۳ عضو دارد، به رسمیت میشناسند، به ۱۵۷ کشور افزایش یافته است.
بنابراین، به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک دولت توسط این تعداد زیاد از کشورها به چه معناست؟ پیامدهای عملی آن چه خواهد بود؟ آیا فلسطین از این موضوع سودی خواهد برد؟
به گفته آلپ ایچن، دیپلمات بازنشسته، که با «» گفتگو کرد، این وضعیت فعلاً معنای نمادین دارد.
ایچن سخنان خود را با تأکید بر اینکه به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک دولت و به رسمیت شناختن تمامیت ارضی فلسطین دو چیز متفاوت است، آغاز کرد.
ایچن یادآوری کرد که اگرچه هر کشور عضو سازمان ملل متحد حق دارد به یک متجاوز پاسخ دهد، یعنی اعلام جنگ کند، اما هیچ کشوری که قبلاً فلسطین را به رسمیت شناخته است، برای محافظت از تمامیت ارضی فلسطین هیچ اقدامی علیه اسرائیل انجام نداده است.
ایچن سخنان خود را اینگونه ادامه داد:
«بنابراین، من معتقدم که افکار عمومی، به ویژه در اروپا، در واکنش به ظلم و اشغال فلسطین توسط اسرائیل اهمیت نمادین بیشتری دارد. به عبارت دیگر، من فکر نمیکنم این کشورها وقتی فلسطین را به عنوان یک دولت به رسمیت میشناسند، تحریمهای نظامی یا اقتصادی علیه اسرائیل، شبیه یک تحریم جامع، اعمال کنند.»
موضع غرب همواره معطوف به برچیدن قدرت سیاسی مسلط در فلسطین بوده است
به ویژه تأکید کشورهایی مانند انگلیس، فرانسه و کانادا بر حماس هنگام اعلام تصمیم خود برای به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک دولت قابل توجه بود.
به طور کلی، خواستههای این کشورها این بود که حماس، که یکی از گروههای اصلی مقاومت در برابر اسرائیل در نوار غزه و یکی از بازیگران اصلی در مذاکرات آتشبس است، باید منحل، خلع سلاح شود و هیچ نقشی در فلسطین نداشته باشد.
به گفتهی ایچن، دلیل این وضعیت این است که کشورهای غربی نمیخواهند یک قدرت سیاسی مسلط و مستقل در فلسطین وجود داشته باشد:
«ایالات متحده و کشورهای غربی، از دوران سازمان آزادیبخش فلسطین، همواره هدفشان برچیدن قدرت سیاسی مسلط در فلسطین بوده است. سالها، آنها از حماس و سازمانهای مشابه حمایت کردند و هر کاری از دستشان بر میآمد انجام دادند تا از به قدرت رسیدن سازمان آزادیبخش فلسطین جلوگیری کنند. با این حال، از لحظهای که حماس حمایت مردم فلسطین را بدست آورد، آن را غیرقانونی اعلام کردند و سعی در تضعیف و تجزیه آن داشتند.
بنابراین، من معتقدم که مسأله در اینجا این نیست که چه کسی نماینده فلسطین خواهد بود، بلکه تلاشها برای اطمینان از این است که هیچ نیروی سیاسی وجود نداشته باشد که بتواند فلسطین را به طور قوی و مستقل، به ویژه در عرصه بینالمللی، هدایت کند. من معتقدم هر سازمانی که حمایت مردم فلسطین را در فلسطین دریافت کند، مشروعیت قانونی دارد و باید از آن در برابر اسرائیل دفاع شود.»
https://haber.sol.org.tr/haber/filistini-tanima-furyasi-hiz-kazandi-peki-ne-ise-yaracak-401497