Edalat

جنگ آمریکا علیه ایران: از «تغییر رژیم» تا جستجوی راهی برای خروج بدون شکست

ایالات متحده امروز با دو انتخاب تلخ روبروست؛ نخست، ادامه یک جنگ بی‌پایان با هزینه‌های گزاف اقتصادی و سیاسی. دوم، عقب‌نشینی بدون دستیابی به اهداف خود، که نشان‌دهنده یک ضعف در بازدارندگی آمریکا خواهد بود که نه تنها در منطقه، بلکه در سطح جهانی بر منافع این کشور تأثیر منفی خواهد گذاشت. آنچه دولت ترامپ امروز سعی در ترویج آن دارد، یک «گزینه سوم دروغین» است: عقب‌نشینی توأم با یک نمایش رسانه‌ای که القاگر پیروزی باشد. اما تاریخ، بازارها و خودِ ایران فریب این لفاظی‌ها را نخواهند خورد.

۲۰۲۶-۰۵-۰۳ ادامه

وقفه‌‌ در جنگ و نماینده فحاش امپریالیسم

وقفه در مرحله‌ شدیدِ حمله‌ای که توسط اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران آغاز شد، به معنای پایان جنگ نیست. تهران نه از جنگ می‌هراسد و نه از میز دیپلماسی؛ در واقع، به خوبی آگاه است که بعید است از این گفتگوها یک توافق پایدار حاصل شود. مثبت‌ترین نتیجه‌ هرگونه مذاکره احتمالی، تنها تمدید آتش‌بس برای مدتی بیش‌تر خواهد بود. تضادها و اختلافات بنیادی همچنان پابرجا هستند. تا زمانی که ایران توانمندی‌های دفاعی و تهاجمی و همچنین ساختار حکومتی خود را حفظ کند، همچنان یک مانع جدی بر سر راه طراحی ایالات متحده برای خاورمیانه و جهان باقی خواهد ماند.

۲۰۲۶-۰۴-۲۰ ادامه

آخرین وضعیت در منازعه ایران-آمریکا، با نگاهی به «توئیت»بازی قالیباف و عراقچی با ترامپ!

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، روز جمعه در یک توئیت در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «با برقراری آتش‌بس در لبنان، تردد همه کشتی‌های تجاری از تنگه هرمز برای باقی‌مانده دوره آتش‌بس آزاد خواهد بود. در تحلیلی که توسط خبرگزاری «تسنیم» منتشر شد، عراقچی مورد انتقاد قرار گرفت؛ این خبرگزاری آن را «توئیت بد و ناقص وزیر» توصیف کرد. علاوه بر انتقاد خبرگزاری «تسنیم» از توئیت عراقچی در روز جمعه، ادعاهایی نیز مطرح شد مبنی بر این‌که قالیباف برای اظهار نظر در آن روز، تا بسته شدن بازارها صبر کرد؛ اقدامی که از سوی نیروهای مسلح به عنوان یک «سازش» تلقی شد.

۲۰۲۶-۰۴-۲۰ ادامه

تسنیم پژواک روشنگری خود درباره «توئیت بد عراقچی» را «حضور چهره‌های مشکوک در میادین برای تفرقه‌افکنی علیه مسئولان» می‌نامد

۲۸ فروردین ۱۴۰۵: «توئیت بد و ناقص آقای سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان درباره بازگشایی تنگه هرمز، که به جزئیات آن و مهم‌تر از همه، تفاوت آن با پیش از آغاز جنگ هیچ اشاره‌ای نکرده بود، باعث انتقادات و گمانه‌های بسیاری شد...» ۳۰ فروردین ۱۴۰۵: «اطلاعات برخی نهادهای امنیتی و‌ همچنین گزارش تعدادی از مردم مومن حاضر در تجمعات میادین مختلف حاکیست که طی روزهای گذشته افراد مشکوکی در بعضی میادین حاضر می‌شوند تا با ادعاهای واهی و اهانت علیه برخی مسولان کشور، انسجام اجتماعی و سیاسی را تضعیف کنند.»

۲۰۲۶-۰۴-۱۹ ادامه

شیائو جون‌‌ژنگ سفیر چین در اسرائیل: «دوستان اسرائیلی اغلب از من می‌پرسند چین در کدام سمت است؟»

● بله، همین رویکرد مبهم و دوپهلو است که بیش از هر چیز باعث رنجش مردم می‌شود. در طول تاریخ، هیچ‌یک از کسانی که سیاست نشستن میان دو صندلی را پیش گرفته‌اند، هرگز به جایگاه تاریخی واقعی دست نیافته‌اند! ● الگوی رفتاری «آدمِ خوبِ داستان بودن» در استخوان‌های آن‌ها نهادینه شده است؛ حتی اگر کسی مرتکب شرارت‌های بی‌شماری شود، آن‌ها طاقت رنجاندن او را ندارند، حتی اگر آن شخص مدام به آن‌ها توهین کند. اگر شما یک فلسطینی یا اهل غزه بودید، ببینیم باز هم همین حرف را می‌زدید!

۲۰۲۶-۰۴-۱۵ ادامه

شورای امنیت روسیه: واشنگتن و تل آویو می‌توانند از مذاکرات جهت آماده شدن برای عملیات زمینی علیه ایران استفاده کنند

شورای امنیت روسیه اعلام کرد که ایالات متحده و اسرائیل ممکن است از روند آتش‌بس و مذاکره با ایران به عنوان پوششی برای تدارکات نظامی جدید استفاده کنند. ارزیابی این شورا حاکی از آن است که پنتاگون همچنان به تقویت قوای نظامی خود در منطقه ادامه می‌دهد، و خاطرنشان کرد که استقرار نیروهای لشکر ۸۲ هوابرد در خاورمیانه همچنان ادامه دارد. این بیانیه همچنین اشاره کرد که یک گروه ضربت به رهبری کشتی آبی-خاکی باکسر (Boxer)، به همراه حدود ۲۵۰۰ تفنگدار دریایی، و یک گروه تهاجمی به رهبری ناو هواپیمابر جورج بوش نیز در حال حرکت به سمت منطقه درگیری هستند. انتظار می‌رود این یگان‌ها در حوالی زمان پایان آتش‌بس دو هفته‌ای، به منطقه برسند.

۲۰۲۶-۰۴-۱۵ ادامه

حرکت دو سویه پاکستان: اعزام جنگنده‌ها به ریاض و گفتگو با تهران

جنگنده‌ها و هواپیماهای پشتیبانی پاکستان در پایگاه هوایی ملک عبدالعزیز در شرق عربستان سعودی به زمین نشستند. این اقدام، اولین نتیجه ملموس میدانی از توافق‌نامه دفاعی دوجانبه‌ای است که در سپتامبر ۲۰۲۵ (شهریور ۱۴۰۴) به امضا رسید. این توافق تصریح می‌کند که حمله به یکی از طرفین، حمله به دیگری تلقی خواهد شد. این قرارداد در ریاض و میان شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان و محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی به امضا رسید. این بند مشابه «ماده ۵ پیمان ناتو» است که نشان‌دهنده سطح بسیار بالای تعهد نظامی میان دو کشور است.

۲۰۲۶-۰۴-۱۴ ادامه

پنج درس جنگ که اسرائیل را می‌ترساند

«جنگ پنج هفته و نیمه با ایران، درس‌های مهمی درباره محدودیت‌های توانمندی‌های اسرائیل به این رژیم آموخت. ایران ضعیف شد، اما توانست توازن جدیدی در بازدارندگی اقتصادی ایجاد کند. اگر دولت اسرائیل می‌دانست نتیجه به این شکل خواهد بود، بعید است آنچنان برای جنگ پافشاری می‌کرد.» رسانه‌های اسرائیلی روزی را که قرار بود مذاکرات آتش‌بس پس از هفته‌ها حملات سازماندهی‌شده علیه ایران توسط نتانیاهو، نخست‌وزیر نسل‌کش اسرائیل، و آمریکا برگزار شود، با این جملات آغاز کردند. تحلیلی با عنوان «پنج درس که اسرائیل از جنگ ایران آموخت» که در هاآرتص منتشر شد، اذعان می‌کند که اسرائیل بازنده این تجاوز بوده است.

۲۰۲۶-۰۴-۱۲ ادامه

اکونومیست: ترامپ بزرگ‌ترین بازنده جنگ است… به این دلایل!

همه جنگ‌ها برنده ندارند، اما هر جنگی دست‌کم یک بازنده دارد؛ و اگر - و این «اگر» بزرگی است - این آتش‌بس به‌معنای پایان جنگ در ایران باشد، بزرگ‌ترین بازنده آن دونالد ترامپ خواهد بود. «این درگیری اهداف اصلی او از جنگ را به عقب رانده و سطحی‌بودن دیدگاه او برای شیوه جدیدی از اعمال قدرت آمریکا را برملا کرده است. این صلح به‌شدت شکننده است. آمریکا و ایران حتی بر سر این‌که آیا این آتش‌بس شامل لبنان هم می‌شود یا نه، توافق ندارند؛ علی‌رغم شکنندگی این آتش‌بسِ مفروض، خودِ ترامپ احتمالاً تمایل زیادی خواهد داشت تا از بازگشت به درگیری اجتناب کند؛ عمدتاً به این دلیل که اکنون برای او کاملاً آشکار شده که هرگز نباید این جنگ را در کنار اسرائیل آغاز می‌کرد.

۲۰۲۶-۰۴-۱۰ ادامه

درباره «چهارشنبه سیاه» لبنان

حالِ اسرائیل را نمی‌توان از تاریخ آن جدا دانست، به‌ویژه از زمان ورود تروریسم به منطقه در دهه ۱۹۳۰ میلادی. این دولت اشغالگر دولتی است که: چاه‌های آب اعراب را مسموم کرده است؛ جان همه اعراب از هر نسل و جنسیتی را ناچیز می‌شمارد و بر صحنه‌های نابودی آن‌ها می‌خندد؛ از یهودیانِ ضدصهیونیست بیزار است؛ برای پیشبرد برنامه‌های خود، با یهودستیزان متحد می‌شود؛ به هیچ منشور یا توافق‌نامه‌ای احترام نمی‌گذارد و نقض آن‌ها را نشانه‌ای از قدرت و «اقتدار» تلقی می‌کند؛ در کنار غرب، یک نظام منطقه‌ای مبتنی بر استبداد را تحمیل می‌کند؛ در سراسر منطقه به تفرقه و جنگ‌های داخلی دامن می‌زند و هیزم بیار آتش آن‌هاست؛ حامل یک ایدئولوژی نژادپرستانه و استعماری است که نسبت به مسلمانان، مسیحیان عرب و یهودیان شرقی (مزراحی) کینه و تحقیر در دل دارد...

۲۰۲۶-۰۴-۱۰ ادامه