آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

دلسی و ترامپ: دقیقاً همان است که می‌بینید: تصور کنید فیدل کاسترو پس از نبرد خلیج خوک‌ها، همراه با کندی جشن می‌گرفت!

دلسی و ترامپ: دقیقاً همان است که می‌بینید: تصور کنید فیدل کاسترو پس از نبرد خلیج خوک‌ها، همراه با کندی جشن می‌گرفت!

اگر امروزه الگویی وجود داشته باشد که بتوان به آن چشم دوخت - همان‌طور که در سوم ژانویه شاهد آن بودیم - آن الگو «عزب‌نفس کوبایی» است؛ عزت‌نفسی که تا آخرین لحظه در برابر نیروهای ایالات متحده جنگید، و با وجود اینکه از نظر قدرت آتش در موضع ضعف قرار داشت و در همه زمینه‌ها در وضعیت نامساعدی بود، پاسخی سرسختانه و باوقار داد. در مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز، این هیئت نمایندگی کوبا بود که ایستاد و [در جریان سخنرانی ترامپ] سالن را ترک کرد. الگوی عزت‌نفس در همین‌جا نهفته است - الگویی که می‌توان بر پایه آن مبارزه کرد و با آن خود را سنجید.

۲۰۲۶-۱۰-۰۵ ادامه

حزب کمونیست ونزوئلا: سه قلوی نامشروع (دلسی رودریگز-خورخه رودریگز، -دیوسدادو کابیو) یک پنجم ذخایر نفت ونزوئلا را به ایالات متحده واگذار می‌کند

سال‌ها، رهبری خودکامه «حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا» از تحریم‌های جنایت‌کارانه و محاصره اقتصادی به عنوان سازوکارهایی برای فعالیت در پنهان‌کاری، فرار از نظارت‌ها و امکان‌پذیر ساختن ثروت‌اندوزی غیرقانونی بخش‌های ممتاز به قیمت رنج میلیون‌ها ونزوئلایی استفاده کرد. اکنون این رهبری به دنبال استفاده از لفاظی «پراگماتیسم» است تا مرحله جدیدی از تسلیم را توجیه کند.

۲۰۲۶-۱۰-۰۲ ادامه

معامله ننگین: ونزوئلا نفت خود را به دزدان دریایی کارائیب تسلیم می‌کند

در مقابل، از درون جبهه چاوزی‌ها، رافائل رامیرز، وزیر نفت و رئیس پیشین «شرکت ملی نفت ونزوئلا» طی نزدیک به یک دهه در دوران حکومت چاوز، این توافق را شکل جدیدی از استعمار آمریکا و تسلیم کشور در ازای باقی ماندن در قدرت توصیف کرد. او از «حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا» خواست که شرم‌کند و تصویر چاوز را از بیانیه حمایتی خود حذف نماید. ویلیام رودریگز، نماینده پیشین سوسیالیست، این معامله را بزرگ‌ترین خیانت نفتی در تاریخ کشور دانست و آن را به دور زدن پارلمان و قانون اساسی پیوند داد؛ در مرکز شهر کاراکاس، ده‌ها تن از اعضای «جبهه مردمی ضدامپریالیستی»، «اتحادیه انقلابی کارگران» و دیگر سازمان‌های چپ‌گرا تجمع کردند و با در دست داشتن بنرهایی، خواستار اخراج آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها شدند و مردم را به دفاع از میهن در برابر فروش نفت فراخواندند. آن‌ها هر دو طرف را به انعقاد یک توافق مخفیانه پشت سر مردم متهم کردند.

۲۰۲۶-۰۹-۰۵ ادامه

آلخاندرو بتانکور کیست… مردی که توافق نفتی ترامپ با ونزوئلا حول محور او می‌چرخد؟

ترامپ نخستین رهبر جهان در سال ۲۰۱۹ بود که خوان گوایدو، رئیس مجمع ملی ونزوئلا، را به عنوان رهبر قانونی این کشور به رسمیت شناخت. مادورو از آن کودتای نافرجام جان سالم به در برد، و بتانکور از ونزوئلا گریخت. مادورو حکم بازداشت او را صادر کرد و دارایی‌ها و شرکت نفتی‌اش را توقیف نمود. در سال ۲۰۲۳، رودریگز از مادورو خواست تا بتانکور را بازگرداند. مادورو شرط کرد که بتانکور از اپوزیسیون ونزوئلا دوری کند و با یک تاجر نفتی آمریکایی به نام «هری سارجنت سوم» همکاری نماید. زمانی که ارتش ایالات متحده در ۳ ژانویه مادورو را ربود، کلاور-کارونه، مشاور غیررسمی ترامپ در امور ونزوئلا در تماس تلفنی با بتانکورت بود که او نیز با رودریگز در ارتباط بود.

۲۰۲۶-۰۹-۰۳ ادامه

پوچی سوسیال دموکراسی در ونزوئلا

ارنستو اسپینوزا، تهیه‌کننده رادیو و عضو «حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا»، عمق بی‌تفاوتی و سازشی را که آگاهی عمومی را مسموم می‌سازد، به تصویر می‌کشد. هنگامی که از او پرسیده شد چرا به ارتش دستور مقاومت در برابر مداخله ایالات متحده داده نشد، این فرد اصلاح‌ناپذیر چنین ادعا می‌کند: «رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو خود را فدا کرد. همان‌طور که سالوادور آلنده در سال ۱۹۷۳ تصمیم گرفت کشور را ترک نکند و به جای تماشای قتل‌عام مردم خود با مرگ روبه‌رو شود، و همان‌طور که فرمانده هوگو چاوز در سال ۱۹۹۲ برای جلوگیری از حمام خون گفت «فعلاً»، رئیس‌جمهور مادورو نیز تصمیمی به همان اندازه قهرمانانه و دردناک گرفت: اجازه داد بازداشت شود تا ونزوئلا در آتش نسوزد.»

۲۰۲۶-۰۹-۰۲ ادامه

سخنرانی نماینده حزب کمونیست ونزوئلا در بیست‌و‌چهارمین نشست بین‌المللی احزاب کمونیست و کارگری در هاوانا

مبارزه طبقاتی و دیکتاتوری جهانی سرمایه‌های انحصاری؛ فاشیسم جهانی و تهاجم جدید ضدکمونیستی؛ تهاجم امپریالیستی به آمریکای لاتین؛ ونزوئلا تحت قیمومیت یانکی‌ها؛ تسلیم سه‌گانه بی‌شرمی (دلسی رودریگز - خورخه رودریگز - دیوسدادو کابیو)؛ از تسلیم‌طلبی حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا به قیمومیت امپریالیستی؛ چگونه یک ملت مستقل، که توسط نخبگان حاکمی اداره می‌شود که هنوز خود را «انقلابی» می‌خوانند، توانست به یک مستعمره نوین نفتی و تحت قیمومیت تبدیل شود؟؛ برای یک بدیل دموکراتیک، مردمی و مستقل؛ درباره احزاب کمونیست جهان: وحدتِ ضروری و ممکن.

۲۰۲۶-۰۸-۲۳ ادامه

چرخش در مواضع ونزوئلا: برقراری مجدد رابطه با اسرائیل پس از ۱۷ سال

در ونزوئلا، تغییر در سیاست خارجیِ دوران پس از مادورو به یکی دیگر از نمادین‌ترین تصمیمات دوره هوگو چاوز نیز تسری یافته است. ونزوئلا و اسرائیل توافق کرده‌اند که ۱۷ سال پس از قطع روابط در دوران هوگو چاوز، خدمات کنسولی متقابل را مجدداً برقرار کنند. این تصمیم، به دنبال ربوده شدن مادورو توسط ایالات متحده، یکی از جدیدترین نشانه‌های نزدیک شدن کاراکاس به واشنگتن و فاصله‌گرفتن از اتحاد تاریخی‌ آن با ایران است. اکنون، دولت پس از مادورو به طور هم‌زمان در حال احیای روابط دیپلماتیک با واشنگتن، باز کردن درهای بخش نفت ونزوئلا به روی شرکت‌های آمریکایی، و برقراری مجدد کانال‌های رسمی ارتباط با اسرائیل است.

۲۰۲۶-۰۸-۱۲ ادامه

رودریگز با سربازان اسرائیلی در ونزوئلا «جلسه کاری» برگزار کرد

در پی زلزله‌هایی که در ۲۴ ژوئن ونزوئلا را لرزاند، اسرائیل هیأتی شامل سربازان را به بهانه شرکت در عملیات «جستجو و نجات» به این کشور اعزام کرد. دولت اسرائیل که ده‌ها هزار نفر را در آوار ساختمان‌هایی که در غزه بمباران کرده، کشته است، ۱۷ سال پس از حمله ایالات متحده در ژانویه که منجر به ربودن رئیس‌جمهور مادورو شد، گامی در جهت برقراری روابط دیپلماتیک با دولت جدید ونزوئلا برداشته است. هیأت اسرائیلی کار خود را به پایان رساند و دیروز با بدرقه رسمی دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا که پس از مادورو به قدرت رسید، این کشور را ترک کرد. روابط دیپلماتیک بین اسرائیل و ونزوئلا در سال ۲۰۰۹ توسط هوگو چاوز، رئیس‌جمهور وقت ونزوئلا، پس از حملات اسرائیل به غزه قطع شد.

۲۰۲۶-۰۷-۲۲ ادامه

بیانیه حزب کمونیست ونزوئلا پیرامون عملیات نظامی جدید ایالات متحده در خاک ونزوئلا

هیأت سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست ونزوئلا عملیات نظامی اخیر نیروهای آمریکایی در خاک ونزوئلا را که منجر به اعدام بدون محاکمه هکتور گررو فلورس، معروف به «نینو گررو» در ایالت بولیوار شد، قاطعانه محکوم می‌کند. دولت امپریالیستی ایالات متحده خود اعتراف کرده است که این عملیات توسط فرماندهی جنوبی ارتش آمریکا و با هماهنگی مقامات ونزوئلا انجام شده است؛ این در حالی است که دولت ونزوئلا تا زمانی که واشنگتن تصمیم به علنی کردن این عملیات گرفت، سکوت اختیار کرده بود؛ همان قدرتی که همین چند ماه پیش کاراکاس را بمباران کرد و نیکولاس مادورو و همسرش، سیلا فلورس را ربود و امروز به عنوان نگهبان و ناظر بر تصمیمات اساسی کشور عمل می‌کند.

۲۰۲۶-۰۶-۱۷ ادامه

گام جدید در مسیر «عادی‌ سازی روابط»: عملیات مشترک ونزوئلا و ایالات متحده آمریکا

در پی ربوده شدن مادورو، دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، اقداماتی را در جهت «عادی‌سازی روابط» با ایالات متحده آغاز کرد. قانون عفو عمومی که از سوی اپوزیسیون تحت حمایت آمریکا مطالبه شده بود به تصویب رسید، قوانین نفت کشور برای باز شدن راه انحصارات آمریکا اصلاح شد، و به نیروهای نظامی آمریکا اجازه داده شد در خاک ونزوئلا رزمایش‌های نظامی برگزار کنند... اکنون ونزوئلا و ایالات متحده عملیات مشترکی را در ایالت بولیوار انجام داده‌اند.

۲۰۲۶-۰۶-۱۴ ادامه