فاشیسم دیجیتال و جنگ خودکار

این ایده که پلتفرم‌های بزرگ دیجیتال، رسانه نیستند، بلکه صرفاً واسطه‌های فناوری هستند، هنوز در بسیاری از مدارس و آکادمی‌های روزنامه‌نگاری تکرار می‌شود. ادعا می‌شود که آن‌ها محتوا تولید نمی‌کنند، بلکه فقط کاربران را به هم متصل کرده و اطلاعات را سازماندهی می‌کنند. اما آن تمایز هرگز وجود نداشت، و اکنون آن حقیقت به طرز رسواکننده‌ای آشکار شده است. «پالانتیر» تانک یا موشک تولید نمی‌کند. کسب‌وکار آن چیزی پیچیده‌تر است: پردازش حجم عظیمی از اطلاعات برای شناسایی الگوها، انتخاب اهداف، نظارت بر جمعیت‌ها و پیش‌بینی رفتار. جنگ علیه ایران نشان داده است که این شرکت‌ها تا چه حد بخش مرکزی درگیری‌های معاصر هستند.

تحلیل | نتیجه اولیه جنگ ایران: تکنولوژی جنگی و هوش مصنوعی (۳)

اگرچه کاملاً واضح است که دفاع در برابر پهپادهای ۲۰ هزار دلاری با سامانه‌های «پاتریوت» و «تاد» بسیار گران تمام می‌شود، اما اگر صرفاً جنبه مالی را در نظر بگیریم، این هزینه با توجه به مقیاس، تأثیر و ظرفیت اقتصادی آمریکا نباید تأثیر چندانی بر تصمیم این کشور در خصوص جنگ کنونی بگذارد. در بحث فناوری جنگی، ما همچنین باید بر استفاده ایالات متحده و اسرائیل از هوش مصنوعی تمرکز کنیم. در آغاز جنگ، ارتش ایالات متحده از دو سیستم یکپارچه استفاده کرد: «سیستم هوشمند مِیوِن» و «کلود». این سیستم‌ها به ترتیب به شرکت‌های «پالانتیر» و «آنتروپیک» تعلق دارند.

«عصر سرمایه‌داری؟ نه، به «عصر فئودالیسم تکنولوژیک» خوش آمدید»- تخیلات مالیخولیایی یانیس واروفاکیس از زبان خود او

«در پس‌زمینه روابط جهانی که به طور فزاینده‌ای پرتنش شده است، روابط چین- ایالات متحده به هسته اصلی رقابت بین‌المللی معاصر تبدیل شده است، و مهار رشد تکنولوژیک و اقتصادی چین توسط ایالات متحده تشدید شده است. اما، ریشه واقعی این رویارویی چیست؟ آیا عدم توازن تجاری، رقابت ژئوپلیتیکی یا تغییرات ساختاری اقتصادی عمیق‌تر است؟ در این شماره از برنامه «چای متفکران»، مفتخریم که از یانیس واروفاکیس، اقتصاددان و وزیر دارایی سابق یونان، دعوت کرده‌ایم.»

ارزیابی «چپ» ضد-کمونیست از امپریالیسم امروز: «آیا وارد عصر فئودالیسم جدید شده‌ایم؟ واکاوی تزهای یانیس واروفاکیس در کتاب تکنوفئودالیسم»

تضاد اصلی در عصر فئودالیسم تکنوفئودالی از تضاد بین کار و سرمایه به تضاد بین ابرگرایان و رعایای ابری و کارگران ابری آنها تغییر یافته است. «برای اینکه شانسِ سرنگونی تکنوفئودالیسم و بازگرداندن دِموس/ توده مردم به دموکراسی را داشته باشیم، باید نه فقط پرولتاریای سنتی و کارگران ابری، بلکه رعیت‌های ابری و حتی برخی از سرمایه‌داران دست نشانده/واسال را گرد هم بیاوریم.»

مناظره کمونیست‌های سوئد پیرامون استفاده از هوش مصنوعی در فعالیت‌های تهیجی و تبلیغاتی انقلابیون (۳)

این ما را به توزیع‌کنندگان نمادهای مرده تبدیل می‌کند - تصاویری که ما خلق نکرده‌ایم، کلماتی که منظورمان نبوده‌اند، احساساتی که حمل نکرده‌ایم، مبارزاتی که هرگز نجنگیده‌ایم. این تقلیدی از شورش است که چیزی جز سطح خالی آن چیز باقی نمی‌گذارد - بدون تضاد، بدون تاریخ، بدون معنا. و هنگامی که توانایی خلق کردن را از دست می‌دهیم، توانایی انقلاب کردن را نیز از دست می‌دهیم.

مناظره کمونیست‌های سوئد پیرامون استفاده از هوش مصنوعی در فعالیت‌های تهیجی و تبلیغاتی انقلابیون (۲)

هوش مصنوعی نباید جایگزین رفقای خلاق ما شود - اما می‌تواند به ما کمک کند، آن‌ها را تقویت کند، و دامنه فعالیت ما را گسترش دهد. ما در زمانی هستیم که جنبش انقلابی ضعیف، پراکنده و فاقد منابع است. بسیاری از رفقا ساعت‌های طولانی کار می‌کنند، و نه وقت و نه فرصت آن‌را دارند که پوستر، متن یا مطالب تبلیغاتی را از ابتدا خلق کنند. هوش مصنوعی به این رفقا فرصت می‌دهد، علی‌رغم شرایط محدود، در فعالیت‌های تهیجی شرکت کنند.

مناظره کمونیست‌های سوئد پیرامون استفاده از هوش مصنوعی در فعالیت‌های تهیجی و تبلیغاتی انقلابیون (۱)

رئالیسم سوسیالیستی یک سبک نیست. یک روش است، یک زیبایی‌شناسی ریشه‌دار در مبارزه است؛ مستلزم ذهنیت است – مستلزم این‌که پرولتاریا خود را آگاهانه و جمعی، به مثابه نیروی محرکه تاریخ ببیند. از سوی دیگر، اجناس هوش مصنوعی، کارگران را به مثابه یک دسته، نه به عنوان یک فاعل، تصور می‌کند. تصاویری از «فقر» یا «اعتراض» خلق می‌کند بدون این‌که جنبش، تضاد و دیالکتیک را درک کند؛ انقلابی را به یک خُلق و خوی یا پبرایش تقلیل می‌دهد.

مدل‌ های هوش مصنوعی: طوطی‌ های تصادفی که تماشا می‌ کنند؟ هوش واقعی مستلزم «قرارداشتن در موقعیت» اجتماعی است!