تاریخ تجربه کردها در ایران
«از اواخر دهه ۱۹۵۰، واشنگتن به مسأله کرد نه به عنوان یک پروژه دولت‌سازی، بلکه به عنوان ابزاری انعطاف‌پذیر برای اعمال فشار نگاه کرده است». پس از انقلاب ۱۹۷۹، چشم‌انداز ژئوپلیتیک معکوس شد. با تبدیل شدن ایران از متحد به دشمن، استفاده از اقلیت‌ها از یک «تهدید برای ثبات» به یک «فرصت برای نفوذ» تغییر یافت. در سال‌های اولیه انقلاب، احزاب «کومله» و «دموکرات» در غرب کشور دست به اسلحه بردند. بعدها حزب «پژاک» از راه رسید که در دهه اول دهه ۲۰۰۰ ظهور کرد، و همان الگو را با خود به همراه آورد: تشدید مسلحانه و به دنبال آن عقب‌نشینی با تغییر چشم‌انداز سیاسی. همین الگو در اعتراضات اخیر به شدت دوباره ظاهر شد.
۲۰۲۶-۰۱-۲۳ ادامه
