تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: «چپ» (soL)، پایگاه خبری حزب کمونیست ترکیه
۲۷ فوریه ۲۰۲۵
ارزیابی حزب کمونیست ترکیه از نامه اوجالان: «بگذارید تفنگها خاموش شوند، اما اهداف، زمینهها و ابزار روند را باید زیر سؤال برد»
در بیانیه حزب کمونیست ترکیه، بر این تاکید شده است که فراخوانها برای پایان دادن به درگیریها را مثبت میبینید، اما آنچه واقعاً باید بر آن تاکید شود اهداف، زمینهها و ابزارهای روند جاری است.
هیئت امرالی «حزب دمکرات ترکیه» در کنفرانس مطبوعاتی که پس از دیدار با عبدالله اوجالان رهبر «پ.ک.ک برگزار شد»، پیام اوجالان را اعلام کرد. اوجالان از حزب کارگران کردستان خواست کنگره تشکیل دهد، سلاحهای خود را زمین بگذارد و تصمیم به انحلال بگیرد.
حزب کمونیست ترکیه پیرامون فراخوان اوجالان بیانیهای صادر کرد. این بیانیه با تاکید بر اینکه پایان درگیری یک رویداد غیرقابل انکار است میگوید: «حزب کمونیست ترکیه فراخوانها در این راستا و توافقهای حاصل شده یا قابل حصول را مثبت میبیند.«
از سوی دیگر، در این بیانیه تاکید شده است که آنچه باید مورد تاکید قرار گیرد، اهداف، زمینهها و ابزارهای روند جاری است.
در این بیانیه تاکید شد کسانی که در این روند نقش داشتند، «اتحاد مردم» و «پ.ک.ک» و تشکلهای وابسته به آن بودند، و بنابراین عبارت «برادری ترک و کرد» حقیقت را منعکس نمیکند. با توجه به این تز که «در صورت اتحاد ترکها و کردها، ترکیه مهمترین قدرت منطقه خواهد بود»، که بار دیگر از سوی سران روند مطرح
شد، نسبت به چشمانداز «نئو عثمانی» هشدار داده شد.
«روند در همه ابعاد آن ارزیابی میشود»
حزب کمونیست ترکیه اعلام کرد روندی که با اظهارات دولت باحچلی رهبر «جنبش ملی ترکیه» شتاب گرفت و با تصرف دمشق توسط گروه جهادی «هئیت تحریر شام» در سوریه که از سوی تعدادی از کشورهای حمایت میشود ابعاد جدیدی به خود گرفت، و با فراخوان مکتوب اوجالان وارد مرحله جدیدی شد، به دقت دنبال میشود و مراجع ذیصلاح همه ابعاد آنرا ارزیابی میکنند.
در بیانیه حزب کمونیست ترکیه گفته شد: «در این مرحله، ما احساس میکنیم برخی از این ارزیابیها را با مردم در میان بگذاریم» و ارزیابیهای زیر مطرح شد:
۱- پایان درگیریهایی که باعث شد شهروندان ما در ترکیه براساس منشأ قومیشان از یکدیگر دور شوند، و به یک یک رویارویی خونین کشانده شوند، میان زحمتکشان تفرقه بیاندازد، و آنها را از راهحل واقعی برای مشکلاتشان دور کند، یا آنطور که اصطلاح «خاموش کردن تفنگها» میگوید، رویدادی مقاومتناپذیر است. حزب کمونیست ترکیه از فراخوانها و توافقهای حاصل شده یا قابل حصول در این راستا استقبال میکند.
۲- اما، آنچه که واقعاً نیاز به تأکید دارد، اهداف، زمینهها و ابزارهای روند جاری است. اظهارات طرفهای درگیر در این روند، برخوردهای آنها و نتیجهگیریها ما از مشاهدات میدانی مانع از آن میشود که در خوشبینی برخی محافل شریک شویم.
۳- پیش از هر چیز، این ادعا که ترکها و کردها موضوع اصلی این هدف هستند حقیقت ندارد. «اتحاد مردم» و «پ.ک.ک» و سازمانهای وابسته به آن، که از آنها خواسته میشود خود را منحل کنند، کسانی هستند که در این روند نقش دارند. این روند که بر اساس ترجیحات طبقاتی، ایدئولوژیک و سیاسی هدایت میشود، نمیتواند نماینده همه ترکها و کردها باشد. از این رو، عباراتی مانند «برادری ترک و کرد»، که به ویژه از سوی محافل حاکم بیان میشود، حقیقت را منعکس نمینماید.
۴- تز «اگر ترکها و کردها یک اتحاد تشکیل دهند، ترکیه به مهمترین قدرت منطقه مبدل میشود» که ده سال پیش مطرح شد، امروز دوباره بوسیله طرفهای درگیر در روند مطرح میشود. مشکلات ترکیه از طریق رقابتهای منطقهای و افزایش نفوذ منطقهای حل نمیشود؛ برعکس، مشکلات جدید آفریده میشوند. حزب کمونیست ترکیه، مانند گذشته، به مردم ما هشدار میدهد که تلاش برای افزایش ادعاهای منطقهای آنها با چشمانداز «نئوعثمانیسم»، هزینههای سنگینی به همراه خواهد داشت. این روشن است که استراتژیهای توسعهطلبانه و متصرفاتی که طی ماهها آشکارا در برخی نشریات تبلیغ میشوند، جز ویرانی برای کشور و مردم ما نتیجهای نخواهند داشت. به جای طرح ادعاهای فراتر از مرزهای خود، باید یک کشور مستقل، حاکم بر خود، و شکوفا در سرزمین خود ایجاد کنیم و اطمینان حاصل نماییم که شهروندان ما آزاد و با برابری زندگی میکنند.
۵- در همین راستا، جستجوی برقراری «دموکراسی و برادری» بر یک مبنای مذهبی در ترکیه نیز شدیداً خطرناک است. هیچ مشکلی در حوزه عمومی با استناد به مذهب حل نمیشود. برعکس، برخی از مشکلات امروز ترکیه از پایمال شدن سکولاریسم، و این واقعیت که فرقهها درست مانند شرکتهای هلدینگ خون کشور را میمکند، ناشی میشوند. اگر چه حزب ما تأکید میکند که آزادی عقیده و عبادت یک حق انکار ناپذیر انسان است، اما نیاز بر تأکید دوباره بر این را احساس میکند که دین باید از سیاست و امور دولتی بیرون بماند.
۶- ما همچنین با شگفتی شاهد ادعاهای محافل حاکمه هستیم، مبنی بر اینکه این روند یک دستاورد بزرگ برای دمکراسی در ترکیه است. ما امروز هنگامی که به ترکیه نگاه میکنیم، آنچه که میبینیم کشوری است که در آن فقر عمیق و نابرابری اجتماعی عظیم حاکم است، کشوری که در آن احساس عدالت به کلی از بین رفته است، و استبداد و بیقانونی بر آن حاکم شده است.
۷- برخلاف آنچه که یطور ضمنی در اظهارات اوجالان آمده و آنچه که محافل نزدیک به دولت اغلب ادعا میکنند، «پ.ک.ک» یک سازمان مارکسیستی نیست. ما در زمانیکه خود-انحلال این سازمان، که بر شالودههای ناسیونالیستی تشکیل شد در دستور کار قرار دراد، نسبت به زیرکی دولت در مقصر قلمداد کردن انقلابیون و سوسیالیسم برای گذشته، بیتفاوت نخواهیم ماند.مارکسیسم به هیچوجه با ناسیونالیسمِ درهم تنیده با لیبرالیسم و اتحاد با آمریکا یا اسرائیل سازگار نیست.
۸- حزب کمونیست ترکیه مصمم است برادری ستمدیگان، فقرا، و کارگران این کشور را از طریق مبارزه با امپریالیسم، استثمار، و نظم هولدینگی و فرقهای تضمین کند. ما به وحدت اکثریت قریب به اتفاق این کشور، چه ترک و چه کرد، که از ثروتهای خود محروم شدهاند، نه از طریق ارجاعات ناسیونالیستی به یک هزار سال پیش، بلکه از طریق واقعیتهای امروز، دست خواهیم یافت..