خلاصه اینکه، ما وارد یک دوره تاریخی دشوار اما انقلابی شدهایم. کل حوزه نفوذ ایالات متحده به یک جغرافیای انقلابی تبدیل خواهد شد. به شرطی که طبقات کارگر خود را سازماندهی کنند، یک پیشاهنگ سیاسی ایجاد نمایند، پیوندهای خود را با هر مؤلفهای از سرمایه قطع کنند، به چین و روسیه امید نبندند، و بر قدرت سیاسی و اهداف برنامهای خود تمرکز نمایند. باشد که شهامت، خرد و امید در طول این روند تاریخی با ما باشد.
۲۰۲۶-۰۱-۱۸ ادامه
ربودن تروریستی رئیسجمهور نیکولاس مادورو و همسرش، سیلیا فلورس، در ساعات اولیه سوم ژانویه امسال، توسط دولت دونالد ترامپ، نقض شدید حاکمیت و استقلال کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب محسوب میشود. روابط بین ایالات متحده و رهبران آمریکای لاتین و کارائیب که با سیاست امپریالیستی آن مبتنی بر دکترین مونرو مخالف هستند، همیشه، حداقل، پرتنش بوده است. در طول قرن بیستم، در بستر جنگ سرد و سیاست مهار کمونیسم، ایالات متحده به طور مستقیم یا غیرمستقیم در اقداماتی که به عزل، مرگ یا ناپدید شدن رهبران آمریکای لاتین انچامید، درگیر شد.
۲۰۲۶-۰۱-۱۷ ادامه
ایالات متحده تاکنون نه پینوشه و نه زلنسکی را پیدا نکرده است. ترامپ حتی ماریا کورینا ماچادو را برای رهبری یک دولت دستنشانده رد کرد و گفت که ایالات متحده ونزوئلا را، تا زمانی که بتواند «گذار امن» را انجام دهد، با «افرادی که پشت سر من هستند» (فرمانده نیروهای مسلح، ژنرال دن کین، و وزرای امور خارجه و دفاع، مارکو روبیو و پیت هگست) «اداره» خواهد کرد. در حال حاضر، ایالات متحده فاقد یک نیروی نیابتی درونزا با قدرت آتش و ظرفیت بسیج عمومی برای ایجاد یک دولت موازی در برخی از مناطق ساحلی «آزاد شده» است.
۲۰۲۶-۰۱-۱۲ ادامه ما شاهد یک لحظه تاریخی با ابعاد مشابه ترور آلنده هستیم. هیچ تناسبی بین از افول تدریجی هژمونی سیاسی و اقتصادی ایالات متحده و قدرت نظامی آن وجود ندارد. در این زمینه نباید آن را دست کم گرفت. ترامپ مهمترین مهره را گرفته است، اما هنوز کیش و مات نکرده است. این یک حرکت بسیار مهم و تماشایی بود، اما بازی هنوز تمام نشده است. و بله: «قضیه نفت است، احمق.» این چیزی است که مهم است. نه دموکراسی، نه آزادی، ابداً هیچ چیز دیگری. این چیزی است که خود ترامپ گفته است.
۲۰۲۶-۰۱-۱۰ ادامه
احزاب اقدام کمونیستی اروپایی حمله نظامی امپریالیستی ایالات متحده آمریکا علیه ونزوئلا را، که به ریختن خون مردم این کشور منجر شده است، با شدیدترین لحن ممکن محکوم میکنند. ایالات متحده آمریکا از طریق حمله نظامی و سرنگونی دولت مادورو، در پی تصرف ذخایر عظیم نفتی و منابع خاکی کمیاب ونزوئلا است، در حالی که از موقعیت ژئواستراتژیک آن برای تضمین برتری انحصارات آمریکایی بر رقبای آنها استثمار میکند.
۲۰۲۶-۰۱-۰۸ ادامه
«استراتژی امنیت ملی» اخیر ایالات متحده، برقراری مجدد سلطه آمریکا در نیمکره غربی را به عنوان «اولویت اصلی» سیاست خارجی توصیف میکند. هدف این است که ایالات متحده در مواجهه با نفوذ اقتصادی رو به رشد چین، به ویژه در مناطق بحرانی مانند آمریکای مرکزی و اکوادور، به «قدرت برتر در نیمکره» تبدیل شود. «استراتژی امنیت ملی ایالات متحده» نشانگر گذار به یک مرحله حتی خطرناکتر برای خلقها در رقابت برای برتری در نظام امپریالیستی جهانی است.
۲۰۲۶-۰۱-۰۴ ادامه
پس از تجمع گسترده نظامی ایالات متحده در دریای کارائیب، در ۳ ژانویه ۲۰۲۶، یک تهاجم گسترده شامل انفجارهای خشونتآمیز و حملات هوایی به کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، آغاز شد. حمله به ونزوئلا نشان میدهد که تحت رهبری دونالد ترامپ، که آنقدر بیشرم است که جایزه صلح نوبل را میخواهد، ایالات متحده پس از دو قرن، با زور در حال بازگرداندن دکترین مونرو، یکی از بدنامترین سیاستهای تاریخ خود است. امروزه، ایالات متحده، به عنوان یک قدرت امپریالیستی که نشانههایی از افول جایگاه خود در رقابت جهانی را نشان میدهد، در تلاش است تا هزینههای نظامی خود را در نقاط مختلف جهان کاهش دهد و همزمان برای ایجاد سلطه مطلق در قاره آمریکا تلاش میکند.
۲۰۲۶-۰۱-۰۳ ادامه
اظهارات اخیر دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، هشدارهای حزب کمونیست ونزوئلا را کاملاً تأیید میکند: تجاوز واشنگتن علیه ونزوئلا و کارائیب پاسخ به مبارزه ادعایی علیه قاچاق مواد مخدر یا دفاع از دموکراسی نیست، بلکه بخشی از یک تهاجم امپریالیستی برای استعمار مجدد با هدف تصاحب منابع طبیعی، سرزمینها، و داراییهای استراتژیک ملت ماست. چکمه نظامی یانکیها از آمریکای لاتین و کارائیب بیرون!
۲۰۲۵-۱۲-۲۲ ادامه
«حیاط خلوت»- آمریکای لاتین- به طور فزایندهای از حوزه نفوذ ایالات متحده خارج میشد. این بار، رقبا سازمانهای انقلابی نبودند؛ بلکه اقتصاد بود. وزن اقتصادی چین در این قاره در حال افزایش بود... آنچه آمریکای لاتین امروز به آن نیاز دارد، انتخاب بین واشنگتن و پکن نیست، بلکه تعریف دقیق انتظاراتش از هر یک از آنهاست... و از همه مهمتر، باید از افتادن در دام این توهم که چندقطبی بودن به طور خودکار عدالت یا توازن را تضمین میکند، اجتناب کند: توازنها اعطا نمیشوند، بلکه ساخته میشوند.
۲۰۲۵-۱۲-۱۹ ادامه
آنچه که درباره این سند باید گفته شود، و شاید آنچه که بتوانیم آن را «روح» آن بنامیم، این است که ترامپ و بلوک قدرت پیرامون او، «پایان جهانیسازی» را اعلام میکنند؛ به عبارت دیگر، این سند را باید به عنوان «مانیفست دوران پسا-جهانیسازی» خواند. اولویت استراتژیک به آمریکای لاتین داده شده است که عملاً «لبنسراوم»/«فضای زندگی» جدید ایالات متحده اعلام شده است؛ طبق دکترین ترامپ، جهانیسازی و تجارت آزاد برای خنثی کردن چین کافی نبوده است ...
۲۰۲۵-۱۲-۱۷ ادامه