آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

فرهنگ-هنر

محسن نامجو پس از ۲۰ سال به ایران بازگشت: «آنچه مهم است شهروند بودن است»

محسن نامجو که به مدت ۲۰ سال در تبعید زندگی می‌کرد، بازگشت خود را به میهن اعلام کرد. نامجو اظهار داشت که موضوع مهم برای او این نیست که آیا به ساخت موسیقی در ایران ادامه خواهد داد یا نه، بلکه مهم پیوستن دوباره به عزیزانش است. محسن نامجو، موسیقی‌دان ایرانی، با انتشار ویدئویی بازگشت خود را به ایران پس از ۲۰ سال اعلام کرد. نامجو گفت: «زمانی که این ویدئو را تماشا می‌کنید، من یا در هواپیمایی به مقصد تهران هستم یا پس از حدود ۲۰ سال به وطنم بازگشته‌ام.» وی افزود: «من به نقطه‌ای از زندگی‌ام رسیده‌ام که احساس می‌کنم دیگر دوری از وطن برایم بس است.»

۲۰۲۶-۰۸-۲۹ ادامه

تفاوت میان آرونداتی روی و عریضه‌نویسان برای «توقف “جنگ امپریالیستی” و اعدام‌ها در ایران»

توصیف «روی» به عنوان یک «انقلابی خوش‌بین» اصلاً مبالغه‌آمیز نیست، بلکه او را می‌توان نمونه‌ای معاصر و تمام‌عیار از یک انقلابی خوش‌بین دانست. برعکسِ بسیاری از روشنفکران، رمان‌نویسان و نظریه‌پردازانی که امروزه تمایل دارند موضعی «پیچیده و چندپهلو» اتخاذ کنند و به توانایی خود در ورود به پهنه «ابهام» و بیرون کشیدن مواضعی که هر دو طرف را نفی می‌کند (به این بهانه که آن دو لزوماً متضاد هم نیستند) افتخار می‌نمایند، می‌بینیم که موضع «روی» مثل روز روشن، واضح و صریح است؛ او خود را در لفاظی‌های فریبنده نمی‌پیچد، و در پشت رشته‌هایِ پیچیدگیِ ساختگی و نمایش‌های جدلی پنهان نمی‌کند.

۲۰۲۶-۰۸-۲۵ ادامه

جستاری دربارۀ اودیسه: سقوط ابدی قهرمان

نبوغ فرزندان هومر در جاودانه کردن اودیسه نیست؛ بلکه در توانایی آن‌ها در تبدیل «اشغالگری به قهرمانی» و «مقاومت به بربریت» است.در اثر نولان، اشغالگر در حالی که عقب‌ می‌نشیند، پرده را پایین می‌کشد. قهرمان از تخت‌ فرود می‌آید، و اسطوره از هم می‌پاشد؛ اما او مرکز روایت را به یک اشغالگر جدید واگذار می‌کند که هنوز گناهی مرتکب نشده و همان داستان را تکرار خواهد کرد: به تلماخوس... سایکلوپ بر آستان روایت ایستاده است؛ در، نیمه‌باز است. اما آن کس که در را تا آخر خواهد گشود، نه هومر است و نه نولان: بلکه اراده‌ برقراری نظمی است که در آن، آن تک‌چشمِ سه‌هزارسال‌خاموش، حق سخن گفتن را از اشغالگران پس خواهد گرفت...

۲۰۲۶-۰۸-۰۵ ادامه

آیا «دیدن فیلم پس از اکران آن» کافی است؟ کسانی که به جای خواندن نسخه هومر، نسخه نولان از ادیسه را تماشا می‌کنند، چه چیزی را از دست می‌دهند؟

این فیلم، هرج‌و‌مرج یونان باستان را در عصر برنز، دوره‌ای که با یکی از پیچیده‌ترین تحولات اجتماعی بشریت - مبارزات و درگیری‌های خشونت‌آمیز گذار به کشاورزی و زندگی یکجانشینی - مشخص می‌شود، در یک تجربه تماشایی سه ساعته و جذاب به تصویر می‌کشد. کتاب نهم حماسه اودیسه که به روایت سیکلوپ‌ها (غول‌های یک‌چشم) می‌پردازد، بخشی است که به وضوح نشان می‌دهد در جهان یونان باستان، مفهوم «تمدن»، هویت‌سازی و طرد غیرخودی‌ بر اساس تضاد‌های طبقاتی چگونه عمل می‌کرد.

۲۰۲۶-۰۷-۲۷ ادامه

خوزه مارتی سرنوشت زندگی خود را در شعر دراماتیک «عبدالا» پیش‌‌بینی کرد

میلیون‌ها نفر با افتخار شانه خود را برای دریافت واکسن کوبایی «عبدالا» آماده کرده‌اند، اما کم‌تر کسی می‌داند که این نام را «خوزه مارتی»، قهرمان ملی کوبا، در منظومه دراماتیک خود با همین عنوان، بر جوانی سیاه‌پوست و آفریقایی‌تبار نهاده بود؛ جوانی که برای استقلال کشور خود «نوبیا»، که مورد تهاجم استعمارگران قرار گرفت جنگید و جان باخت. «عبدالا» نخستین نمایشنامه‌ای است که مارتی پیش از رسیدن به سن ۱۶ سالگی نوشت. این اثر که در بحبوحه آغاز نخستین جنگ کوبا علیه اسپانیا منتشر شد، گواهی بر عشقِ جوانی از «نوبیا» - منطقه‌ای سودانی در جنوب مصر - به سرزمین مادری‌ خود است.

۲۰۲۶-۰۷-۲۲ ادامه

چسباندن پوسترهای ضد ناتو

برای مدتی طولانی، به مردم گفته شده است که خیابان‌ها بی‌تاثیرند؛ اگر می‌خواهید واکنش نشان دهید، به اشتراک بگذارید، لایک کنید، کامنت بگذارید... در حالی که سیاست به درون صفحه‌نمایشگر کشیده می‌شود، خیابان‌ها برای نمایشِ قدرتِ صاحبان قدرت رها می‌شوند. با این حال، پوستری که روی دیوار آویزان شده، دقیقاً عکس این را می‌گوید. می‌گوید: «ما اینجا هستیم.» اعلام می‌کند که یک ایده، یک سازمان، و یک مبارزه در این شهر ریشه دوانده است. پوسترهای ناتو همه جا هست؛ هیچ‌کدام از این‌ها پروپاگاندا محسوب نمی‌شود. اما پوستری که دعوت به راهپیمایی علیه ناتو می‌کند، می‌تواند «تحریک به ارتکاب جرم» تلقی شود.

۲۰۲۶-۰۷-۰۵ ادامه

بگذارید تیم فوتبال زنان ایران بازی کند

روز یک‌شنبه، لحظاتی قبل از اینکه تیم زنان ایران وارد زمین شود و در بازی‌های مقدماتی المپیک در مقابل اردن بازی کند، تیم بخاطر پوشیدن سرپوش و لباسی که تمام بدن را می‌پوشاند حذف شد. حضور هنری کسینجز آشکار می‌کند که کل این نمایش برای چیست. کسینجر در اعلام نظرات خود دربارۀ ایران شرم ندارد، آشکارا خواهان جنگ شده و می‌گوید: «ما باید از بیرون برای تغییر رژیم کار کنیم.» آن‌هائی که اگر ورزشکاری شهامت نشان دهد و نظرات خود را بگوید، بع‌بع می‌کنند که «ورزش و سیاست» باید جدا باشند، باید خشم خود را متوجه بلاتر، کسینجر و تصمیم فیفا نمایند که به فوتبال بعنوان ابزاری برای محروم کردن زنان مسلمان نگاه می‌کنند.

۲۰۲۶-۰۵-۲۴ ادامه

کتاب‌فروشی کتاب‌های دست‌دوم | دفاعیه کمونیستی در ایران

ما قرار داشتیم در کتاب‌فروشی کتاب‌های دست‌دوم جواد با هم دیدار کنیم. این هفته قرار است درباره دفاعیات خسرو روزبه، عضو کمیته مرکزی حزب توده ایران، پیش از اعدامش گفتگو کنیم. یوسف آقا نسخه‌ای از این کتاب را که توسط «انتشارات سوسیالیست» چاپ شده است، دارد. عنوان این کتاب «خسرو روزبه - دفاعیه کمونیستی» است. نسخه من متعلق به «انتشارات هازیران» چاپ سال ۱۹۷۸ است. این نسخه با عنوان «سپیده‌دم در ایران می‌دمد - دفاعیات خسرو روزبه، عضو کمیته مرکزی حزب توده ایران» منتشر شده بود.

۲۰۲۶-۰۵-۱۱ ادامه

در وداع با دوست، رفیق و شهید

شهادت تو برای من دور از انتظار نبود، همان‌گونه که شهادت همکارمان «علی شعیب» در ماه گذشته غافلگیرم نکرد. شما هر دو، از دیرباز شهدایی بودید در انتظار پیوستن به ملکوت. هر دوی شما خاری بودید در چشم «افیخای ادرعی»، سخنگوی ارتش متجاوز؛ و هر دو از سوی آن فرومایه‌ی رذل، مستقیماً به مرگ تهدید شدید. شما به ما و به تمامی آیندگان در عرصه‌ خبر آموختید که: «کلامی که به گلوله بدل نشود، نفرین‌شده و خائن است.» کلمات شما هم‌سنگ و مکمل موشک‌های دلاورمردانِ مقاومت بود؛ از «ناقوره» در غرب تا کوهپایه‌های «جبل‌الشیخ» در شرق و از کرانه‌های «لیطانی» در شمال تا تمام کوه‌ها، دره‌ها، بیشه‌زارها و صخره‌های این سامان. کلام شما سلاح شما بود.... با نهایت احترام، گل سرخی تقدیم به تو.

۲۰۲۶-۰۴-۲۴ ادامه

چه کسی جنگ را تعریف می‌کند؟ رسانه‌‌های غربی و سیاست مشروعیت‌بخشی! به ایرانیانی که فریب گفتمان امپریالیستی را خورده‌اند

جنگ‌ها سرانجام به پایان می‌رسند؛ آتش‌بس‌ها از طريق مذاکره برقرار می‌شوند، خطوط مقدم تثبیت می‌گردند و بازسازی آغاز می‌شود. با این حال، روایت‌ها بسیار طولانی‌تر پابرجا می‌مانند. آن‌ها به نحوه به یاد آوردن درگیری‌ها و چگونگی درک درگیری‌های آینده شکل می‌دهند. بنابراین، در جنگِ میان ایران، اسرائیل و ایالات متحده، نبرد بر سرِ «روایت»، یک نمایش فرعی در کنار میدان نبرد نیست؛ بلکه یکی از عرصه‌های اصلی است که در آن، معنای خودِ جنگ در حال رقم خوردن است.

۲۰۲۶-۰۴-۰۷ ادامه