آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

چرا ایران شکست نخورد؟

چرا ایران شکست نخورد؟

یک تفاوت فاحش بین تصویری که بمباران تبلیغاتی پیش از جنگ از ایران ترسیم کرده بود و وضعیت کنونی وجود دارد. بسیاری از ما، از جمله خود من، چیزهای جدید زیادی درباره حکومت و مردم ایران آموخته‌ایم. اکثریت قاطع مردم ایران میهن‌پرست هستند. هویت ملی آن‌ها ریشه‌ای عمیق دارد. فرمول‌های ازپیش‌آماده‌شده در کتابچه‌های امپریالیستی برای تضعیف میهن‌پرستی این گروه‌های قومی کافی نیست؛ این اولین بُعدی است که میهن‌پرستی در آن آزموده می‌شود. بُعد دوم مربوط به ماهیت رژیم است. حکومت ایران صرفاً رژیمی از ملایان نیست که توسط دیوانگانِ متعصبی که تنها برای آخرت تلاش می‌کنند، اداره شود. وقتی تحصیلات، تخصص و علایق کسانی را که پیش از جنگ و در جریان آن کشته شدند، و همچنین جایگزین‌های آن‌ها را بررسی می‌کنیم، با تصویری غیرمنتظره روبه‌رو می‌شویم.

۲۰۲۶-۰۴-۲۷ ادامه

وقفه‌‌ در جنگ و نماینده فحاش امپریالیسم

وقفه در مرحله‌ شدیدِ حمله‌ای که توسط اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران آغاز شد، به معنای پایان جنگ نیست. تهران نه از جنگ می‌هراسد و نه از میز دیپلماسی؛ در واقع، به خوبی آگاه است که بعید است از این گفتگوها یک توافق پایدار حاصل شود. مثبت‌ترین نتیجه‌ هرگونه مذاکره احتمالی، تنها تمدید آتش‌بس برای مدتی بیش‌تر خواهد بود. تضادها و اختلافات بنیادی همچنان پابرجا هستند. تا زمانی که ایران توانمندی‌های دفاعی و تهاجمی و همچنین ساختار حکومتی خود را حفظ کند، همچنان یک مانع جدی بر سر راه طراحی ایالات متحده برای خاورمیانه و جهان باقی خواهد ماند.

۲۰۲۶-۰۴-۲۰ ادامه

دروازه‌‌های جهنم هسته‌‌ای

پروپاگاندا یکی از عناصر اصلی جنگ است. اما فراتر از آن، خودِ جنگ قرار دارد: پولاد، آتش، ویرانی و مرگ. پاسخ به این پرسش که جنگ چگونه پیش می‌رود را باید از این واقعیت دریافت که ترامپ فعالیت شرکت ارائه‌دهنده تصاویر ماهواره‌ای از غرب آسیا را ممنوع کرده است. اگر راهزنیِ امپریالیستی می‌خواهد ویرانه‌ای را که در منطقه جنگی بر جای گذاشته پنهان کند، پس اوضاع خوب پیش نمی‌رود. سال‌هاست که توضیح می‌دهیم امپریالیسم قدرت مطلق نیست؛ این‌که نمی‌تواند در هر جنگی پیروز شود و می‌توان آن را شکست داد. قربانیانِ خواسته، اجیرشده یا ناخودآگاهِ پروپاگاندای امپریالیستی، با لبخندی تحقیرآمیز به گفته‌های ما گوش می‌دهند. بگذارید به لبخند زدن ادامه دهند. سرانجام زمانی فراخواهد رسید که مردم از ته دل خواهند خندید.

۲۰۲۶-۰۴-۰۶ ادامه

غرور و تعصب

آن‌ها به یک پیروزی آسان مانند عراق یا لیبی اطمینان داشتند. آن‌ها ایران، به ویژه ایرانی‌ها را دست کم گرفتند. اگرچه نمی‌توانیم بگوییم که آن‌ها تاکنون کاملاً تحقیر شده‌اند، اما حداقل چند دندان خود را از دست داده‌اند. بیایید اعتراف کنیم، مسیری که جنگ تاکنون طی کرده، محله ما را به هیجان آورده است. این طبیعی است. ضدامپریالیست نبودن برای کسی که خود را انسان می‌نامد، گزینه مناسبی نیست. ایران می‌تواند پیروز شود. آمریکا، اسرائیل و امپریالیسم را می‌توان متوقف کرد یا عقب راند. بقا، بزرگ‌ترین پیروزی ایران خواهد بود. آمریکا، اسرائیل و همدستان آن‌ها از تلاش دست برنخواهند داشت. بنابراین، اگر ایران شکست نخورد، لازم است از دو تله دوری کند...

۲۰۲۶-۰۳-۱۷ ادامه

جبهه‌‌های مبارزه با امپریالیسم

آن‌هایی که می‌گویند «ایران به ما چه ربطی دارد؟»، آن‌هایی که پشت بهانه‌ آسان «نه این و نه آن» پنهان می‌شوند، تأثیر مرگباری بر بشریت دارند که کم‌تر از تأثیر بمب‌افکن‌های ب-۵۲ نیست. بعضی‌ها به دلیل بی‌مغزی حاد این‌طور صحبت می‌کنند، بعضی دیگر چون شبیه بلندگوهای قلک‌دار هستند. صرف نظر از توجیه، مبارزه بشریت علیه راهزنی امپریالیستی، که در نهایت شکست خواهد خورد، باید علیه چنین بی‌وجدانی نیز صورت گیرد. این مبارزه باید با عقل، آگاهی، وجدان و سازماندهی انجام شود.

۲۰۲۶-۰۳-۱۱ ادامه

روزهای اول جنگ: تحلیلی که بر پیشانی نویسندگان «نامه مردم» عرق شرم می‌نشاند!

هنوز مشخص نیست که رژیم ایران تا چه مدت می‌تواند در برابر فشار مقاومت کند و چه نوع حمایتی از روسیه و چین دریافت خواهد کرد. من نه آرزوی فروپاشی سریع ایران را دارم و نه انتظار آن را. همین الان که این سطور را می‌نویسم، ایران همچنان به شلیک موشک به پایگاه‌های آمریکا در منطقه و اسرائیل ادامه می‌دهد. این هر چه بیش‌تر ادامه یابد، بهتر است. ما از هر هدف آمریکایی و اسرائیلی که توسط ایران مورد اصابت قرار گیرد، شادمان خواهیم شد و به دفاع از بشریت و برابری خلق‌ها ادامه خواهیم داد.

۲۰۲۶-۰۳-۰۲ ادامه

انتظار جنگ به اندازه خود جنگ طاقت‌فرسا است

از سال ۱۹۴۶، رژیم ترکیه تلاش کرده است تا به غرب سرمایه‌داری و به‌ویژه ایالات متحده ثابت کند که «قهرمان‌ترین و مهم‌ترین متحد منطقه‌ای» است. تا سقوط شاه پهلوی، قوی‌ترین رقیب آن در این زمینه ایران بود. آنکارا با استقرار رژیم اسلامی در ایران، احساس آرامش قابل‌توجهی کرد. شعار رایج سیاست خارجی ترکیه برای جلب توجه غرب این بود: «ما در منطقه خود ثبات ایجاد می‌کنیم، در حالی که ایران بی‌ثباتی ایجاد می‌کند.» ظهور یک دولت طرفدار آمریکا و طرفدار اسرائیل در تهران، همه چیز را خراب خواهد کرد. به عنوان مثال، حتی اگر یونان سرزمین اصلی و جزایر خود را به پایگاه‌های آمریکا تبدیل کند، یا اتحاد «پ.ک.ک»، بارزانی و طالبانی، نمی‌توانند جایگزین ترکیه شوند. آن‌ها شکست خواهند خورد. اما ایران می‌تواند.

۲۰۲۶-۰۲-۰۲ ادامه

رقص ایران با سیاهی در تاریکی

در مجموع، به نظر می‌رسد که مبارزه قدرت در ایران بین بخشی از نظام سرمایه‌داری که به دنبال روابط نزدیک‌تر با ایالات متحده است و بخشی که به عنوان «محافظه‌کار» تعریف می‌شود، بسیار شدیدتر و خطرناک‌تر از آن چیزی است که در خیابان‌ها می‌بینیم. ریشه مشکل به ویژه در زیرساخت اقتصادی کاملاً توسعه‌یافته، بازار-محور، خصوصی‌سازی- محور و لیبرالی نهفته است که در دوران رفسنجانی ایجاد شده است. این ممکن است برخی را شگفت‌زده کند، اما نهادهای هیولایی که ما آن‌ها را بازار و سرمایه‌داری می‌نامیم، همیشه کت و شلوار و کراوات نمی‌پوشند.

۲۰۲۶-۰۱-۱۲ ادامه

سال دهشتناک تکرار شد – Annus horribilis bis repetita

آیا ۲۰۲۵ سال دهشتناکی بود؟ بله. آیا این نخستین بار است یا سال پیش بهتر بود؟ خیر. سطح تجاوزگری دونالد ترامپ با موارد پیشین متفاوت است. او به دستاویزهایی مانند دموکراسی، آزادی یا حقوق بشر نیاز ندارد. او به سادگی می‌گوید: «من به گرینلند نیاز دارم، نفت ونزوئلا قبلاً متعلق به شرکت‌های آمریکایی بود» و غیره. بدترین قسمت این است که او هیچ رقیبی در جهان ندارد که قدرت یا قصد متوقف کردن او را داشته باشد. در حالی که مردم مقاومت می‌کردند، کشورها یا از طرح نابودی مقاومت فلسطین، معروف به «طرح ترامپ»، حمایت کردند یا پیرامون آن سکوت نمودند. نه روسیه و نه چین از حق وتوی خود در رأی‌گیری مربوطه در شورای امنیت سازمان ملل استفاده نکرد.

۲۰۲۵-۱۲-۳۱ ادامه

وضعیت روانی بیمارگونه قورباغه و ژئوپولیتیک: پیرامون همکاری و رقابت «ترکیه-هیئت تحریر شام» در یک سو، و «اسرائیل- نیروهای دمکراتیک سوریه»، در سوی دیگر

در شرایط سوریه، واقعاً مهم نیست که چه کسی به گاو نر و چه کسی به قورباغه تشبیه شود. مسأله، بها دادن بیش از حد به خود و پذیرفتن نقش‌هایی است که شخص از عهده‌ آن‌ها بر نمی‌آید. البته همه این را می‌دانند، اما بیایید به آن‌ها یادآوری کنیم: در نهایت، قورباغه‌ای که از گاو نر تقلید می‌کند، منفجر می‌شود.

۲۰۲۵-۱۲-۲۱ ادامه