آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

تحریریه

سال دهشتناک تکرار شد – Annus horribilis bis repetita

آیا ۲۰۲۵ سال دهشتناکی بود؟ بله. آیا این نخستین بار است یا سال پیش بهتر بود؟ خیر. سطح تجاوزگری دونالد ترامپ با موارد پیشین متفاوت است. او به دستاویزهایی مانند دموکراسی، آزادی یا حقوق بشر نیاز ندارد. او به سادگی می‌گوید: «من به گرینلند نیاز دارم، نفت ونزوئلا قبلاً متعلق به شرکت‌های آمریکایی بود» و غیره. بدترین قسمت این است که او هیچ رقیبی در جهان ندارد که قدرت یا قصد متوقف کردن او را داشته باشد. در حالی که مردم مقاومت می‌کردند، کشورها یا از طرح نابودی مقاومت فلسطین، معروف به «طرح ترامپ»، حمایت کردند یا پیرامون آن سکوت نمودند. نه روسیه و نه چین از حق وتوی خود در رأی‌گیری مربوطه در شورای امنیت سازمان ملل استفاده نکرد.

۲۰۲۵-۱۲-۳۱ ادامه

ترامپ-نتانیاهو: «بازاری» از جبهه‌‌های باز

مهم‌ترین جنبه این دیدار فراتر از غزه است و عرصه‌های نزدیک و دور رویارویی را در لبنان، سوریه، عراق، ایران و یمن در بر می‌گیرد. همه این‌ها مسائل جداگانه اما به هم پیوسته‌ای هستند که منافع ایالات متحده و اسرائیل را، هرچند به درجات مختلف، تهدید می‌کنند. علی‌رغم تلاش‌ها برای ترسیم این دیدار به عنوان یک «توافق جامع» که از طریق مبادلات حساب‌شده (غزه در برابر ایران، لبنان در برابر سوریه) مدیریت می‌شود، واقعیت بیش‌تر به تداخل فشارهای موازی نزدیک است، نه یک مبادله یا معاوضه. هر عرصه ویژگی‌ها، شرایط و عوامل خاص خود را دارد؛ این صرفاً کارتی نیست که نتانیاهو یا ترامپ در یک اتاق بسته با آن بازی کنند.

۲۰۲۵-۱۲-۳۰ ادامه

بزرگ‌ترین پرتاب ماهواره: ایران استقلال فضایی خود را تقویت می‌کند

ایران از پایگاه فضایی «واستوچنی» در شرق روسیه، سه ماهواره تولید داخل را به فضا پرتاب کرد. این به طور گسترده به عنوان یک رویداد «استراتژیک» توصیف شد، اولاً، به دلیل زمان‌بندی - در بحبوحه تشدید تحریم‌های بین‌المللی - و ثانیاً به دلیل محل پرتاب که نشان‌دهنده همکاری بیش‌تر است. برنامه فضایی ایران را می‌توان با برنامه موشکی آن در هم تنیده دانست، زیرا فناوری‌های کلیدی پرتاب ماهواره - از جمله موتورهای قوی، سیستم‌های هدایت دقیق، ساختارهای تحمل حرارت و قابلیت‌های قرارگیری محموله - مستقیماً در توسعه موشک‌های بالستیک دوربرد و حتی قاره‌پیما استفاده می‌شوند.

۲۰۲۵-۱۲-۳۰ ادامه

به رسمیت شناختن «ارض سومالی» توسط اسرائیل: بیایید «چهره» شاخ آفریقا را نیز تغییر دهیم

اریتره واکنش خود را به بیانیه بسیار کوتاهی که دیروز توسط وزارت اطلاعات این کشور منتشر شد، محدود کرد و این اقدام را «ترفند جدیدی» توصیف کرد. در این بیانیه آمده است: «در این بستر، جمهوری خلق چین، به ویژه، باید با توجه به شباهت‌های آشکار آن با مسأله تایوان، که مدت‌هاست از آن دفاع می‌کند، مسئولیت‌های اخلاقی خود را بر عهده بگیرد.» اگر چین در این مورد نیز سیاستی «انعطاف‌پذیر» اتخاذ کند، این رفتار می‌تواند در را برای به رسمیت شناختن «ارض‌سومالی‌» توسط سایر کشورها باز کند، و روند بسیار خطرناکی را با عواقب غیرقابل پیش‌بینی آغاز کند.

۲۰۲۵-۱۲-۲۹ ادامه

امارات متحده عربی و اسرائیل در «ارض سومالی»: آوردگاه واحد

به رسمیت شناختن «ارض‌سومالی» توسط بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، اوج یک روند طولانی و پیچیده روابط پنهانی است که پشت درهای بسته شکل گرفته است. این اقدام در چارچوب یک پروژه منطقه‌ای وسیع‌تر برای ترسیم دوباره نقشه نفوذ در شاخ آفریقا و دریای سرخ انجام می‌شود، و در خدمت منافع تل‌آویو و متحدین مورد اعتماد آن، در درجه اول ابوظبی، قرار دارد. در واقع، این اقدام اسرائیل را نمی‌توان از فعالیت‌های رو به رشد امارات متحده عربی در منطقه، چه از طریق حمایت از کنترل شورای انتقالی جنوب بر شرق یمن و چه از طریق نقش‌های غیرمستقیم در سودان، جدا کرد

۲۰۲۵-۱۲-۲۹ ادامه

ملت-دولت، جمهوری، استقلال اقتصادی: نمونه عراق؛ در رد مباحث کنفرانس «صد سال دولت-ملت در ایران: از انحصار تا دموکراسی چندملیتی»

ابتکار کردها در ترکیه، تلاش‌های سفیر ایالات متحده برای تغییر شکل منطقه، فروپاشی دولت-ملت‌ها، مداخلات اسرائیل، اتحاد علیه پیمان لوزان و غیره. همه میهن‌پرستان می‌دانند که این روند بوی خوبی ندارد، اما هیچ‌کس نمی‌تواند دقیقاً پیش‌بینی کند که چگونه پیش خواهد رفت. بیایید تاریخ منطقه تحت نفوذ امپریالیسم را به یاد آوریم. این تجدید خاطرات به ما کمک می‌کند روابط بین ملت-دولت، جمهوری، و استقلال اقتصادی را بهتر درک کنیم، و خود را برای هر آن‌چه که ممکن است به صورت ما پرتاب شود آماده نماییم.

۲۰۲۵-۱۲-۲۸ ادامه

معجزه بانک جهانی: چگونه می‌توان افزایش فقر را به عنوان کاهش فقر نشان داد؛ با نگاهی به سنجش خط فقر در هند و چین

خط فقر چین با توصیه بانک جهانی و با در نظر گرفتن خط فقر ۱۰۰ یوان در سال ۱۹۷۸، که با افزودن مخارج غیرغذایی به آن در سال ۱۹۹ به روز شد، تعیین گردید. ادعای چین در سال ۲۰۱۹ مبنی بر «فقر صفر» از خط فقر رسمی ۸.۸ یوان در روز استفاده کرد، که می‌توانست ۲.۱ لیتر آب آشامیدنی بطری‌شده، و هیچ چیز دیگری را در آن‌جا بخرد. هیچ بازمانده‌ای در این سطح مخارج مصنوعی و هرگز مشاهده‌شده باقی نماند، و این تعداد صفر نفر مشاهده‌شده به طور نادرستی به عنوان دستاورد «فقر مطلق صفر» تفسیر شد.

۲۰۲۵-۱۲-۲۷ ادامه

دیمیتریس کوتسومپاس: شعار «یکی برای همه و همه برای یکی» بیش از هر زمان دیگری مطرح است – باشد که تعطیلات هیچ‌کس را تنها نگذارد

د. کوتسومباس: در این زمان، تمام فکر و ذکر ما عمدتاً متوجه کودکان است، اما هم‌چنین متوجه تمام افرادی است که قربانی جنگ‌های امپریالیستی، قربانیان بحران پناهندگان، مهاجران ما، افرادی که شرایط کاری نامناسبی را تجربه می‌کنند، افرادی که روزانه با مجموعه‌ای از مشکلات در خانواده‌ها، مشاغل و زندگی خود مواجه هستند. این روزهای کریسمس، این تعطیلات، نباید کسی را تنها بگذارد. به همین دلیل شعار «یکی برای همه و همه برای یکی» بیش از هر زمان دیگری مطرح است.

۲۰۲۵-۱۲-۲۶ ادامه

آتیلیو بورون، مارکسیست آرژانتینی هوادار «پلتفرم جهانی ضد-امپریالیستی»: «فقط چین می‌تواند تجاوز آمریکا به ونزوئلا را متوقف کند»

عمل لازم است، نه حرف. و از این منظر، فقط چین در موقعیتی است که می‌تواند اقدامی انجام دهد که حمله به ونزوئلا را خنثی کند. چگونه؟ با انتقال بخشی از نیروی دریایی خود به تنگه تایوان و محاصره تایوان، تقلید از کاری که ایالات متحده در کارائیب انجام داد. در ابتدا، باید فقط همین باشد: استقرار نیروهای دریایی بدون شلیک حتی یک گلوله. اما اگر علی‌رغم این، واشنگتن از اقدامات ایذایی به حمله روی آورد، چین کاملاً حق دارد که به طور مشابه پاسخ دهد و استان سرکشی را که ایالات متحده به یک دژکوب علیه پکن تبدیل کرده است، پس بگیرد.

۲۰۲۵-۱۲-۲۶ ادامه

حزب کمونیست ونزوئلا: آنتاگونیسم دروغین بین «مترقی‌ها» و لیبرال‌ها، و اعتبار نقش پیشاهنگ حزب کمونیست در انقلاب آمریکای لاتین و کارائیب

کارگران و احزاب کارگری زیادی در منطقه وجود دارند که هم‌چنان به بازتولید استراتژی و گفتمانی ادامه می‌دهند، که گویی همان شرایط ۳۰ سال پیش حفظ شده است. همه چیز به تئوری «دشمن اصلی» ساده‌سازی می‌شود. از این تحلیل، بیش از حد ارزش قائل شدن برای نقش دولت‌های مترقی و سایر قدرت‌ها، مانند روسیه، چین و ایران، به مثابه قطب آنتاگونیستی فرضی این دشمن اصلی که باید شکست داده شود، یعنی امپریالیسم آمریکا-اروپا، ناشی می‌شود، که توهم یک نظم جهانی جدید و عادلانه‌تر را، که از پیروزی برخی از سرمایه‌داران بر دیگران در همان نظام استثمار انسان بدست انسان پدید خواهد آمد، تغذیه می‌کند.

۲۰۲۵-۱۲-۲۶ ادامه