تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
چهارشنبه، ۹ مهر ۱۴۰۴
منبع: الاخبار
چهارشنبه، ۱ اکتبر ۲۰۲۵
نشست رهبران کشورهای عادیسازی با ترامپ: نابودی مقاومت هدف مشترک آنها
رئیسجمهور آمریکا حمایت از این طرح را از رهبرانی که قبلاً با آنها ملاقات کرده بود، دریافت کرد.
رهبران هشت کشور عرب و مسلمان [از اعضای بریکس و سازمان همکاری شانگهای] از طرح ترامپ برای نابودی جنبش مقاومت در نوار غزه و خلاص شدن از حماس، که آنرا تهدیدی برای رژیمهای خود میدانند، حمایت کردند.
رهبران هشت کشور عربی و اسلامی در نیویورک با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، برای بحث پیرامون وضعیت غزه دیدار کردند. آنها طی بیانیهای از تلاشهای ترامپ برای پایان دادن به جنگ استقبال کردند. بیانیه آنها عملاً حمایت ضمنی این کشورها از این طرح را نشان میدهد، چرا که این کشورها نماینده جمعیتی بالغ بر ۱.۵ میلیارد نفر هستند، که در طول دو سال کشتار، ویرانی، محاصره و گرسنگی بیوقفه، حتی قادر به تأمین نیازهای اولیه مانند آب برای غزه نبودهاند.
به نظر میرسد این موضع، که حتی پیش از مشخص شدن اینکه آیا طرح ترامپ بدون تغییر باقی خواهد ماند، یا نتانیاهو به دنبال اصلاح نسخه اولیه آن خواهد بود، اتخاذ شده است، در درجه اول هدف قرار دادن جنبش مقاومت فلسطین در برابر یک کار انجام شده است، و در صورت رد این پیشنهاد، جنبش مقاومت منزوی به نظر میرسد. اما مهمتر از آن، این موضع نشان دهنده تمایل این کشورها برای خلاص شدن از بار و شرمساری ناشی از قتلعام غزه است، در حالی که آنها همزمان به «پاداش» خود، یعنی حذف حماس، که یک تهدید برای نظم مستقری است که این کشورها نمایندگی میکنند، دست مییابند. این با پایان دادن به حضور نظامی و سیاسی حماس در نوار غزه، نابودی کل زرادخانه و زیرساختهای آن و سپس تغییر شکل ترکیب جمعیتی نوار برای جلوگیری از هرگونه مقاومت مسلحانه در آینده در برابر اشغال محقق خواهد شد.
این طرح با هدف از بین بردن مقاومت علیه اسرائیل در نوار غزه، که از زمان عقبنشینی اسرائیل از این سرزمین و برچیدن شهرکهایش در سال ۲۰۰۵ منبع اصلی مقاومت بوده است، اجرا میشود. این به اسرائیل امکان میدهد تلاشهای خود را بر کرانه باختری متمرکز کند، و هرگونه مقاومت باقیمانده در آنجا را سرکوب کند و طرحهای الحاق و به تلاشهای خود برای آواره کردن اجباری فلسطینیها از منطقه ادامه دهد.
این واقعیت که این طرح بلافاصله پس از نشست ترامپ با رهبران ترکیه، اردن، امارات، اندونزی، پاکستان، عربستان سعودی، قطر و مصر در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل مطرح شد، نشان میدهد که رئیسجمهور آمریکا پیش از این موافقت ضمنی آنها را جلب کرده بود. با این حال، وزرای امور خارجه این کشورها در بیانیه خود، با اذعان به اینکه از حانب فلسطینیها در پذیرش یا رد این طرح صحبت نمیکنند، و با تأکید بر اینکه هیچ نمایندهای از فلسطینیها، چه در ملاقات با ترامپ و چه در جریان جلسات مجمع عمومی، حضور نداشته است، برای خود جای مانور باقی گذاشتند. عدم حضور نماینده فلسطینیها کاملاً با سیاست اسرائیل، که هرگونه نقشی برای فلسطینیها در امور خود را رد میکند و چیزی کمتر از تسلیم کامل آنها نمیخواهد، منطبق است.
هشت کشوری که در نشست با ترامپ شرکت دارند، حماس را برای پذیرش طرح غزه تحت فشار قرار میدهند.
از این نظر، اگر این طرح به توافق تبدیل شود، گامی رو به جلو برای اسرائیل و ایالات متحده در جهت رسیدن به هدفشان برای حل و فصل اوضاع غزه خواهد بود، به ویژه از آنجا که این طرح، حلوفصل تقریباً نهایی اوضاع در نوار غزه را پیشبینی میکند، و عملاً هرگونه اقدام احتمالی فلسطینیها را مهار خواهد کرد. این قصد برای سرکوب فعالیتهای فلسطینیها به وضوح در مفادی که بازسازی را به ایجاد یک «منطقه عاری از تروریسم و افراطگرایی» مرتبط میکند، آشکار است. این مفاد بر اساس برنامههای دقیقی است که شامل تعدیل مکان و اندازه شهرکها، تلاش برای مجبور کردن رهبران و اعضای جنبشهای مقاومت به ترک نوار غزه با ارائه آنچه «عفو عمومی» برای کسانی که خلع سلاح میشوند نامیده میشود، و الزام «نیروی موقت بینالمللی تثبیت» که قرار است با همکاری اردن و مصر تشکیل شود، فعالیتهای خود را با اسرائیل، از جمله آموزش پلیس فلسطین، نظارت بر گذرگاههای مرزی و حفظ امنیت مرزی، هماهنگ کند.
اساساً، انتخاب سران کشورهایی که در نشست با ترامپ شرکت کردند، حسابشده بود. اکثر آنها، به دلایلی که به سیاست داخلی خودشان و رابطه آنها با جنبشهای اخوان المسلمین در داخل کشورهایشان، و تهدیدی که این جنبشها برای رژیمهایشان ایجاد میکنند، جنگ اسرائیل علیه غزه را فرصتی برای خلاص شدن از شر حماس میدانند. حتی کشورهایی که تا حدی استقلال خود را حفظ کرده بودند، مانند قطر، با حمله اسرائیل که رهبری حماس را در داخل مرزهای آن هدف قرار داد، پیام روشنی دریافت کردند.
طرح ترامپ تصریح میکند که این کشورها در آینده غزه نقش خواهند داشت، و عملاً به نقش سیاسی مقاومت پایان میدهند و اقتدار بالفعل را برای هیئت حاکمه که متشکل از تکنوکراتها خواهد بود و نوار غزه را اداره میکند، فراهم خواهند کرد. جنبه نظامی، مربوط به سلاحها و زیرساختها، مانند تونلها، به اسرائیل و ایالات متحده واگذار خواهد شد.
آنچه که میتواند به عنوان یک خطا در بیانیه هشت رهبر تلقی شود، این فرض آنهاست که توافق احتمالی در غزه، بر اساس طرح ترامپ، میتواند راه را برای راهحل دو-دولت هموار کند، در حالی که خود طرح چنین چیزی نمیگوید. علاوه بر این، وعده ترامپ به رهبرانی که با آنها ملاقات کرد – مبنی بر اینکه مانع از الحاق کرانه باختری توسط نتانیاهو خواهد شد – صرفاً یک اطمینان حرفی بود که به راحتی قابل پس گرفتن است.